Edit|
EditReeks Samenvatting:
Verslag van de gemeenteavond.
Spreker drs. I.A. Kole
thema: jongeren en gezin
Dr. C.A. van der Sluijs opent de avond om 19:45. 11 jaar geleden sprak dhr Kole in de kerkzaal, nu in de grote zaal.
We zingen psalm 105:3,4 waarna de dominee voorgaat in gebed en hij leest voorts uit 2 Tim 2:19-22: vlucht van alles wat vandaag op je afkomt maar jaag naar gerechtigheid, samen met de gemeente. De goede strijd te strijden en overwinnen. Daar staat de Heere garant voor.
Dhr. Kole:
De godsdienstige opvoeding, jongeren en gezin. 1,5 jaar geleden is gestopt met werken op de PaBo (Driestar), hoofdzakelijk in de directie en bezinning. Jammer genoeg is de kerk verdeeld; ik leef mee met de spanning in uw kerk. De verscheidenheid rondom het Woord mag er zo blijven, verbonden door het Woord.
Ik ben altijd omgeven geweest door jongelui, en ik heb geprobeerd `jong` te blijven. Dat vraagt een behoorlijke inspanning. De vragen veranderen, de instelling verandert. Ik doe het anders dan mijn ouders, onze kinderen zullen het anders doen dan wij. De Heere gaat door.
We zijn gezin in deze tijd. Onder Gods tijd en voorzienigheid. We mogen leven vanuit de wetenschap, dat het Woord van God blijft. Hij zal blijven werken in het leven van jonge mensen. Er zijn vragen naar de omgang met God. Ik zie dat ook in de avondmaalsgang in mijn eigen gemeente met veel jongeren. Onder de doorboorde handen gaat dat voort. De Heere geeft de Heilige Geest. We zijn echter gezin in onze tijd, een aantal zaken is behoorlijk anders dan 40 jaar geleden,
- Er is een enorme vloed van secularisatie. Individualisme. Discussies over waarden en normen die weer verzanden. En ook is de kerk naar de rand van de samenleving gedrongen. De kerk heeft zijn invloed niet meer. Bijbelgetrouwheid is een minderheid.
- God is verbannen naar het privé leven. Het is best, maar herinner niemand aan geboden en grenzen.
- We leven in een samenleving met 2 miljoen allochtonen. 1 van de 8 dus. De helft is moslim. Onze kinderen komen in contact met andere religies, en ze hebben hun contacten: Is Jezus nu de enige weg of de beste weg? Een weg, naast de vele andere wegen die er zijn. Wat willen die mensen, wat denken die mensen? Goed dat dat op scholen onderwezen wordt. Hoe moet je staan tegenover deze mensen tov de eeuwigheid? De migrantenkerk groeit het meest.
- Materialisme: wij hebben het vroeger wel eens moeilijk gehad; maar nu nooit meer. Jongeren hebben het goed. Hebben wij de goede keuzen gedaan temidden van dat materialisme? `De jeugd van tegenwoordig`? Zijn zij geen product van ons eigen leven? Is niet veel wat we de jongeren verwijten in ons leven aan te duiden?
- Moderne media. We hebben er mee te maken. We hebben het. Het kan tot een zegen en een vloek zijn. Een kijk-cultuur, met betonrot in het fundament, `kan eigenlijk niet maar vooruit`. En aan de andere kant helpt het het onderwijs enorm.
- Er wordt veel op de man gespeeld in alle kerkzaken - er is veel verdeeldheid. Verlangen jongeren nog naar eenheid?
- Er is verwarring over de Schrift. Het is wel waar maar niet echt gebeurd. Zo kom je niet tot het hart van het evangelie. Is het Gods onfeilbaar woord of een verzameling geloofservaringen? De persoon en de gaven van de Geest, de visie op de Heere Jezus. Jongeren zitten te wachten, dat ze aan ons leven zien wat de verwonderde omgang met de Heere is. Laat een biografisch moment zien. Als ze van ons niet horen wat het leven met de Heere is, van wie dan?
- Vanuit de kerken gaan er veel naar de evangelische groepen. `Daar is het eenvoudig…` verwarring. Maar laten we naar onszelf kijken. Daniël zegt: WIJ hebben gezondigd, niet (alleen) `mijn vader`.
