Edit|
EditReeks Samenvatting:
Een volheid van punten:
1. Grond van haar geloof
2. Geaardheid van haar geloof
3. Groei van haar geloof
4. Gebrek van haar geloof
5. Getuigenis van haar geloof
6. Grootte van haar geloof
7. Genadeloon van haar geloof.
Er is bijna geen spannender verhaal dan de inname en verovering van Jericho. Het was een sleutelstad, dat moest eerst veroverd worden. Vlak voor de inname gaat de generaal Jozua alleen op verkenning. Hij ontmoet dan een mysterieuze man. Het is de bevelhebber van het leger van de Heere. Jozua beseft: het is de Heere zelf, die vooruit gaat. De Heere geeft instructies. In de zeven dagen van rondgang zit dus ook een sabbat. Ook de volgorde van de stoet wordt door de Heere bepaald.
Het verhaal:
De mannen staan tot hun tanden toe gewapend te wachten. De menigte komt eraan, ze mochten niets zeggen en ze lopen om de stad heen in stilte. Ze moesten leren: in stilheid en vertrouwen zal uw sterkte zijn. Op dag twee precies hetzelfde. De mensen in Jericho waren doodsbang maar na verloop van dagen gaan ze de Israëlieten uitschelden. Op de zevende dag moest het volk zeven rondes lopen. Toen het allerlaatste bazuingeklank stopte zei Jozua: Juich, want de Heere heeft Jericho in uw hand gegeven. Toen vielen de muren met een donderend geraas om. Dat is het spannende verhaal.
Nu de toepassing:
Het publiek waar Paulus aan schreef, waren Messias belijdende Joden. Ze werden geïntimideerd, vervolgd en beroofd. Ze ervoeren blokkades, muren, barrières. Hoe krijg je die omver?
Ze bleven vertrouwen ook al schijnt de stad vrijwel niet in te nemen. Ze hebben volharding nodig, je kunt niet juichen op de eerste dag. Zie je wel, zegt Paulus, zoiets gebeurde in de dagen van Jozua ook al. Ook Israël werd belachelijk gemaakt.
Zo wil Paulus de gelovigen bemoedigen. Dat is voor ons ook nodig, volharding. Denk ook aan “wolkje als eens mans hand van Elia.
In de 20e eeuw had je de muur van de atheïstische wetenschap, die satan heeft opgericht tegen het evangelie. Ook in je eigen leven kunnen er muren zijn als je anderen wilt bereiken met het evangelie. Er zijn zoveel muren, misschien ook wel om het hart van je geliefden. Angst bouwt muren en hoop bouwt bruggen. Door die muren in je eigen leven kun je gevangen komen, in een isolement raken. Dan zie ik deze les: ze trokken er om heen. Denk aan de gebedswandeling, waar wij niet zo bekend mee zijn. Is dat raar, een prayer walking rond de kerk of de wijk, een stadion? Een gebedskordon? Nehemia deed dat ook toen hij uit Perzië kwam, rond de puinhopen van Jeruzalem.
Nog een les: dat juichen. Ze aanbaden en juichten. Lofprijzing en gebed zijn krachtige wapens in de geestelijke strijd. Is dat gejuich uit dankbaarheid? Nee. Er wordt bij voorbaat gejuicht! Kanaän wordt langs de weg van aanbidding ingenomen. Niet door kracht, niet door geweld, maar door aanbidding zal het geschieden. Wat is uw klaagmuur? Wat zijn de problemen? Hoe gaan ze weg? Ik zou zeggen: wandel er in geloof en gebed er eens omheen, misschien wel zeven jaar. Eén keer per week juichen: op zondag. We juichen tijdens sing-ins, terwijl er nog niets te zien was. Maar er is wel één steen gevallen: de steen van het graf van Jezus. Op de Paasmorgen is die steen eraf gegaan. Dat geeft hoop op de overwinning. We shall overcome some day! Ik kan juichen, omdat Pasen is geweest.
Dat is dus vers 30, een preek op zich.
Nu vers 31: dat ene stukje muur staat nog overeind. Er was een plek waar het veilig was. Mensen denken wel eens dat Rachab gewoon een herberg had, een hotelletje op de muur. Maar ze was een hoer. Ik denk aan de wederkomst. De stad werd verbrand. Wat gebeurt er bij Jezus komst? De bazuin zal klinken, Gods oordelen zullen losbarsten en de wereld zal worden verbrand. Er is één plek waar het veilig is: het kruis. Daar spreekt dit huis van Rachab van. 70 na Christus is Jeruzalem verwoest.
