Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2017-07-16 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)	De wenende Heiland

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 11:35	Joh 11:1-6,17-44		De tekenen uit het Johannesevangelie

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Er blijft nog één preek over in de serie: het opwekkingswonder in Bethanië. De bedoeling van deze wonderen is: deze tekenen zijn bedoeld om iets van Zijn glorie te laten zien en opdat wij geloven in Zijn Naam.

Alle vier de evangeliën laten ons weer iets anders zien van de Heere Jezus. Soms is Hij de roepende Heiland, soms de zoekende Heiland, soms valt het licht op de lijdende Heiland. Vanmiddag letten we op de wenende Heiland, de kortste tekst in de Heiland. Hij was een echt mens en een meevoelend mens.

1. De man van smarten, vs. 35
2. de vorst des levens, vs. 43
3. de Heer der heerlijkheid, vs. 40.

Dit verhaal is ook voor de kinderen erg bekend. In Bethanië zijn er twee zussen en een broer, die alle drie de Heere Jezus lief. Nee, Jezus had ze alle drie lief, vs. 5! Als eerste wordt Martha genoemd. Wij zouden misschien zeggen dat Hij Maria als eerste zou noemen. Troost voor (te) drukke christenen. Lazarus was een stille in den lande. Lazarus wordt ziek. Niet zomaar een beetje maar het gaat steeds slechter. Ze zenden iemand uit om Jezus te roepen. Jezus komt niet direct, geeft niet direct een gebedsverhoring. Heeft u daar ervaring mee? Is dat nou zijn dank voor het logeren?
Gods klok loopt anders dan onze horloges. Het lijkt we of Hij altijd wat te laat komt. De Heere wacht. Dat is een moeilijke les. De kern leest u in vers 4: de verheerlijking van God en Zijn Zoon, niet de genezing van Lazarus. Genezing is nooit het ultieme doel. Samuel Zeller had de gave van de genezing van God gekregen. Hij bad nooit alleen om genezing van mensen maar vooral om de verheerlijking van Gods naam. “Wanneer uw naam er meer door verheerlijkt wordt, laat hem dan ziek blijven. En als dat uw wil is, geeft u dan de zieke kracht om uw naam te verheerlijken in zijn ziekte.”

Lazarus overlijdt en als Jezus komt, ligt hij al vier dagen in het graf. Lazarus werd al op dezelfde dag in doeken gewikkeld en begraven. In de eerste week van zware rouw arriveert Jezus. Martha gaat Jezus tegemoet maar Maria bleef op een krukje laag bij de grond thuis zitten, als teken van rouw.

Martha weet dat waar Jezus is, de dood niet kan heersen. Gaat dit een theologisch gesprek worden? Ik weet dat Lazarus zal opstaan op de jongste dag, zegt Martha. Jezus zegt: Ik ben de opstanding en het leven. Wat een getuigenis, ook in de kapel van de Zuiderbegraafplaats.

Maria viel huilend aan Jezus’ voeten. Wat een verschil met haar zus. Ze zat vaker aan zijn voeten, nu vindt ze alweer diezelfde plek. Daar wordt ze gevormd. Ze komt drie keer voor in de bijbel, aan de voeten van de Heere Jezus. Toen Jezus dat verdriet zag, werd Hij verontwaardigd, kwaad op de dood. Satan heeft nog steeds zoveel macht hier op aarde, hij kan zoveel schade aanrichten, ook bij Gods kinderen.

Jezus gaat naar de begraafplaats en Jezus weende. Hij is niet alleen kwaad op de dood maar ook betrokken op de achterblijvers. Jezus snikte niet luid maar vergiet in stilte tranen, terwijl Hij op weg is naar het kerkhof. Juist Johannes beschrijft dit, terwijl hij juist de Godheid van Jezus accentueert. Hier zien we volop Zijn menszijn. Zo is de Heere Jezus zo kostbaar voor mij.
Boeddhabeeldjes ergeren me. Boeddha leert dat je je ogen dicht moet doen en innerlijk op afstand moet blijven van het leed in de wereld. Maar Jezus leert ons dat niet. Hij is vlees geworden en Hij nam onze pijn over. Hij heeft met ons en om ons geweend. Als we in Jezus’ ogen kijken, zien we dat Zijn hart zacht is. Waarom weende Hij? Omdat zijn vriend er niet meer is, maar hij deelde ook de smart van de zussen. Engelen weten niet wat droefheid en leed is, maar Jezus wel. Hij is er doorheen gegaan.

