Edit|
EditReeks Samenvatting:
In de grond gebeurt van alles met een zaadje, je ziet het niet. Maar je moet wel water geven, onkruid weghalen en wachten, geduld hebben. Wat klein begint, eindigt groot(s)!
Jezus is in een schip op het water. Het bootje ligt langs de kant. Hij spreekt via gelijkenissen tot de discipelen. Hoe voert God Zijn plannen uit in deze wereld wordt uitgelegd aan degene die Hem hebben geaccepteerd. Het gaat niet om het inwijden van alle mensen in de geheimen van God, maar om zijn onderdanen. Als God jouw Koning is, dan is Zijn koninkrijk in jou, in jouw leven
In Mattheus 13 laat Jezus zien in zeven ‘plaatjes’ hoe God Zijn plannen uitwerkt.
In de gelijkenis van het mosterdzaad zien we hoe God werkt met het oog op Israël, richting Jezus en naar ons.
Mosterdzaad is nog geen millimeter groot, het weegt niets. God werkt onopvallend, Hij gebruikt kleine dingen om grote plannen te realiseren.
God kiest Israël als Zijn volk, geen topvolk of wereldmacht. Wij hoeven geen topper te zijn om mee te tellen bij God.
In de tijd van deze gelijkenis willen de mensen zorgen dat de Romeinen het veld ruimen. Niet in stilte, maar met veel geweld en fanfare. Johannes zit in de gevangenis en Jezus wordt geboren in een stal, de herders komen op bezoek. De heidenen komen ook langs met dure cadeaus. Niets opzienbarends, net als mosterdzaad.
Het past eigenlijk niet in onze tijd; waarin alles groots en als een sterrenshow met hoge kijkcijfers moet zijn.
God geeft de nederigen genade en keert zich tegen hoogmoedigen, zegt Petrus. God bereikt ons via het oor, met (mensen)woorden. Onopvallend klein begint het, met horen van Gods majesteit. En Gods woord krijgt betekenis voor je, het blijft hangen in je hart.
Het kleine mosterdzaad moet de tijd hebben. Als het eenmaal groeit, wordt het een boom. Na het zaaien moet je het mosterdzaad uit handen geven, het is onzichtbaar geworden. Het zaad verdwijnt in de zwarte grond. Israël verdween ook, het leek onvindbaar op onze planeet, maar is er nog. Jezus ging een weg van nederigheid, hij stierf en werd begraven, maar Hij stond op. De christen in Rotterdam hoort Gods woord en groeit in het geloof. Israël lijkt een boom met veel vogels, door Jezus is er heil voor de mensen, wij mogen als een struik zijn in onze straat, een veilige plek voor anderen.
Het gaat niet om groot en veel in deze gelijkenis. Elke vogel zingt op de tak bij Jezus op eigen toon hetzelfde nieuwe lied over Gods werk, het lied van de verwondering. Zingt u mee?.