Rachab betekent ruimte. Ze had een ruim geweten, toen kwam ze tot geloof en kreeg een ruim geloof en een ruim hart en huis. Ook ontving ze een ruim loon van de Heere. Ze is uit genade zalig geworden, door het geloof. Haar portret wordt opgehangen in de rij van geloofshelden. Hier zie je het goud van Gods genade zo schitteren!
Waarom moet ze eigenlijk “de hoer” worden genoemd? Ze krijgt geen schop na maar door deze donkere achtergrond wordt Gods genade extra geprezen.
Rachab, door het geloof gered. Ik kijk wel hoever we komen.
1. De grond van haar geloof
Rachab had de verspieders verstopt en ze zegt dat ze weet wat een geweldige God de verspieders hebben. Er vindt een geloofsgesprek plaats op dat dak, in de nacht. Wij sidderen voor jullie God. Het geloof is uit het gehoor. De inwoners van Jericho hadden ook gehoord van Gods grote daden, maar het leidde niet tot overgave en onderwerping. Rachab had niet alleen een vrees voor God maar ook liefde. Het woord dat ze gehoord had, is de grond van haar geloof. Het geloof in God zit nog in de vage herinnering in het collectieve geheugen van Nederlanders. Wat doe je ermee als het gevaar van de koude oorlog om de hoek komt kijken?
2. Gehoorzaamheid van het geloof
Rachab vraagt of zij gespaard kan blijven én haar familie. Ze voert de opdracht meteen uit: ze hangt een koord uit, een touw, rood. Dit was een teken van haar beroep, zoals de rode lampjes tegenwoordig. Dat rode koord moet aan de achterkant worden gehangen. Dat koord is de vluchtweg van de verspieders en haar schande wordt haar redding. Ik denk dan aan het rode kruis van de Heere Jezus. Het is de kleur van de zonde en de kleur van de redding. De kleur scharlaken kwam van een worm die platgedrukt werd. Ps. 22: ik ben een worm en geen man. Door de rode kleur wordt mijn schande wit als de sneeuw.
3. De groei van haar geloof
Moet Rachab de verspieders verbergen of verraden? Ze maakt een geloofsdaad. Wat moet het tot die Hebreeërs hebben gesproken! De Messias belijdende Joden werden ook gezien als landverraders. Rachab maakt een tegennatuurlijke geloofskeuze.
4. Ik kan kort nog iets zeggen over het gebrekkige van haar geloof. Ze heeft wel gelogen, dus haar geloof was niet perfect.
5. Ik kan wat zeggen over getuigenis van haar geloof. Ze zegt Ik weet dat de Heere een God is van de hemel en van de aarde.
6. De grootte van haar geloof
Rachab vraagt aan de verspieders om niet alleen haar, maar ook haar familie te redden. Dat gaat gebeuren in dat ene huis achter dat ene rode koord. Een hele familie, maar niet haar man. Die heeft ze niet. Ze zag het gevaar: als ik hier blijf en als mijn familie hier blijft, kom ik én zij om. Haar gebed wordt verhoord. Aan wie zit u te denken? Dan doe je voorbede. Ze is ook naar ze toe gegaan en ze heeft ze de weg tot behoud gezegd. Dat woord werd geloofd en de familie is gekomen. Allemaal in het huis, achter het snoer. Maar er gebeurt in eerste instantie niks. Het geloof wordt beproefd maar niet beschaamd. Het snoer ziet op het kruis, de enige veilige plek in de wereld.
7. Het genadeloon van het geloof
Rachab is behouden! De meest onreine in Jericho is behouden, met haar familie! Waarom? Omdat ze gekomen zijn, op de uitnodiging. Ze hebben geschuild achter het koord.
De muren vielen en alle Israëlieten gingen recht vooruit. Ik denk dat de priesters met de ark stopten bij precies dat stukje muur. Rachab en haar familie keken dan recht op het verzoendeksel.
Ze werd niet alleen gered maar ook ingelijfd in het volk. Ze ging ook netjes trouwen met iemand uit de koningsstam en ze was een stammoeder van het koninklijke huis van David. Ook komt ze voor in de stamboom van Gods zoon. God geeft haar eer! Wie is aan onze God gelijk, die armen oprukt uit het slijk?
Overal waar het verhaal van Jericho wordt verteld, wordt ook het verhaal van Rachab verteld. Het oordeel én de redding. Het zegt me dat God “in toorn des ontfermens gedenkt”. Hij wil heil bewerken, niet alleen voor Joden maar ook voor buitenstaanders. Hij wil mensen redden, ook uit de stad Rotterdam. Dat ene huis, dat ene kruis, waar het rode bloed heeft gevloeid voor Jood en heiden. Halleluja!