De meesten van de 16+ catechisanten hebben wel een begrafenis meegemaakt, zeiden ze eerder dit seizoen. Oma werd begraven en ik zag mijn moeder huilen. Dat doet wat met je toch? Jezus begrijpt dat. Wat doet Maria met dat verdriet? Ze snelde naar Jezus toe en vertelde het Hem. Jezus, de Man van smarten weende.

Als je nu alle negatieve berichten in één krant rood omcirkelde en de positieve groen, wat zou je meer zien? Rood! We zien ook zondeschuld. Ook daarin heeft Jezus voorzien. Hij zou zijn bloed vergieten om de oorzaak van de zonde en dood weg te nemen. Achter het graf van Lazarus, doemde Jezus’ eigen graf al op. Een Heiland die niet alleen weent, maar ook zou bloeden, lijden en sterven.

Tranen zijn het bewijs van liefde. Als Jezus later zou huilen over Jeruzalem, snikt hij luid. Dat is ook een bewijs van liefde, Hij huilde om de onbekeerlijkheid. Als de tranen al zeggen hoe lief Hij hem had, hoeveel te meer als zijn bloed uit zijn hart vloeit?

2. De vorst des levens
De dood heeft niet het laatste woord. Jezus zei: ik ben de opstanding en het leven. vs. 38: Jezus kwam bij het graf. Jezus geeft opdracht om de steen weg te rollen. Makkelijker gezegd dan gedaan. Martha zegt zoiets als “Wat een stank”. Jezus dankt Zijn Vader en roept Lazarus wakker uit de doodsslaap. Aan de ene kant is Jezus de medelijdende mens en aan de andere kant de machtige koning. Hij noemt zijn naam en het bevel. Dan zien de mensen een wandelende mummie. De mensen waren ontzet. Wat betekende dat voor die zussen? Ze hadden al afscheid genomen en nu zien ze hem terug, zo vlug al. Gods kinderen zullen elkaar terug zien. Wat een zegen als je kunt zeggen dat al je broers en zussen van de Heere houden. Maar het is toch moeilijk om afscheid te nemen.
Als Mozes geroepen had Doe dit en je zult leven! Dan had er niets gebeurd.

Jezus gaf nog een opdracht: Maak hem los. Je kan levend gemaakt zijn, maar nog niet losgemaakt. Dit is een voorbode van Pasen. Jezus hoefde niet losgemaakt te worden. Ook is het een voorbode op de wederkomst, wanneer de graven zullen opengaan en de mensen zullen opstaan. Hij zal zeggen komt uit en kom binnen.

Dit is ook een beeld van de levendmaking, als Jezus het leven van je leven wordt. Dat gebeurt bij de bekering, als je de stem hoort van de Zoon van God. Wie maakt Lazarus los? Dat doen de mensen! Levendmaking is Gods werk en losmaking (bevrijdingsbediening) is het werk van mensen, van medegelovigen. Wat God moet doen, dat doet Hij maar Hij geeft opdracht aan mensen: heel zware stenen wegrollen, maar ook losmaken en bevrijden. Dat is zijn laatste opdracht. Wat is de les daaruit? Als je geestelijk leven in je hart ontvangen hebt, sta je niet automatisch in de vrijheid van de kinderen van God. Er zijn zoveel gebonden christenen. Is dat de normale staat van een kind van God? Nee. Als je levend gemaakt bent, heb je last van die grafdoeken. Dat is het oude, wat hoort bij de dood. Als je uit de wereld komt, kun je last hebben van je verleden. Je moet door medechristenen geholpen worden om bijv. uit het occultisme te komen. Tatoeages met doodskoppen … Dingen als slechte boeken en Boeddhabeelden kunnen je belemmeren. Je kunt ook gebonden zijn aan dode orthodoxie, met wettische banden. Je wordt weer teruggeduwd in de grafspelonk. Je bent gezegend als je een broeder of zuster tegenkomt die je helpt. Mag je zeggen dat je door genade een kind van God geworden bent? Is er aarzeling, twijfel, schroom? Zulke lieve zoekende zielen hebben doodszwachtels om zich, ze moeten geholpen worden, verlost van het wetticisme.

Jezus leeft, Hij is niet in een harnas in te perken. Wat zei de vader van de verloren zoon? Deze zoon was dood, hij werd omhelst en hij kreeg het beste kleed. Hij mag leven in het vrolijk licht van de vader. Ze begonnen vrolijk te zijn. Je mag je verheugen in het heerlijke heil wat God jou als (beginnende) gelovige geschonken heeft.

We eindigen met Op Uw Woord o leven van ons leven, leggen wij het doodskleed af. Is hier een hart, door vrees benard? Er zijn geen grenzen aan Jezus macht, voor elk die wond’ren van Hem verwacht!

Edit