In zo'n situatie zijn we jongeren en ouder. Er kunnen spanningen zijn in het gezin, kinderen die een eigen weg gaan. Weinig contact, misschien is er iemand waarmee ze kunnen praten. Ondanks alles zijn we geroepen onze kinderen op te voeden.
- een godsdienstige opvoeding. Heel vroeg. Leer de waarde van het bidden. Ik weet dat mijn moeder (89) nog elke dag voor mij bidt. We hebben leren luisteren. Voorlezen, voorleven, voorbidden, houding. Ik ben dankbaar dat ik zoveel meegekregen heb dat waardevol is. Als je bij Altzheimer patiënten een bekende psalm zingt zie je ze stil worden. Alles brengt later zijn rente op. Leer de namen en de feiten. Leer ze zingen. Ik ben opgevoed met psalmen en Johan de Heer. Ik heb het heerlijk gevonden.
- U bidt hopelijk hardop met de kinderen? Een formulier gebed, maar bij ons thuis was het slot een vrij gebed. Alles van de dag werd opgedragen. Laat de kinderen een stukje lezen en bidden en leren genieten van de dienst van de Heere, dat kost ons tijd!
- Spreek goed van de dienst van de Heere. Durf je kwetsbaar op te stellen. Dat je twijfels kunt hebben. Een juf op school begon altijd met het danken voor de bewaring in de nacht. Een wonder dat ze er mocht zijn. Over mijn zonde spreek ik met de Heere, over wat ik van de Heere heb gekregen spreek ik met mijn kinderen.
- De media, kranten tijdschriften, radio, TV, internet. Het overspoelt ons, We hebben er niet altijd een goed antwoord op gehad. Verbieden heeft niet gewerkt. Als je nee zegt moet je dat wel bewust doen. Er moet veel aan media-opvoeding gedaan worden ook op school. Maak afspraken met de kinderen. Kijk en luister mee. Bespreek het, kunnen we dat zien en horen? Ongetwijfeld zult u een gefilterd internet hebben. Wees open en bespreek het. Natuurlijk brengt het gevaren, onrust, maar we moeten duidelijk maken waarom we als ouders wel of niet kijken, en probeer dezelfde houding bij te brengen.
Heeft u zelf wel een stille tijd per dag? Doen we dat met onze kinderen? Per dag? Op zondag? Je neemt de kinderen serieus. We hebben gedoopte kinderen. U komt de belofte toe en uw kinderen. Ik weet wat je verdiend hebt maar in Jezus is de mogelijkheid van zaligheid gegeven. De belofte zijn ja en amen in onze Heere Jezus Christus. Is dat uw vraag voor uw kinderen, onderschat het niet. Ik zoek dat kind, zegt de Heere.
De pubers vormen een mooie leeftijd. Tussen twee werelden in. Negatief over dat wat ze van thuis hebben meegekregen.
- Ze zijn snel lichamelijk volwassen, meisjes twee jaar eerder dan jongens. Maar ze zijn psychisch niet op de zelfde hoogte. De informatie over seksualiteit moet niet via de media komen, maar van ons. Ze moeten aan ons zien dat we van elkaar houden en wat dat betekent.
- Er is grote onzekerheid. Er zijn veel zelfmoorden! Wie denken de mensen dat ik ben? Heel onzeker.
- Bij jongere kinderen kun je zeggen zo moet het. Bij pubers alleen aan het eind. Overleg met ze. Geef ze verantwoordelijkheid, en zeg dan ook dat ze je teleurgesteld hebben (als dat zo is). Als je voor een traan van je moeder niet meer zwicht, dan is de verharding gekomen. Pubers hebben nodig om af te reageren.
- En ook identificatiefiguren. U kunt er vast wel opnoemen uit uw eigen jeugd misschien. Ze lieten zien waar ze voor stonden, en hadden liefde voor hun kinderen.
Pubers drie dingen nodig: een TV, PC, DVD
TV: een thuis, een honk, geborgenheid en acceptatie. Geen watjes maken, maar mensen die iets doen, ook voor een ander. Vertrouwen hebben ze nodig.
PC: Parents. ouders, verzorgers. Ze hebben u nodig, coaches. Mensen die ze helpen bij de keuzes in hun leven. Alle contacten met vrienden, baantjes die je hebben, het heeft een grote invloed.
DVD, een doel hebben ze nodig.
