Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2004-09-12 17:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		nabetr. H.A.

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
2Cor 12:2-4	2Cor 12:1-10	2004-09-12.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.8Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
In grote steden hoor je steeds vaker van zgn. heroïnedoden. Onder de jongeren neemt de verslaving schrikbarende vormen aan. Je raakt er gewoon aan gewend, maar het gaat wel door. Ze vluchten uit de werkelijkheid, die hen te sterk wordt. De verdovende middelen moeten uitkomst bieden. Een droomwereld die voor even zó mooi is. Maar je valt weer terug.
In het avondmaalsformulier lezen wij het `sursum corda`: laten wij onze harten opwaarts opheffen naar de hemel waar de Heere is. Maar kan dat dan wel? Of is dat ook een schijnwereld? Marx noemde religie opium voor het volk. Zo houd je ze zoet.

Kun je contact krijgen met een hogere wereld? Ja. De Bijbel kent dat ook. Vanmorgen ging het al om het paradijs van God. Paulus zegt: ik ken een mens. In of buiten het lichaam - hij tast naar de werkelijkheid. Paulus was ooit in een soort extase, maar hij loopt er niet mee te koop. Niet `ik`, maar `ik ken een mens` - hij houdt afstand. Maar hij bedoelt zichzelf. Dat blijkt uit vers 1. Paulus' apostelschap is aangevochten. Een apostel is van hetzelfde kaliber als een profeet in het oude testament. Die hadden ook gezichten en openbaringen. Hij kent dezelfde dingen en dus is zijn apostelschap gelegitimeerd.
Paulus weet het nog precies, 14 jaar geleden. Het hemel-beeld kende drie `hemelen`: de wolkenhemel, de sterrenhemel en de hemel der hemelen: de woonplaats van God. Hoe het precies geweest is, weet hij niet. Hij is eerlijk. Taal is echter niet berekend om dit te beschrijven. En dat is ook niet aan een mens: we zouden het heerlijke alleen maar beschadigen, als een vlinder die we proberen beet te houden.
Maar dat het om een werkelijkheid gaat is buiten kijf. In Han 22:17 beschrijft Paulus een extase, in contact met de onzichtbare wereld.
In de toenmalig cultuur was het niet ongewoon. In de tempelcultus gebruikten Griekse priesters ook allerlei drugs. Nee, zegt Paulus dat is het niet. Gezichten en openbaringen des Heeren.

Is die trek naar boven er? Of is het hart er voor het hier en nu, met die hemel er als een verzekering ook nog bij..?
Blijven in die eerste liefde, en God tilt hem daar telkens boven uit - zo is onze wandel in de hemelen. Die trekkracht blijft.
Maar het christenleven staat in het teken van het `reeds wel` en `nog niet`. Paulus zegt in het laatste vers van het hoofdstuk ervoor, dat hij neergelaten is, in een mand langs de muur. En God trekt op.
Dit is de zwakheid waarin hij wenst te roemen. Wij zouden zeggen: Paulus, man, dat is bijzonder, bij God in de derde hemel! Daar loop je toch over te roemen, zeker!?
Mijn genade is u genoeg, heeft mijn God mij geleerd. Niet: dat je in de hemel bent geweest. Paulus is apostel van het kruisevangelie.
God heeft mij opgetrokken, maar ik draag nog de gestalte van de gekruisigde Christus. 1 Johannes 3:2 "[…] het is nog niet geopenbaard, wat wij zijn zullen. Maar wij weten, dat als [Hij] zal geopenbaard zijn, wij Hem zullen gelijk wezen; want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is."

Waarom zoeken heroïne-verslaafden een hogere wereld? Onze westerse cultuur verliest hoogte. Zo hard en koud en donker - niet meer uit te houden. Een christen weet zich verlost door hoger hand. Geldt het voor iedere christen wat Paulus hier beleidt? Niet in deze extreme zin, maar iets kennen we ervan. Paulus roemt van diegene die dat meemaken, niet zichzelf. Alleen `in` zijn zwakheden, dwz te midden van zijn zwakheden roemt hij in het kruis. (Dus niet dat hij met zijn zwakheden te koop loopt.)

Zijn wij dit element niet te veel kwijt geraakt in het christenleven? Het wordt soms zo vlak. Waar leeft u van? Losse woorden, formules, een beetje godsdienst? Ben je christen, dan trekt je ziel naar boven, waar je schat is daar zal je hart zijn. De hele Bijbel loopt uit op het visionaire, Openbaring. Als je hier nooit iets van de hemel ziet, zult je Hem straks ook niet zien.

Laat ons onze harten in de hemel verheffen waar Christus is. Alleen het evangelie biedt zonde-verslaafden een uitweg. Er zijn zoveel vormen waar in je weg kunt vluchten… hard werken, studie, idealen. Adam waar ben je. roept God steeds opnieuw. Hij roept het vanavond - op de vlucht voor God? Of voor je zelf, een zondige werkelijkheid om je heen? En waarheen vlucht je? Naar godsdienst of naar God? Is het evangelisatie ideaal een projectie van een onbekeerd hart?

Bent u, ben ik een mens in Christus? Daar zal het om gaan. Nu en straks.

Edit