Edit|
EditReeks Samenvatting:
Asaf heeft 12 Psalmen gedicht. Met name Psalm 73 is de meest bekende. Hij is dirigent van het tempelkoor in Jeruzalem. Een fulltime baan. En een vroom en godvrezend mens. Hij doet zich niet vromer voor dan hij is. Hij klaagt over persoonlijke nood en die van het volk. Heeft God soms Zijn genade vergeten? Het hart van zijn problemen. Waarom?
Niet dat hij niet verder komt dan een intern gericht `waarom` - hij richt zijn roepen op God. Er is een klimmende wanhoop in de psalm. Alleen kreunen kan hij nog maar als een gewond dier. Duizenden ogen stellen deze vragen. De weduwen, ziekten, stukgeslagen levensidealen. Waarom? Soms klinkt het als een verwijt aan Gods adres. Dat is niet het waarom van Asaf. Maar hij denkt ook aan de wonderen, de daden van God van weleer. U vergeet Uw volk niet. Heilig zijn Uw wegen. Strijd en moeite blijft tot aan de jongste dag. Geen groter wonder dan wanneer een mens zijn knieën buigt voor God. `Nu zie ik het weer zitten`, sterker: ik zie U weer. Asaf denkt met name aan de doortocht door de Rode Zee. Dat is wat geweest voor die mensen - zij wisten niet wat wij weten! Zingend vertrokken ze uit Egypte, recht op Kanaän aan. De Heere buigt de weg echter om. Een doodlopende weg zo te zien. Aan zo'n weg kun je alleen maar twijfelen. Bergen links en rechts, achter je de aanstormende paarden en wagens en voor je de zee... Je zult er maar staan, met aan elke hand een kind, vader en moeder achter een rollator. Voor het water met een zekere dood voor ogen, een zeebeving...
Hard klinkt het verwijt naar Mozes. Er komt echter geen verklaring van het waarom. Wel een kort bevel: zeg de kinderen Israëls dat ze voorwaarts trekken. De zee in, kennelijk. Als je een grote rampspoed te horen krijgt, zie je Gods voetstappen niet. U weet misschien wel dat ik een dochter verloren heb, die hier tegenover de kerk woonde. Waar bent U nu Heere? Hij speelt nooit een wreed spelletje met ons. Maar wil ons leren te buigen onder zijn rechtvaardig oordeel, zodat de vrije genade ons ook geworden mag. Onze diepte en Zijn liefde horen bij elkaar. Maar God geeft geen plattegrond van Zijn plan. Hij hoeft geen rekenschap af te leggen. Wij moeten dat ook niet vragen. Gij zult mij leiden door Uw raad.
Mozes zingt: Gij leidde door Uw weldadigheid Uw volk. Door Zijn verbondstrouw.
Christus is onze Rode Zee, waardoor wij moeten gaan om de tirannieën van de duivel te ontgaan, staat in de Nederlandse Geloofsbelijdenis.
Hier is uw God. De Heere Jezus alleen heeft geweten hoe diep Gods toorn is. Hij baande de weg voor ons. Wij zijn ondanks alles toch aan de overkant gekomen. Als je weet dat het in jou zelf een verloren zaak is, slaat God Zijn armen troostend naar je uit. Ik voor u, daar u anders de eeuwige dood had moeten sterven.
En éénmaal gered is altijd gered bij Hem. Welke vloeden van rampspoed over je leven gaan - deze Herder laat je nooit meer los. God leidt Zijn volk als een kudde door de hand van Mozes en Aäron. Dienstknechten van God.
Asaf worstelde zich er doorheen. De psalm spreekt toch van de Heere Jezus, Hij is de onbekende voetstap in deze wereld. Job kon geen kwaad woord spreken van de Heere. Dan vallen we in de armen van een God wiens wegen ons soms een raadsel blijven, maar die toch in Zijn zondaarsliefde over ons neerbuigt. Leer ons onze dagen tellen, dat we een wijs hart zullen krijgen. Haast je om uws levens wil.
Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal met u zijn. Door het vuur, gij zult niet verbranden, want Ik ben de Heere, de Heilige Israëls.
Heb je de Heere Jezus nodig gekregen, lief gekregen? De eer en de heerlijkheid en de dankzegging zij onze God.