Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2005-04-17 10:00:00 ds. M.A. van de Berg (Zoetermeer)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Psa 16:11 Psa 16:1-11 2005-04-17.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.7Mb)
2005-04-17.1023.mp3 (Preek, 32kPro, 9.5Mb)
2005-04-17T.102.mp3 (Hele dienst, 32kPro, 20.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
“Als Pasen en Pinksteren op één dag vallen”, nooit dus, bedoelen we daarmee. Maar eigenlijk is elke zondag Pasen èn Pinksteren. De opstanding en het werk van de Geest, die levend maakt is het wonder van elke dag des Heeren. Petrus preekte met Pinksteren over Psalm 16. Wij zingen in de Psalmen ook over de Heere Jezus. Dat heeft de Heere zelf gezegd. Hij onderwees Zijn discipelen erover. `In de Psalmen gaat het over Mij`. In het verborgene, en dus het diepere. Sommige nieuwe liederen zijn soms heel glad en makkelijk. Vanuit het Oude Testament zingen over het werk van Jezus is nog veel dieper. God heeft Zijn Heilige het verderf niet laten zien in het graf, maar het pad des levens doen gaan. Het pad van Zijn kerk, waarop Hij ons mee wil nemen. Hoe is dat pad gekend en waar leidt het heen?
De Heere maakt het pad des levens bekend. Dwz wij kennen het niet meer. Ons leven is geen pad des levens meer. Welk bord staat er langs uw weg? “Doodlopende weg”. Je kunt denken, nou ik rijd maar door, misschien valt het mee. Heere, als U het mij niet openbaart, weet ik niet wat leven is. Zoveel mensen vullen het zelf in en missen het Leven helemaal niet. Zien het bord niet meer staan. Komt u ze wel eens tegen? Ik zou er radeloos van worden als ik zelf mijn eigen pad moest invullen.
De Heere Jezus is gekomen op ons doodspad toen Hij geboren werd. Hij `zweefde er niet boven`; Hij is geland op die weg. Gaan wandelen tot in de dood. Hij is gestorven in dat vreselijk moment van Zijn dood aan het kruis. Een doodlopende weg ook voor Hem, leek het.
De Emmaüsgangers waren zo verdrietig. Hun Heere was doodgelopen; `wij hoopten dat Hij het levenspad zou brengen. Dat bord doodlopende weg is blijven staan en zal altijd wel blijven`. Totdat de Heere hun ogen opende. Het pad is gebaand, over het kruispunt van Goede Vrijdag en Pasen is er nu een weg des levens.
Als je op vakantie gaat weet je veel van je route, maar je weet het pas echt als je de weg gereden hebt. Twee manieren van het pad kennen. Het pad gáán, daar gaat het om. Je kunt blijven zeggen: dat is geweldig hè dat de Heere Jezus is opgestaan. Dat is het ook, maar dan kun je toch nog je eigen “way of life” houden. Er moet wat gebeuren voor je erkent, mijn eigen (vrome) weg is geen levenspad. Niet alleen, U hebt het pad gebaand, nee David zegt: Hij maakt bekend. Hij zal ze ook leren gaan op dat pad. Hier mag je je vinger bij leggen.
De Heere leert ons leven uit Hem. Door ons te leren sterven. Onze eigen weg is geen levenspad, daarvan overtuigt Hij ons. In Galaten 2 zegt Paulus: Ik ben met Christus gekruisigd. Toen de Heilige Geest zijn ogen opende werd hij blind. Gestorven in de vloekdood van mijn Zaligmaker.
Is Hij ook al uw en jouw leven? U mag alle verwachting van Hem hebben, ook al bent u nog zo dood in eigen waarneming. Hij zegt niet, daar is de weg, zie maar verder. Hij is de weg zelf. Hij leert ons wandelen op Hem.

Dat levenspad brengt ons bij God. Dan denken wij aan straks, aan later. “Nog even sterven”. Maar het gaat ook om het leven nu. Geloof in het leven vóór de dood? Dat we God kennen en de Heere Jezus als ons leven. Dan leef je zo dat je de dood niet meer zult zien. Je leeft voor Zijn aangezicht. Jezus ga ons voor op dat levenspoor.

Edit