Edit|
EditReeks Samenvatting:
Een bemoedigend woord van God
Wanneer God een moeilijke opdracht geeft, geeft Hij ook Zijn hulp. Hoe zwaarder de taak hoe groter de hulp. Jozua is de rechterhand van Mozes. Mozes verandert zijn naam Hosea in Jozua, de Heer redt (='Jezus'). Het volk staat klaar om het beloofde land in te trekken. De leider ontbreekt echter. De Heere neemt het initiatief, na de 30 dagen van rouw. Jozua krijgt de opdracht de plek van Mozes in te nemen - geen erebaantje, nu er oorlog gevoerd moet gaan worden. De Heere gebruikt altijd mensen in Zijn dienst. Voor moeilijke posten roept hij hen die een zekere opleiding gehad hebben, gaven hebben gekregen. Waar het echter bij ons stopt, gaat God verder. Vertrouw dan ook op de voortdurende zorg van God.
Jozua hoort dat de Heere bij hem zal zijn. Ik zal u niet doen ineenzinken (`begeven`). We kunnen elkaar verwaarlozen in een gezin of gemeente, maar God verwaarloost Zijn kinderen niet. Onderschat dat niet. Ook in een uitzichtloze situatie houdt Hij ons op de been, Hij zal ons niet verwaarlozen.
En de Heere zal niet verlaten, m.a.w. dat een zwakke niet aan zijn lot zal worden overgelaten. In de steek gelaten, daar kun je maanden van streek van zijn. De Heere is bij mij, wat zal ik vrezen. In mijn gemeente heb ik veel ernstige zieken, die nog maar kort te leven hebben, zo hebben ze te horen gekregen. Wat rijk als je dan samen mag leven uit het Woord en dat je nog mag getuigen dat God bij je is. Heel moeilijk maar ook heel mooi. De dood - een doorgang tot in het eeuwige leven.
Die belofte die God hier uitspreekt heeft alles te maken met Zijn genade - het is onverdiend. Hij is werkelijk verlaten op Golgotha, opdat de Zijnen nooit verlaten zouden worden. Zit er soms zelfzucht in ons liefhebben? De liefde van de Heere Jezus is volslagen belangeloos. Bij de tollenaar komt Hij in huis; Hij wilde hem behouden.
Een bemoedigend woord - moed is een sleutelwoord. Wees sterk, verlies de moed niet. Vers 6,7,9: wees sterk en moedig. Is het niet te veel van het goede? Is Jozua zo bang? Waarvoor hij is komen te staan is geen kleinigheid. Hij moet echter niet op zichzelf zien. Vers 3: het land is al gegeven. Niets kan het dus meer tegenhouden.
Bemoedigen is zelfvertrouwen geven. We bemoedigen met zulke hele mooie woorden, soms kan het heel goedkoop zijn, als wij het degene die we bemoedigen alleen laten opknappen.
Als iets ingrijpend genoeg is raak je in paniek of word je wanhopig. Als de Heere bij je is, heb je goede moed. Zulke mensen zingen zelfs in de nacht. Zal de Heere iets zeggen en het niet doen? U kunt daar misschien van meespreken. Dan is er geen angst meer, maar enkel rust. Je slaat zomaar de Bijbel op, en zegt: U spreekt tot mij, Heere en de zon komt uit, met mijn God spring ik over een muur.
De Heere geeft het land, maar het moet wel veroverd worden. Een spanningsveld. Gods handelingen nooit losmaken van onze eigen verantwoordelijkheid. Veroveren, maar niet vertrouwen op eigen wapens. Moeilijk - de meeste mensen denken zwart-wit. De zaligheid is 100% de gave van God, maar wij moeten ervoor strijden. Christus heeft volkomen betaald, maar toch roept de Bijbel op tot geloof en bekering, wie dat doet zal zalig worden. Een spanningsveld dat je moet laten staan.
Israël is het hele land tot aan de Eufraat beloofd, grenzen zijn actueel. Wie leeft uit de Bijbel moet onverkort achter Israël gaan staan. Het is een wonder dat het daar nu mag wonen.
De Heere vraagt Jozua en het volk naleving van de wet. Want in Kanaän worden vele afgoden vereerd.
We moeten trouw blijven, of hebben wij invloed van de cultuur om ons heen ondervonden? Wie wil leven naar Gods geboden ondervindt tegenstand, maar ze mogen rekenen op de hulp en bemoediging van God.