Edit|
EditReeks Samenvatting:
Confronterende prediking. Paulus heeft geen lange inleidingen nodig bij zijn komst in Athene. Hij vat de koe bij de horens. Gij mannen van Athene. Athene is amper meer een schaduw van vroeger. Paulus is als Jood ook vertegenwoordiger van een volk met een machtige historie, maar het gaat om de daden van God, die hij verkondigt. Het is de eerste keer dat de enige Naam wordt uitgesproken onder de Atheners. Profetie is geen filosofie of wereldbeschouwing. Niet een systeem naast vele anderen, om de wereld te verklaren.
Paulus wil met zijn toespraak er naar toe, dat Hij de Christus verkondigt en het uur U is nu aangebroken. God draagt Zijn Zoon uit tot mensen en wil een beslissing van mensen. Ze moeten afscheid nemen van hun eigen godsdienst en mystiek, zich wenden tot de Kurios, de Here.
Wie sprak Paulus toe? Wat was dat voor cultuur? Ze besteden hun tijd tot niets anders dan om wat nieuws te zeggen of horen. Onafgebroken actualiteiten rubriek. Nieuwe inzichten. Geen boulevard leugenbank. Niet alleen oppervlakkig.
De macht was verplaatst naar Rome, de wetenschap naar Alexandrië. De tijden van Plato en Socrates behoren tot een grijs verleden. Een situatie als nu? De christelijke en joodse wortels moesten buiten de grondwet gehouden. Een cultuur die bezig is om te verrotten en bederven. Een algemene malaise, en daar deelt ook het kerkvolk in. Wat kunnen we aan? Als de preek dieper gaat dan een laagje emotie, haken velen af.
Paulus weet wat voor vlees hij in de kuip heeft. Ze noemen hem een klapper - een geestelijk onderbedeeld figuur. Of anderen: hij schijnt een verkondiger van een nieuwe godsdienst te zijn. Maar Paulus wil die wereld binnendringen, diep overtuigd als hij is van de diepe duisternis waar ze in verkeren. Zij kennen de enige ware God niet.
Wie is God, waar ga ik heen na de dood? Christenen kunnen ook twijfel kennen. Is God er wel? Houd ik me niet bezig met projectie? Is er ook waarheid waar ik echt op aankan? Epicureërs (materialisme) en Stoïcijnen (idealisme) dat was de waarheidsstrijd van die tijd.
Paulus brengt het nieuws van een Verlosser, die nota bene gestorven en begraven is, en toch de Zoon van de ware God. Want Hij heeft Hem uit de doden opgewekt. Ook het christendom streeft ernaar om de wereld te veroveren. Als christenen prediken wij echter geen jihad. Johannes zegt: dit is het geloof dat de wereld overwint. Dat is wat anders! Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest zal het geschieden. Daar is geloof voor nodig, en geloof leeft uit de Liefde. Dien je God met schrik en vrees en probeer je in het gevlei te komen, of dien je Hem omdat je Hem lief hebt, omdat Hij jou heeft lief gehad, en Hij Zijn zoon gestuurd heeft voor jouw zonden?
Wat Paulus preekt is niet zoetsappig. Geen kerkelijk entertainment! Als je goddeloze wordt voor God, dan weet je dat je niet beter bent dan moslim, hindoe, atheïst of wat ook; ik ben de grootste zondaar. En je krijgt ook liefde voor een verloren wereld. Voor de rechterstoel van Christus, staan wij alleen gerust als we de Zoon kennen.
We zitten netjes in de kerk, maar zijn behoorlijk epicureïsch, als je bladen bekijkt van onze kringen. Je wordt zo snel meegezogen en in de waarheid van wat je hebt en wilt hebben. We hebben een keur aan uitvluchten. Als het ons beter uitkomt zullen we u nog eens horen, zeiden ze in Athene. Wij moeten die exclusiviteit niet, wel een lieve Jezus; maar één die ons redt van de dood en het oordeel - dat is toch een beetje zwaar op de hand?
Paulus opent geen derde weg naast Epicurius en Stoa. Waar Jezus als de enige weg uitgedragen wordt vonkt en knettert het.
Ons diepste wezen schreeuwt om verlossing. Paulus heeft niet gediscussieerd, maar gepredikt. De waarheid - daar moeten wij van leren. Die waarheid wordt niet bewezen aan een ronde tafel, waar iedereen gelijk heeft. Het resultaat is in eerste instantie niet bemoedigend, op de Areopagus. Paulus ging weg en is niet meer teruggekomen. Maar er is ook oogst. Dyonisius, een van de examinatoren, nota bene. Damaris, een vrouw, vast een vrouw met een netwerk! Het werk is nog niet klaar.
Wij zaaien in donkere tijden, in hope. Christus heeft boven de poort van het koninkrijk geschreven: zalig zijn de armen van geest, want hunner is het koninkrijk.