Heb je wel eens meegemaakt dat het helemaal donker is? Dat je geen hand voor ogen kunt zien? Als het helemaal donker is, is dat vaak beangstigend. Dat hebben niet alleen kinderen, maar ook grote mensen. De discipelen zitten in een boot op het meer van Galilea, en het is helemaal donker en dan zien ze iets wits, in de vorm van een mens. Ze zijn bang en schreeuwen het uit. Maar Jezus stelt hen direct gerust en stapt aan boord, en de zee wordt weer rustig. Waarom komt Jezus op die manier naar hen toe? Hij helpt hen om zo te gaan geloven in God. Herkent u die worsteling? Of is uw geloof altijd beschikbaar? Lukt het u altijd om te vertrouwen op God ook als het moeilijk is? Als u dat niet altijd lukt, dan bent u in goed gezelschap. Er zijn veel mensen in de Bijbel die dat ook moeilijk vinden en twijfelen aan het ingrijpen van God. Abraham is bang zijn vrouw te verliezen en vertrouwt niet op God maar bedenkt zelf een oplossing. Ook David, Mozes worstelen met hun geloof. Ook de discipelen worstelen. Het is zo moeilijk om te geloven dat Jezus Christus echt de Zoon van God is en om te geloven dat het Koninkrijk van God echt nabij gekomen is. In vers 52 staat dat de discipelen bij het wonder van de broden niets begrepen omdat hun hart verhard was. Verharde harten, eelt op je ziel. Waar je niet zomaar doorheen komt. Daardoor begrijpen ze niets van het Koninkrijk van God. Opmerkelijk dat dit woord “verharden” gebruikt wordt voor de discipelen. Meestal staat dat woord er voor de Farizeeers en Schriftgeleerden die niets met Jezus te maken willen hebben. Maar hier staat het over de discipelen. Geloven gaat niet vanzelf en iedere gelovige worstelt bij tijden met God en geloof. Of je nu brutaal afstand neemt of je leest elke dag in je Bijbel, het kan je allebei overkomen. Vandaag komt God je tegemoet in deze geschiedenis.
De discipelen hebben de wonderen en tekenen van dichtbij meegemaakt; ze hebben het Evangelie gehoord en gezien. Jezus heeft hen zelfs geroepen en uitgezonden in Israël. Ze hebben wonderen en tekenen gedaan. In hoofdstuk 6 komen ze terug van hun “uitzending” en willen ze dat net met elkaar gaan delen. Maar dan is daar ineens die grote menigte en Jezus gaat haast vanzelf onderwijs geven. Het wordt laat en de mensen moeten naar huis, maar dat kan niet zonder eten. En dan geeft Jezus die duizenden mensen te eten en er is nog eten over zelfs. Toch staat hier dat ze het wonder van de broden niet begrepen. Ze hadden niet begrepen dat Jezus met dit wonder iets toonde van het koninkrijk van God. Ze hadden niet de juiste conclusie getrokken.
Zou het zo kunnen zijn dat alles wat u overkomt, dat u alles niet zo bij elkaar legt dat u begrijpt wat God in uw leven aan het doen is. U maakt van alles mee, maar u begrijpt niet wat God tegen u wil zeggen. Op de een of andere manier bent u verhard en staat u zelf in de weg om te begrijpen wat God tegen u wil zeggen. Zo is het ook met de discipelen. En dan geeft Jezus hen een nieuwe kans en komt ongevraagd naar hen toe. Dat doet God vaker; ongevraagd ons leven binnen komen en op zo'n manier dat je het los kunt laten en dat je Gods weg kunt gaan.
Hoe is dat gegaan? Jezus liet na het wonder van de broden Zijn discipelen alleen en trok zich terug in gebed. Zijn discipelen gaan het meer op. En dan gaat Jezus naar hen toe en zegt als het ware: Kijk maar, Ik ben de Zoon van God.
Wat opvalt dat er staat: en Hij zag dat ze veel moeite moesten doen om het schip vooruit te krijgen. Jezus zag hen. Het gaat hier om het goddelijk zien en weten. Zo kijkt hij naar Zacheus in de boom, maar Nathanaël onder de vijgeboom. Hij weet wie wij zijn en kent onze situatie. God ziet je. Houd dat vast.
Het tweede dat opvalt is dat Godzich op Zijn manier laat zien. Aan Mozes, hebben we gelezen. Maar ook aan ieder mens. Door wat er gebeurt, door wat Hij doet. Kijk eens zo naar je leven. Waar ging God voorbij? Is je dat ook opgevallen of heb je het zomaar laten gebeuren?
Het derde dat opvalt is dat Jezus bijhen aanboordklimt. Hij stelt hen gerust. Als Jezus biij je aanboordklimt kunjegoedemoedhebben. Dan hebje toekomst.
Hij zegt ook iets over zichzelf: Ik ben het. Dat is de naam die God gebruikt om zich bekend te maken als een persoonlijke God., de God van Israel. God is een persoonlijke God, heel dichtbij. Hoe wonderlijk mooi is Uw eeuwige naam. Heb goede moed, Ik ben het. Wees niet bevreesd. De volkerenzee kan op alle mogelijke manieren te keer gaan, maar Ik ben het. Ik ben betrokken bij je bestaan; je bent niet alleen. Hij ziet je. Hij zegt: Houd moed, Ik ben er, wees niet bang.
Jezus klimt ongevraagd bij hen in het schip en Hij stilt de storm. Dat is een extra gunst. De discipelen waren in extase; ze weten niet hoe ze moeten reageren. Maar uiteindelijk concluderen ze: U bent de Zoon van God. Eindelijk begrijpen ze het. Bij de broden kwam God er niet door. Maar nu wel.
Kijk eens naar de manier waarop God uw leven leidt. Zou het kunnen zijn dat u God niet hebt begrepen? Zou het kunnen zijn dat je hart zo hard is dat je God niet begrijpt, wat Hij je duidelijk wil maken. Misschien heb je de storm nodig hebt, om daarna weer in elle rust verder te gaan. Het kan zijn dat je 's nachts iets moet leren wat je overdag kan helpen. Mogelijk heb je je eigen geschiedenis nodig om de hand van God op te merken. Heb je zo de dingen in je leven wel eens bij elkaar gelegd? Om ze te ontdekken wat God bedoelt? Zou God je zo door alles heen willen leren om Hem te vertrouwen, de God van hemel en aarde? Zou dat de boodschap van Markus 6 zijn voor jou?
