Edit|
EditReeks Samenvatting:
Eerder dit jaar interviewde Thijs van de Brink bioloog Midas Dekkers en vroeg hem of hij zonder ironie en sarcasme kan. Nee, zei Midas, dat is mijn lijfsbescherming. Ik ga dood en dat bevalt me absoluut niet. Mensen en dieren hebben behoefte aan geborgenheid en troost, ik ben evolutiebioloog en bij mij kun je geen troost en geborgenheid vinden. Er is geen doel in dit leven, het leven is onbarmhartig.
Vaak speelt dit thema op rond de dood. In de top 50 van uitvaartliederen hoor je dat mensen op een of andere manier niet kunnen geloven dat het met de dood afgelopen is, bijvoorbeeld Tears in Heaven van Eric Clapton. Ook bijna-dood-ervaringen zijn populair. In andere culturen gelooft men in de sturende aanwezigheid van vooroudergeesten en reincarnatie.
Wat is het een ongelooflijk bijzonder evangelie wat spreekt over de feitelijkheid van de opstanding uit de dood! God heeft Christus opgewekt uit de doden, daarom! Tot verrassing van iedereen. Jezus verschijnt hen, de Levende. Paulus had niet zozeer behoefte aan troost maar op de weg naar Damascus was daar opeens Jezus. De Eersteling, dat belooft wat! God heeft deze grote daad verricht tegen alle menselijke logica in. In de (kerk) geschiedenis is het niet vanzelfsprekend dit te geloven, ook niet in Korinthe. Het staat haaks op het Griekse denken wat de ziel als belangrijkste beschouwde en het lichaam als een soort vogelkooi. De dood betekende bevrijding van het inferieure lichaam. Paulus maakt een punt van het lichaam, de kern van deze verkondiging. Getuigen konden het lichaam van Jezus van Zijn opstanding zien, tasten en Hij at brood en vis. Ons lichaam komt uit een goede bron en is naar Gods beeld geschapen. Hij gaat door en vernieuwt en verlost het. Zijn opstanding is de garantie voor de onze! Zoals in de oogst. Hoewel het onvoorstelbaar is, hoe gaat dat? Het ligt ook ingewikkeld met de identiteit. Elke seconde sterven er een miljoen cellen af en worden vervangen door andere. Hoe komen ze terug? Dwaas! Zegt Paulus, wat duidt op het niet rekeninghouden met de macht van God. Zie de graankorrel als voorbeeld, iets wordt geheel anders en nieuw. Zoals Hij, zo wij! Het ging bij Jezus anders dan bij Lazarus, het dochtertje van Jairus en de jongeling van Nain, deze stierven later uiteindelijk weer maar Hij heeft een verheerlijkt lichaam gekregen. Gezaaid in oneer, opgewekt in heerlijkheid en kracht. Een andersoortig lichaam. Onze toekomst is Christus, kijk naar Hem! Bij Zijn komst gaan de graven open. Wanneer ben je bij Christus? Dat wordt hier niet uitgelegd, direkt na het sterven of bij de opstanding. De opstanding is niet los verkrijgbaar maar wordt gerealiseerd in verbondenheid met Christus, onze Hoop.
Midas verhaalt over zijn gehandicapte zus die tot haar levenseinde door de nonnen verzorgd is, hij en zijn moeder bezochten haar niet of nauwelijks. De nonnen huilden oprecht bij haar heengaan, wat hij onbegrijpelijk vond, smart over zo’n mislukt leven…
Christus is onze toekomst, dat maakt ons leven anders.