We kunnen het als gezin niet alleen, we hebben de school nodig. Gelukkig zijn er scholen die een verlenging zijn van onze opvoeding thuis. Laat het klimaat daar gelijk zijn tussen school thuis en kerk, in grote lijnen.
Zo niet,
- Wat is de identiteit van de school, het pedagogisch en onderwijskundig klimaat in de school? Doe een uiterste moeite dat dat goed zit. Geen schuilkelder model. Juist niet, dan ben je goed in navelstaren. Maar: een oase. Goed letten op de ontwikkeling van je kind, maar ook dat het klaar is voor solidariteit. Daar wil ik voor vechten en voor staan. Gericht op je identiteit, vraag daar ook naar, ga in een MR, ouderraad, bestuur. Zeg niet, ik heb geen tijd. Probeer je invloed te laten gelden. Er zijn bepaalde leer-methoden van school gegaan door de invloed van ouders.
-de relatie tot de kerk. Kinderen moeten zich thuis voelen in de kerk. Er moet aandacht zijn voor de vragen van de kinderen. Speken wij positief over ambtsdragers en predikant en kerkdienst? Het gaat om mensen die achter de ene zaak staan.
- de catechese is heel belangrijk, en de bezinning erop. Dat is de toekomst van onze kerk. We moeten er veel in investeren. Laten zien dat je wat kan doen met dat woord.
- jeugdwerk is heel belangrijk. Jongelui ontdekken samen dezelfde vragen. Er moet veel in worden geïnvesteerd, om jongelui in hun eenzaamheid goed op te vangen,.
- De Heere doet een oproep: ouders zijn de handen van God, wij hebben onze ouders niet uitgezocht; we moeten de daden van God doen. De Heere rekent ons nooit af of op gaven die we niet hebben, maar wel op die Hij gegeven heeft. Heb oog voor de opgroeiden jongelui, zodat ze goede leden zijn in de kerk zoals die hopelijk hier mag blijven.
Na de pauze is er gelegenheid tot het stellen van vragen.
JPvdV: Alleenstaanden: hoe kunnen zij helpen?
antw. - Er is genoeg werk in de gemeente, ik denk aan het jeugdwerk. Misschien is je huis een huis waar jongelui gewoon maar binnen kunnen komen, misschien met de benen op tafel. Het is gezellig, en vanzelf komen de serieuze gesprekken op.
- Er is in de gemeente van alles te doen, evangelisatie, kinderevangelisatie, jongeren die los raken. Zoek ze op. Ook ouderen die eenzaam zijn en nooit een probleem geven, maar we komen er nooit.
- word gekozen in een ouderraad of een bestuur.
JB: het centrum van de lezing ligt bij de voorbeeld functie van de ouders. Toch loop je tegen de spanning aan van wat wel, wat niet. Er zijn verschillende visies op, kennelijk. Kiest u ook voor een rekkelijk niet al te radicale optie?
antw. - Het gaat om: zien de jonge mensen iets van de verborgen omgang met de Heere? Als dat niet de zaak is waaruit we leven, dan is de Driestar binnen 10 jaar een gewone school, als we niet meer geloven dat we opnieuw geboren moeten worden, is de dood in de pot.
Kinderen moeten daarmee geconfronteerd worden, ook in de pubertijd. Er zijn valkuilen, we verliezen ook jonge mensen. Ook mensen van mijn generatie, maar als we dit niet meer hebben dan krijgen de kinderen te weinig mee.
- De acht artikelen in Waarheidsvriend door de HGJB geven uiting aan de zorg voor de pubers. Ik heb waardering voor de brug die geslagen wordt. Of ik bij de rekkelijken hoor weet ik niet, ik heb geen verstand van muziek. Ik was wel eens bezorgd alleen al over de buitenkant van de CD's, dan spraken we daarover. Als je ouder wordt, snap je niet wat je erin zag. Ik snap de waarschuwing wel van hen die het zwart wit stellen over het hellende vlak. Muziek trekt jongelui aan. Mijn optie is: leef met je kinderen mee, luister mee, kijk mee. Begeleid het en praat erover.
