Edit|
EditReeks Samenvatting:
De geloofkeus van Mozes.
Kinderen raken soms los van de kerk. Een pijn voor de ouders. God is echter trouw.
Mozes in het biezenmandje is een geloofsdaad van zijn ouders. In de heidense omgeving van het paleis verwachten we het einde van Mozes' geloof. Maar neen: Mozes geloof blijkt uit een weigering. Kinderen moeten losgelaten worden - jongeren: pas op, verbind je aan het Woord.
Mozes is een volwassen man. Op 40 jarige leeftijd heeft hij een schitterende tijd voor zich.
Hij weigert echter. Door het geloof. We kunnen niet van twee walletjes eten. Het geloof geeft ook de kracht om 'tegen' te zijn.
De geloofskeus van Mozes geeft ook een voorkeur. Hij heeft liever het volk van God - ook liever hun lijden en mishandeling dan de zonde van het hof. Wie niet gelooft heeft geen moeite met de zonde. 'Ik mag toch zeker ook wel wat hebben...' Er is een verschil tussen genieten van de schepping en van de zonde.
Mozes keus is gericht op de toekomst. De aanslag op Israel is ook een aanslag op Christus. Het leven met Christus brengt smaadheid met zich mee. We moeten niet het isolement opzoeken. De smaadheid van Christus is voor Mozes meerder dan de 'vleespotten' van Egypte.
De vergelding brengt ons voor de rechterstoel. Daar mogen we zonder verschrikking verschijnen als we verzoend zijn. Het volk zal worden bevrijd: de vergelding des loons.
Zijn we op deze aarde touristen of pelgrims? Leven we voor het genot en hebben we alles gehad op het einde van het leven? Of zijn we onderweg naar die stad hierboven en komt het mooiste nog?