Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2005-04-24 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Hoo 2:11-13	Hoo 2:1-17	2005-04-24.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.8Mb) 2005-04-24.1723.mp3 (Preek, 32kPro, 11.6Mb) 2005-04-24T.172.mp3 (Hele dienst, 32kPro, 19.7Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De zomer en winter hebt Gij geformeerd, zongen we. De afwisseling heeft God dus gegeven. Dat beïnvloedt ons ook, moe in de lente, soms somber in de herfst. We komen ze alle vier tegen in Gods woord. Wat heeft de lente in ons tekstgedeelte ons nu te zeggen. Een boom is op z’n mooist in de lente, maar op z’n best in de nazomer als er vruchten aan zitten.
Ten eerste: De lente heeft betrekking op de schepping van God. Ten tweede met de opstanding van Christus en ten derde met de ervaring van de kerk.

1
Er wordt niet veel over Hooglied gepreekt. De liefde tussen man en vrouw wordt hier open beschreven. Salomo wordt verliefd en trouwt met Sulamit. Maar er zit wat achter, het heeft te maken met de liefde tussen God en Israël, vrouw van God wordt Israël vaak genoemd. Het is Pesach dezer dagen. Gisteren is het boek Hooglied gelezen in de synagoge. De winter is immers voorbij, de slavernij in Egypte. En er zit nog een bodem in: de liefde van de Heere Jezus tot Zijn bruid: Zijn gemeente.

Bruid en bruidegom zijn aan het woord. Ze praten tegen elkaar. Heb ik de Heere Jezus lief? Eén kenmerk is dat je veel met Hem praat. Als je nauwelijks of geen gebedsleven hebt zal er weinig liefde zijn.

Twee geliefden. In het ouderlijk huis verlangt de bruid naar de bruidegom. Hij is er niet, dat is haar wintertijd. En dan ziet ze hem komen. Hij komt over bergen en komt naar haar toe, en dan staat hij achter de muur, hij roept. Kom naar buiten het is lente. De Bruidegom nodigt Zijn bruid. In Israël was en is de winter vooral een regentijd. De plasregen is over. Het voorjaar in Israël is adembenemend mooi. Een prachtig bloementapijt maar een paar weken lang. Een bruiloftskleed, zo prachtig geschakeerd. Kijk eens naar een lelietje in plaats van je computerscherm. Salomo was niet zo mooi bekleed als hij. In ons land is het ook mooi. In de stad wat minder. God heeft die kleuren bedacht. Hij houdt van kleuren.
’s Ochtends hoor je dat al, je wordt wakker van de vogels. De tortelduiven worden gehoord. De lente komt er aan. Het leven wil naar buiten. De koeien maken gekke sprongen als ze buiten komen.

Wat leer ik hieruit? Wat is God toch een Almachtige Schepper – de doodse wintertijd is overwonnen. Niks moeder natuur, het werk van de Heilige Geest. En een getrouwe Schepper. Telkens wordt het lente. Bij Noach heeft Hij dat al belooft. De Heere is zo goed. Een kind van God mag zeggen, dat is nou mijn Vader. Niet alleen doornen en distels, ook rozen.

Zolang je de wieg in je huis hebt en een maxicosi in de gang is het lentetijd in je leven. Kleine kinderen brengen dat.
Het gaat ook over de huwelijksliefde, er kan een wintertijd zijn in je huwelijksleven. De glans gaat er wat af. Het licht staat op oranje. Praat met elkaar. Investeer tijd in je huwelijk, beleid je schuld tegenover God en elkaar. Het gaat soms door een crises heen, ook met een kerkelijk huwelijk! Zeg eens: ik kan niet, ik heb een afspraak met m’n vrouw!