Op onze scholen gebeuren in het vak CKV II een boel goede dingen. Een begeleide confrontatie. Heel hard nodig, ook op gebied van literatuur. Pubers kunnen heel goed twee levens vertonen, boeken verkopen voor de zending en 's avonds iets heel anders. Zorg dat er niets achter je rug gebeurd, maar openheid. En geef geen antwoord op vragen die ze niet stellen. We verspelen zo veel jongelui, en ze raken zo los en zo vroeg. Tussen 13 en 14 valt de beslissing tot kerkverlating. Ze zien aan ons niet dat we aan het avondmaal geweest zijn! Zeg tegen je kind, dat je zo gefrustreerd was, maar dat de Heere opening gaf en dat er een goede God is. Loop eens drie mijlen en geef dan pas antwoord.
We hebben het over evangelische beïnvloeding, maar is het niet fijn als ze vertellen wat de Heere ze doet?
Een kind heeft een eigen beleving en daar moet je bij aansluiten.
KV: Catechese is heel belangrijk, een speerpunt voor onze jongeren. Maar op school en in het gezin en in de kerk worden de kinderen al geconfronteerd, is het niet `overdone`?
antw. Het godsdienstonderwijs is anders dan catechese. De catechese is zo breed als van IVBO t/m VWO. Dat kan niet als godsdienstonderwijs. De catecheet moet weten wat er daar onderwezen wordt. Bij de catechese gaat het om thuis te raken in de huishouding van de kerk. Je hoort bij de kerk, en daar neem je een bepaalde positie in. Op een school moet je verschrikkelijk voorzichtig zijn kerkje te spelen. Ook hier is het biografisch element van belang, misschien niet alleen uit uw eigen leven. Ik ging vroeger naar Corrie ten Boom. Het sterke was dat ze vertelde over hoe de Heere wegen opende voor haar die zij niet zag te voren.
Vraag: word je niet teveel beschermd in het Reformatorisch onderwijs?
antw. Je moet niet vergeten dat er veel veranderd is in de samenleving. Wij zijn ook ouder. We worden dag in dag uit met nieuwe dingen geconfronteerd, je hebt je een mening gevormd en het is al weer achterhaald. En vroeger dacht iedereen zo'n beetje hetzelfde en we deden het. Sociale controle, vrijheid - de verschillen binnen onze kring zijn ook erg groot geworden, ethisch in elk geval. Bovendien door verwijderende invloed van de moderne theologie is er ook spanning tussen de scholen gekomen. Mensen groeiden van je af, er was een roep om reformatorische scholen. We zijn blij dat ze er zijn, maar er ligt een opdracht om de kinderen goed op te leiden voor de samenleving die komt. Het oase model - de ramen open. Er wordt terug gekoppeld dat er wat gemist werd in alfavakken, vorming waardoor mensen naar Amersfoort gingen. Daar doe je wat mee.
Heel veel scholen zijn algemeen christelijk geworden zijn, wel cultuurchristendom, maar geen toerusting. Als ouders heb je dan zelf de verantwoordelijkheid voor de toerusting.
Openheid en terugvallen. Dat is de kern daarbij.
H: vrienden van ons hebben hun kinderen bewust op een PC school gedaan om ze weerbaarder te maken, en ze geven ze zelf godsdienstonderwijs.
antw. Je neemt daar een keuze voor. Kinderen hebben dan andere contacten. Ze krijgen alleen levensbeschouwelijke vorming en meer niet. Die enige naam tot behoud moet toch echt doorkomen, en dan moet je dat thuis horen inderdaad. Een erge gesloten school kan juist ook vergen dat er thuis extra dingen moeten worden verteld. Als ouder kun je misschien staan de blijven maar kan dat kind van ons dat ook? Kinderen moeten met name in de pubertijd niet beschadigd raken. Houvast en weerbaarheid. Ik heb medelijden met die kinderen die heen en weer geslingerd worden, ze willen juist rust, veiligheid. Als u kinderen op een positieve PC school zijn: vecht dan voor die identiteit.
De HGJB heeft een hele serie goede boekjes uit gegeven over het opvoeden van kinderen. Er zijn er meer, over bidden, "de stoel van opa is leeg", over seksualiteit. Terdege. Er is veel literatuur voor ons en onze kinderen. Voorlezen gaat je hele leven mee.
Broeder Schaap spreekt een dankwoord uit, aan dhr Kole, maar ook voor de jonge gezinnen die onze gemeente rijk is.
Dhr. Kole geeft tot slot psalm 86:6 op en eindigt met gebed vlak na de klok van 10.