Edit|
EditReeks Samenvatting:
Twee belijdenissen, twee eden. Jezus zegt: Ik ben het. En Petrus zegt: ik ben het niet. Ik ben het Lam, maar ik ben ook geen discipel. Aangrijpende geschiedenis. Er zijn uitleggers die Petrus uit de wind willen houden en zeggen dat Petrus er een bedoeling mee had. Dat hij de bedoeling had om Jezus daar op de een of andere manier mee te redden... Laten we de geschiedenis vandaag zorgvuldig lezen. Zodat het licht op Jezus valt.
Petrus verzwaart hier het lijden van Jezus. Hij wordt hierdoor extra eenzaam. Hij werd plaatsvervangend de meest eenzame mens. Opdat jij en ik nooit meer echt eenzaam zouden zijn. Adieu eenzaamheid door Golgotha. Het overvalt Jezus niet, het overkomt Hem niet. Noch het verraad van Judas, noch de verloochening van Petrus. Hij wist het allemaal van te voren. U zult alleen aan Mij geërgerd worden. Petrus had het nooit verwacht, hij had het nooit kunnen bedenken. Hij heeft wellicht nog heel lang gedacht dat het een krijgslist van Jezus was. En dat Hij alsnog zou opstaan tot de strijd en allen zou verslaan. Maar het gaat anders en de Meester valt tegen. En nu moet hij ook zichzelf nog eens een keer tegenvallen. En dan komt hij met die bizarre leugen: ik ken Hem niet. Petrus die Hem beleden had en met Hem op de berg geweest was.....Heeft Petrus dan zo weinig lief? Of bedoelt hij te zeggen: Zo ken ik Jezus niet? Zo wil ik Hem niet kennen.....Petrus is eerder gevlucht, maar wel terug gekomen. Waarom is hij terug gekomen? En hoe is hij binnen gekomen in het hol van de leeuw? Er was iemand bij hem, die niet met name wordt genoemd. Iemand. Dat moet haast wel Johannes geweest zijn, de schrijver van dat 4e evangelie. Ze waren vaker samen. Hoe is Johannes dan binnen gekomen? Hij moet bekend zijn geweest bij de hogepriester, misschien wel vanwege het gerenommeerde visbedrijf van Zebedeüs en zonen. Hij heeft een goed woordje gedaan voor Petrus en nu staat hij daar bij het vuur. De portierster herkent hem en vraagt of hij ook bij Jezus hoort. Petrus schrikt daarvan, maar herpakt zich meteen. Hij ontkent. Maar de vrouw houdt vast. Arme Petrus. Anderen beginnen zich er ook mee te bemoeien. En dan is daar die bloedverwant van Malchus, wan wie het oor werd afgeslagen en door Jezus weer genezen werd. Het trekken van dat zwaard was eigenlijk al het begin van de verloochening. Volg Jezus als genezer....Maar dat familielid herkent hem. Heb ik jou niet met Hem gezien in de hof?
Hebben ze het u nooit gevraagd? Jij bent toch kerkganger? Jij gaat toch aan het avondmaal? Heb ik jou niet met Hem gezien in de hof? Petrus ontkent glashard, maar het is een verloren zaak want zijn spraak maakt hem openbaar. Jezus zweert één eed, maar Petrus ontkent met eden. Hij laat Jezus letterlijk en figuurlijk in de kou staan.
Mattheus beschrijft dat Petrus zich toen begon te vervloeken. Dat staat cursief en je kunt het ook anders lezen: de ban over iemand uitspreken. Hij zet Jezus eigenlijk buiten de deur, hij bant Hem uit. Zoals van de dwaze maagden gezegd werd: Ik ken u niet... Wat zal dat zijn als dat over u gezegd moet worden.....
Petrus stelt zichzelf nu op 1 lijn met de stenigers van Stefanus: weg! Over hem had Jezus gezegd: op deze petra zal Ik Mijn gemeente bouwen....... Als het van onze trouw af zou moeten hangen.....dan zou er geen mens zalig worden. Moet Jezus nou voor zo'n mens aan het kruis? Als het van uw trouw af hing.......
En dan gaat de haan kraaien. Als een soort openbare aanklager. Christus heeft dat hanengekraai begeerd, Hij heeft er om gebeden. Zoals God een vis beschikte om Jona te redden, zo beschikt God nu ook een haan om Petrus te redden. Een haan als wekker. Van de andere evangelisten weten we dat dit alles zich afspeelt op de binnenplaats van het huis van Kajafas. En Jezus kijkt naar Simon Petrus. Hoe zouden die ogen geweest zijn? Die ogen hebben Levi gezien in zijn tolhuis, die hebben Levi gezien in zijn boom. Ogen zijn de spiegel van de ziel,,,,,,De ogen van Jezus zijn heel bijzondere ogen. Ogen die trekken als koorden van liefde. Maar Petrus kan er niet tegen op. Hij breekt en wankelt naar buiten. Jezus hoort niets liever dan de scherven van een gebroken hart. Als je jezelf weer bent tegen gevallen......: Hij zal Zijn werk, ook voor mij, vol-enden!
De laatste van Zijn discipelen laat hem nu ook in de steek. Er staat nog iets: wie Mij zal belijden voor de mensen zal ik belijden voor de veder, maar wie Mij zal verloochenen bij de mensen zal Ik verloochenen bij de Vader! Petrus komt daar later ook op terug in zijn brief aan de gemeente van Klein-Azie. Jezus belijdt hem wel bij de Vader. “Vader, Ik ken hem wel!” zegt Jezus als het ware. Hij draagt de schuld. Al onze ongerechtigheden zijn op Hem.....Kent u deze Jezus nog niet? Petrus gaat de donkere nacht in, wenend. En de engelen horen hem schreien en zij juichen. Dit zijn tranen die in de fles van God terecht komen. Als loon op de arbeid van Jezus Christus. Jezus ging uit om Zijn kruis te dragen. Judas ging uit en worgde zichzelf. Petrus ging uit en weende bitter. Hij moest erachter komen dat het van een mens niet afhangt en dat we helemaal afhankelijk zijn van Jezus' offer en Zijn trouw.
Wij moeten vaak ook zo veel.....wij moeten de kerk redden, wij moeten bezig zijn in Gods Koninkrijk. Maar les 1 is dat het van u niet afhangt maar van Jezus. Weet u hoe zalig het is om zaken uit handen te geven in de handen van Jezus? Hij die gezegd heeft: Ik heb u liefgehad met een eeuwige liefde. Petrus is geborgen in het hart van de Meester. Ik ken geen dode Zalignaker, maar een levende Zaligmaker. Wij hebben Hem lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad. Kent u deze Jezus nog niet? Haast u dan, want de tijd is kort. Het nieuwe Jeruzalem is aanstaande. Wie komen daar binnen? Die heimwee hebben komen thuis.
