Edit|
EditReeks Samenvatting:
Het einde van het kerkelijk jaar, een soort `oudejaarsdag`; Scheuring en verbittering en ook toenadering is ons deel geweest dit jaar. Ik schaam mij ervoor. Wat zal het nieuwe jaar ons brengen? Die vraag leeft ook in de moskee. Bij ieder mens. Waarom, waarom vraagt een klein kind? Dat is mensen eigen, onze goudvis vraagt niks.
Een psalm van David, woorden van een man naar Gods hart. Als je dat bent gaat alles toch van een leien dakje? Hij heeft geen oogkleppen op: Velen zegen, wie zal ons het goede doen zien, wat is de zin van het leven. Wat is de zin van jouw leven, naaste?
Wat is het goede? Gewone dingen waar je van genieten mag; we leven in een genotscultuur. We hebben zo veel, weten jullie nog wat te verzinnen voor sinterklaas, kinderen? Het alledaagse goede zijn we echter kwijt, kwijt geraakt in Adam. Ook het kindje dat geboren is, maar met smart. Het is goed dat we werk hebben, maar wat kan het een virus worden in je bestaan; bestaat het bedrijf volgend jaar nog, een outplacement gesprek… De direct omgang met God zijn we kwijt. De `rechte staat`. Juist naar dat goede kun je zo verlangen. Wie zal ons `tov`, dat goede, tonen? Je kunt hunkeren naar gezondheid; misschien zit u psychisch in de knoei, wat kun je hunkeren naar een lach, ook van jezelf, in je depressiviteit. Wat kan dat lang duren, het lijkt of er geen eind aan komt. Of je het gaat in je huwelijk niet goed. Een 'bloemetje uit het paradijs', dat behoorlijk vertrapt kan worden. Wat kun je hunkeren naar de zegening van kinderen. En wat zijn er nog veel legen plaatsen in deze kerk..
Wat kun je soms snakken naar vrede. Hunkeren naar het goede dat nimmermeer vergaat. Geef me Jezus of ik sterf. De Heere Jezus is het goede voor mij, dat nooit vergaat.
De man naar Gods hart, constateert niet alleen `wie zal ons het goede doen zien`. Maar bidt: Verhef Gij over ons het licht Uws aanschijns, o Heere! Dwz de JHWH, de God van het verbond. De eerste die er was toen jij geboren werd. Zoals bij het kindje bij de familie Paul. Die God is zo dichtbij. "Ik ben er terdege bij". Dat is een goede vertaling van JHWH. Houdt de verbondstheologie hoog: God is de eerste.
We hebben weer nodig dat God zich over ons verheft met liefelijk aangezicht. Elkaar in de ogen kunnen zien! Die Mij gezien heeft die heeft Mijn Vader gezien. Ik ken er Een die met tranen in de ogen mij heeft horen zeggen, Ik ken Hem niet. Ik ken er Een die weende toen ik in het graf lag als een Lazarus. Door die ogen wil God ons aanzien met een glimlach. Ik ben er. Ik heb je lief gehad, met een eeuwige liefde. Die God in het aangezicht heeft gezien heeft Hem in het hart gekeken, die kan straks eindigen met psalm 4. Ik zal gerust in vrede slapen en mij neerleggen ongestoord ter neer, want Gij alleen, mijn schild en wapen, schoon 't onheil schijnt voor mij geschapen, zult mij doen zeker wonen, Heer.
Als ik mijn moeder verdriet had gedaan, hield ze haargezicht voor mij verscholen. Dat deed zo'n zeer! Maar dan 's avonds keek ze in mijn kamer en ik zag alleen haar ogen, en ze zei: welterusten.
Vanmorgen laat God zijn ogen zien in Jezus Christus en Hij zegt: welterusten.