Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2005-04-17 17:00:00 ds. H. Visser (em. te Barneveld)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Joh 20:17 Joh 20:11-18 2005-04-17.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.0Mb)
2005-04-17.1723.mp3 (Preek, 32kPro, 9.9Mb)
2005-04-17T.172.mp3 (Hele dienst, 32kPro, 18.8Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Ligt het nu helemaal aan mij, dat ik deze tekst zo moeilijk vond? Ik heb er heel wat voor moeten bidden om erachter te komen wat Jezus allemaal bedoelt en het jullie door te geven. Heengaan en opvaren, onze Hemelse Vader – een beetje zweverig, of niet? Maria Magdalena was verdwaasd maar spreekt haar verwondering uit in `Rabbouni`, mijn Meester. `Hoe bestaat het` en ze voelt zich zalig en blij. Dat zou je vast willen houden – het moest altijd zo blijven.

Maar dan: raak mij niet aan. Wolken voor de Paas-zon? Jezus, waarom niet? Want ik ben nog niet opgevaren tot Mijn Vader. Ik ben nog niet waar Ik wezen wil en jij bent nog niet waar je moet zijn. Daarom moet je Mij nu loslaten. Niet kwijtraken, maar: Houd mij niet vast.
Moet ik nu weer de strijd en de eenzaamheid, de woestijn in? Raak je de Heere opnieuw kwijt? Een peuter hangt aan de rokken van moeder, en ze mag niet weg. Dat ‘ik kom zo terug en dan breng ik iets heel moois voor je mee’ hoort de peuter niet eens. Mama moet blijven.
Maria wilde ook niet verder. Maar dan was het Pasen gebleven en had ze haar woning in het Vaderhuis niet kunnen betrekken. Pasen is geen stroom die doodloopt in de levenswoestijn.
Huil niet, Maria. Tenzij van blijdschap, dat het oude voorbijgegaan is. God kijkt er niet meer naar om.

De Heere Jezus gaat Zijn loon thuis brengen, Zijn verdiende loon. De Vader zal u een andere Trooster geven. En die zal bij u blijven. De troost hangt niet af van bevindingen, maar van het geloof. Zo zie je de heerlijkheid van het volbrachte werk van Christus. Als je Jezus kent hoef je niet af te wachten, dan zijn er momenten waarop Hij je hemel is. Want, Maria, het is jouw Vader ook. Geen voorwaarden, als ik nu eens zus of zo, wat beter bidden kon, meer bevinding had. Jezus neemt *ons* mee.
Niets zal ons scheiden van de liefde van God, geen dorheid, geen doodsheid.

Wat hier gebeurt, is het plus van Pasen. Het beginsel van de eeuwige vreugde in je hart gevoelen. Dat is Jezus `mijn Meester` noemen. En dat Hij bezig is mij in het Vaderhuis thuis te brengen. Hij leeft om voor mij te bidden, dat mijn geloof niet ophoudt – dat is de plus van Pasen. Het heimwee naar huis wordt zo ook opgewekt. En Jezus zal alle woningen compleet opleveren.

We moeten meer naar de Heere Jezus verlangen dan naar onze ondervinding. Hij wijst Maria niet bits van de hand maar neemt haar juist bij de hand. De hele wereld weegt niet op tegen het maar een klein beetje te vatten wat de opstanding is. Wij menen dikwijls de waarheid in pacht te hebben. Niets daarvan. Wij zijn zo geconcentreerd op onze bevindingen dat we niemand Pasen gunnen dan onszelf.
Maria Mijn werk in de hemel is nog niet af. Maar het jouw is ook niet af. Daarom moet jij blijven, zodat Ik kan werken middels jou.

In dit vers staat drie keer Vader. Daar wordt nogal eens overheen gelezen en gepreekt. Het stopt niet met Rabbouni. Dan wordt de gemeente te kort gedaan. Doorpreken tot op het liefdeshart van God. Voor iedereen staat het wagenwijd open sinds Pasen. Voor de Samaritaanse vrouw, de verloren zoon, die Saulus van Tarsen; met name voor Zijn broeders. De gemeenschap der heiligen is een feestvreugde. We hebben elkaar nodig – ga niet met de rug naar elkaar staan. Christus heeft de weg ook tot elkaar vrij gemaakt. Aanvaard elkaar, zoals Christus ons aanvaard heeft. De gemeenschap is wat Christus aan ons beide gedaan heeft. Sla die arm eens om iemand heen, stuur eens een kaart, bel eens een keer extra. Toon je medeleven. En bidt.
Als jullie drie chocoladerepen krijgen van je moeder kun je ze allemaal opeten zelf, maar dat heeft een bittere nasmaak. Je hebt niet gedeeld.
Achter Christus aan mag de kerk het laatste reisdoel in het oog houden. Heen naar God, naar Jezus’ Vader en onze Vader. Door de verzoening naar de vernieuwing, door de wedergeboorte naar het koninkrijk van God, afgelopen met het kerkje spelen. Uitzien naar de Heer die in Zijn herrijzenis alles herschapen heeft.

Edit