Het is goed om op deze dankdag dankbaar bijeen te zijn, ook al was er misschien verdriet bij u. Toch, als ik niet had geloofd, dat U de rotsteen van mijn heil was - ik was vergaan in al mijn smart en rouw. Bij al wat wij deden: wat zou er van terecht gekomen zijn, als U Uw zegen er niet over had gegeven. Uw zegenen, we tellen ze nauwelijks en schrijven ze in het zand. Hij gaf ons het dagelijks en brood, onze kleding.
Bidden en danken. Het gebed heeft twee vleugels. Met één vleugel komt een vogel niet in de lucht. Dat leer je alleen aan de voeten van de Heere Jezus. En niet alleen een keer per jaar.
De Bijbelheiligen zijn mensen van het gebed. De ademtocht van een ziel. Het voornaamste stuk van de dankbaarheid.
De Heere Jezus gaat Zijn leven stellen voor Zijn schapen, om eeuwig dankdag te hebben. Zijn wij de schapen die Hem liefhebben en volgen? Hij is op weg naar Jeruzalem. Dwars door Samaria, er niet met een boog omheen. Voor Samaria haalden de mensen hun neus op, dan zit je heerlijk in het zadel van je eigen gerechtigheid.
In een vlek komt Hij, voor 10 melaatsen. Daar moet Hij zijn. Wij zitten in de kerk, omdat Hij naar ons vraagt.
De melaatsen zien er niet uit. Ze mochten de gemeenschap niet in, niet in de tempel. En wat ze ook aanraakten was op dat moment onrein. Zien wij onszelf staan onder die 10? Melaatsheid als beeld van de zonde. Vereenzaming, onreinheid. De zonde is een daad, een keus. Zo velen houden zich op de been met wat ernst, kerkgang, maar ze nemen geen toevlucht tot Jezus!
De melaatsen beginnen echter te roepen naar Jezus. Meester, ontferm U onzer!
Is de zonde het grootste kwaad geworden in je leven? Een zondaar zit ernaast met zijn leven. Ik wil dat niet meer! Ik wil het grootste goed, U te dienen, rechtvaardig en heilig te zijn.
Indien Hij wil, Hij kan ons helpen. Waarom zou Hij niet willen? Zij geloofden dat Hij melaatsen kon genezen. Die boodschap heeft hen geraakt. Ze doen er iets mee.
Hun toestand wekt afkeer op, eerder dan medelijden, maar ze blijven roepen. Hun laatste hoop. Jezus, Meester! Zaligmaker.
Niet `zou ik wel`, mag ik niet? Als er nood is roep je. Jezus staat stil en ontfermt zich. Ga heen en vertoon u aan de priesters - hoe verrassend! De priesters hadden geoordeeld dat ze onrein waren. En zij verklaarden je rein. En vervolgens naar de tempel, en dan naar je gezin… Jezus slaat die priesters niet over, geen wet van de vergelding. Ze zijn op dat moment nog melaats! Het komt op het geloof aan.
Blijdschap en verwondering is niet hetzelfde als dankbaarheid. Eén slechts verbindt de gave aan de Gever. De Heere Jezus is een kenmerk van het geloof. Hij is ons dierbaar. Een boom herken je aan zijn vruchten. Eén genezene keert terug, geen volle kerk op dankdag. Waar zijn de negen? Zou deze man al bij de priester geweest of niet? Het verhaal wekt de indruk van niet. Onderweg gebeurt dat wonder. Maar hij gaat eerst naar DE priester, Jezus. Inkeer, afkeer, terug keer tot de Heere. Zijn liefdehand trekt. Hij stopt niet tot hij aan Jezus' voeten valt. Is dat ook uw en jouw dankdag? Niet meer te weten dan Jezus Christus. Weg wereld, weg schatten, je kunt niet bevatten hoe rijk ik ben: Jezus.
Waar zijn de negen? Ze hadden genoeg aan het wonder. Lieten zich bewonderen. U vertelt, maar over wie? Toch niet over u zelf? Buigen aan Jezus' voeten. Zijn Naam moet eeuwig er ontvangen. In Hem hebben we alles.
