Edit|
EditReeks Samenvatting:
Het zou kunnen dat u niet veel zin hebt in een preek over dit laatst gedeelte van Marcus - krijgen we weer zo'n aansporing om het vaker over ons geloof en over Jezus te hebben. Dan krijg je zo'n schuld gevoel - en daar zit je niet op te wachten. We willen wel horen over zonde en schuld maar zo dat we ongeschonden weg komen… Dat gaat vanmiddag niet lukken.
We moeten het er over hebben. Want het zit de Heere hoog. Het laatste woord dat Hij mee gaf aan ons. Voor Hij `heen ging`. Niet vergeten! Onthoud dit…! Ligt u er wakker van, van die opdracht? Zeg het tegen alle creaturen. Misschien wel, of zit u met de handen in het haar, `ik weet niet waar u het over hebt`. Ik kan het hier mooi zeggen, maar tegenover mijn eigen buren vind ik het net zo moeilijk, en ben ik net zo lui en laks als u misschien, als God ons niet bekeert. Ik lig er van nature niet wakker van of ze verloren gaan of niet - dat moeten ze zelf weten.
We hebben geroepen of God ons een oor ervoor geeft, en dat we er niet meer voor weg kunnen lopen. God ik weet niet hoe het moet! Maar Heere het is zo onmogelijk… dat zou een mooi begin zijn, van een opwekking hier in Rotterdam, om te beginnen in eigen hart en leven.
Verkondig het de hele wereld. Die wereld begint in huis, niet ergens in Afrika, maar de wereld waarin ik woon en werk. Als je een collega of buurvrouw ziet, denk er eens aan: mijn God is als het erop aan komt ook zijn of haar Vader. Wij reserveren God vaak voor OSM-ers (Ons Soort Mensen), maar zo is het niet. Hij laat zich in met hen die niets met God hadden. "Jij hebt Mij niet uitverkoren maar andersom". Zijn hart is wijd als de wereld. Hij heeft de wereld lief; het valt niet mee in Gods voetsporen te gaan… Toen Hij u ontmoette wat was u toen meer dan een stukje wereld? U bent geroepen om het door te geven, niet om achterover te leunen: zie zo ik ga naar de hemel. Gered om te redden, gezegend om tot een zegen te zijn.
Ga heen en verkondig het evangelie alle creaturen. `Als je het hoort word je al een beetje moe van`. Da's jammer, zie het eens als een gunst - Hij kan *mij* gebruiken! Ik mag een beetje op Zijn stoel zitten. Ik, een mede-arbeider…. zo vereerd. In een zaak met eeuwigheidsbelangen. Hoeveel neemt u er mee? Kunt u er noemen voor wie u met Gods hulp tot zegen hebt kunnen zijn? God, dat ik dat heb mogen doen! Dat geeft zo'n onvergetelijk band, als tussen ouder en kind, zegt Paulus. Zou je dat willen? Het kan. Als je het wilt; de Heere wil het. Hij roept ertoe op.
De discipelen gaan erop uit. Hebt u geen tijd? U maakt mij niet wijs, en God nog minder, dat u er tussen de bedrijven door niet aan toe kunt komen. Het is maar hoe lief je die ander hebt. De discipelen zeiden niet: het komt er niet van, en we hebben die visserij ook nog... Ze hebben tussendoor gevist, en Paulus heeft tenten gemaakt. Ze konden het niet voor zichzelf houden. Waren ze zulke bijzondere mensen? Vissers uit Galilea, net de lagere school gehad. Beetje ruw.Wat reikt Gods liefde diep. En ze predikten overal.
Maar ja, ik heb de moed en de woorden niet. Dat begrijpt Hij ook. Als je niet in de wijnstok blijft. Niemand is er `voor in de wieg gelegd`, geen rank bloeit vanzelf. Het is heel eenvoudig vanavond, en je kunt er dus niet onderuit. Als het moeilijk is, kun je er makkelijker onderuit. Blijf in Hem - door op z'n minst elke dag het minimaal één minuut het hier over hebben. God, ik ben zo onthand. Zonder Mij kun je niets, dat weet ik al lang. Heb het daarover één minuut per dag. Of u moet helemaal geen boodschap hebben aan Jezus (dan heeft Hij het ook niet aan u). Eén minuut is niet lang, zegt u, nou begin maar. Voeg elke dag 1 minuut toe aan je gebed om het hier over te hebben. En bidt direct ook voor die collega, en voor die buur. Heere, kunt u een opening scheppen, geef mij de moed en woorden. Houd het eens vol een week. Ik zou het graag volgende week vragen of het gelukt is. Dan een maand, en nog een maand. Dan moet u eens zien of God iets gaat doen. Wat Hij in je handen geeft, en wat je vervolgens Hem in handen geeft….
Dat moet toch lukken gemeente? U gaat het er zomaar over hebben tussen de bedrijven door met deze of gene. De discipelen konden zelf ook niets. Heere wat heeft u een vrijmoedigheid gegeven. Geloven we er in? Het is aan u om het te gaan doen. Na het bidden komt de rest vanzelf. U gelooft het en beoefent het of u gelooft het niet en laat het na. Maar reken dan maar nergens op. God gaat Zijn ongekende gang in de wereld, maar het komt niet uit de lucht vallen. De Maranathakerk wil Hij gevuld hebben door u en mij heen, anders loopt die kerk leeg.
En de Heere wrocht mede. Een ouderwets woord. God was zelf ook bezig door hen heen. Als jij blijft in Hem dan Hij in jou! De Heere nam het niet van ze over. Hij wrocht mede. Ik een mede-arbeider van God en Hij wordt dat dan van mij. Dat is een wonder! Wat een God!
Als het niet zo was, ging ik iets anders doen.
Gaat het vanzelf altijd goed? Wordt elk bezoek een zegen? Nee, ze hebben Mij gehaat, ze zullen het u ook doen. Of de ander zegt `weg ermee` of er komt oor voor. Gelukkig heeft Jezus niet na twee dichte deuren gezegd, Ik ga weer terug… Nee, het kwam tot: "Vader vergeef hen wat ze weten niet wat ze doen".
Maar ook: ze hebben Mijn woord bewaard, ze zullen ook het uwe bewaren. Houd dat vast, het behoedt je voor moedeloosheid. Ik kan niemand bekeren, en daar ben ik blij om. Dat kan ik aan Hem overlaten. Maar ik heb wel te gaan. Wie laat zich door Hem meenemen?
Hij bevestigde het woord door tekenen en wonderen. God komt ons zo nabij. Hij wil zichtbaar maken dat Hij leeft. Het is geen verhaaltje. Dat zal God weer laten zien. De Heere wil er alles aan doen. Heere er is zo weinig oor voor, zou U alstublieft wat willen laten zien van uzelf, zodat het landen kan. Dat Hij tekenen geeft zodat ze er niet onderuit kunnen. Doe wat U deed, schenk wat U beloofde, laat van U horen en zien, dan zal het wel gaan.