Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2005-02-06 10:00:00 ds. C. van Schoonhoven (em. te Hardinxveld Giessendam)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1Cor 1:23,24 1Cor 1:10-31 2005-02-06.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.3Mb)
2005-02-06.1023.mp3 (Preek, 32kPro, 8.7Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De lijdensweken zijn aangebroken. We denken aan Jezus' gang naar het kruis. Nu nog meer vormt het kruis de kern de inhoud van de prediking. Dat moet eigenlijk altijd al. Paulus had geen andere boodschap dan die van het kruis. In Corinthe zei hij niets anders, eerst in de synagoge, daarna in het huis van Gaius. Hij heeft weinig zelf gedoopt. Er waren nog wel wat predikers die rond trokken en mensen, aanhangers doopten in hun eigen naam. Secteleiders, die op kosten van die aanhangers leefden.
Het gaat om de Heere Jezus. Bij Hem valt de beslissing over iedereen. De lijdensgeschiedenis is op zich erg boeiend, komt de diepe betekenis ook door? Er is weerstand bij Joden en niet Joden (`Grieken`). Ergernis, die was Paulus zelf niet vreemd geweest.

Het is ons mensen niet zo vreemd om het zelf te willen doen. Elke godsdienst die mensen aan het werk zet heeft veel aanhangers. Of een Messiasverwachting die niet komt om zondaren zalig te maken, maar om een aards rijk te stichten. Nu worden wij als rechtelozen aan de dijk gezet, van genade moeten we leven. Dat geeft ergernis. En dwaasheid om je heil te verwachten bij iemand die aan het kruis gehangen was: de plek waar gruwelijke misdadigers werden terecht gesteld. Veracht. Dood is toch immers dood. Merkwaardig dat de moderne mens zich wel tot (pas) overledenen kan richten soms, terwijl men niet in een hiernamaals geloofd.
Maar de dood van de Heere Jezus is een kracht van God, door Hem uitgedacht om mensen die verloren zijn in zichzelf te redden en het leven met Hem te schenken. Goddelijke kracht en wijsheid. Daarmee is het veilig en betrouwbaar.
De liefde van de Vader en de Zoon, die die weg bereid was te gaan. Om ramp-zalige mensen vol van geluk te maken. Allen die geroepen zijn. Moet er dan iets bijzonders gebeurd zijn in je leven? We houden vast aan het verkiezende werk van God. Maar we moeten niet beginnen met de vraag `zou ik nou wel uitverkoren zijn`. Daar raken sommigen in verwarring, of mensen maken zich van hun verantwoordelijkheid af. Paulus heeft niet over een paar van de Joden of een paar van de Grieken, maar allen die de prediking van het kruis mogen horen. De oproep tot geloof en bekering, om zich over te geven aan en in de reddende armen van de Heere. En dat op te volgen. Laat u met God verzoenen. En u zult gelukkig worden. God gaat ons niet voorbij. Hij roept ons tot Zijn heil. Hebben we positief op die roepstem gereageerd? God geve, dat we in dat geloof tot Hem de toevlucht nemen, gehoor geven aan zijn stem.

Edit