2
Het is ook een beeld van Pasen. De natuur staat op. In Joh 10 zegt dat de Heere Jezus Zijn leven aflegt voor Zijn schapen en dan staat er: en het was winter. Het was nacht toen Jezus door Judas verraden is. Toen Hij door de hogepriester werd veroordeeld. Mijn Verlosser hangt aan het kruis, en het werd 3 uren nacht. Naakt in een koude barre winter. Plasregens van haat en toorn, schimp en smaad. Van de toorn van God, vanwege de zonden van het menselijk geslacht.
En toen werd het Pasen. Toen het begon te lichten. Het opstandingsleven. Voor de discipelen was het ook wintertijd. En daarna de zangtijd.

3
En de lente heeft ook te maken met de ervaringen van de kerk. Op Pinksteren brak het leven door. Allerlei bloemen van mensen braken door, Parthen en inwoners van Mesopotanië, bij allen bloeide de bloem van bekering. Ze prezen God. 3000 mensen op het tempelplein - dat galmde door gans Jeruzalem! Ze maakte de Heere groot. Rotterdam in een beroepingstijd – hierboven (de galerij) is het leeg: de stedelingen zullen bloeien. De zangtijd genaakt. Mag de lange wintertijd aanbreken, Heere, ook in de grote stad.
Na de lentetijd komt er een tijd van afval, denk aan de Middeleeuwen. En de kerk kwam er toch weer overheen, God gaf de tijd van de Reformatie. Het evangelie werd weer gehoord. De gemeente ging weer zingen. In de Roomse kerk zong de gemeente niet. In de 16e eeuw kwam het terug. De Heere heeft in elke eeuw opwekkingen gegeven. Pinksteren, Reformatie, ook in de 17e, 18e, 19e, 20e eeuw. In de 18e eeuw, Wesley en Whitfield, 19e eeuw heeft ook prachtige liederen gezien. 1905 is er een opwekking geweest – vele stedelingen werden bereikt, de Maranathabeweging. De liederen van Johannes de Heer werden overal gehoord - Zou het zingen door de jeugd van Opwekkingsliederen nu het wolkje zijn, als eens mans hand?

Soms ga je zwijgend over de wereld, net als Zacherias. Als je zo ouderling bent: moet ik nou al weer op huisbezoek. Als dominee heb je ook wel eens last van zwijgtijd. Er zijn ook klaagtijden in het leven van gelovigen. De kerkenraad deugd niet, die dominee deugd niet.
Herkent u die tijd van de eerste liefde? Toen de Heere voor het eerst in mijn leven kwam? Dat was het mooiste tijd. Voor die tijd zat ik in de kerk alsof ik de gevangenis zat. En dan kwam de tijd van de overtuiging. Als ik zo doorga en als God bestaat dan kom ik voor Hem en dan kom ik om. Dan voel je ongelukkig. Bange dagen, dan kan er wel eens nood in je leven komen, zeker als er mensen wegvallen – als ik nu vannacht ga slapen en ik word niet meer wakker... dat grijpt je aan. En je verlangt naar een woord, Heere geeft licht in mijn hart – en toen werd het lente. God kwam over. De Heere Jezus kwam nabij. De zon ging schijnen op je ziel. In de lente gaat de zon krachtig zijn. Er ging wat smelten en ontdooien. Dan kan er zoveel smeltwater zijn dat het er vanboven uit komt. Dat doet de Heilige Geest dan voel je stralen van de warmte van de zon der gerechtigheid. En dan heb je al zoveel preken gehoord, en dan hoor je, sta op mijn liefste en kom – is dat voor mij!? Gij hebt mijn smart verdreven. Het lijkt wel of die dominee voor mij preekt. Bloemen van geloof in de Heere, hoop op de Heere en liefde voor de Heere. Het dorre doodse winterse wordt teer en nieuw.
Je denkt dat het altijd zo blijft, maar het is niet zo: maartse buien, april doet wat hij wil, nachtvorst. Je tobt weer, zou ik me niet vergist hebben. Verachtering in de genade. Nou snap ik er helemaal niets meer van. Is dat nu hetzelfde hart? Waar de liefde in klopte? Ik lees wel, maar voor de vorm. Het zegt me niets meer. Herkent u dat? Ik wel hoor. Je pakt je gitaartje niet meer om te zingen, er is een zwijgtijd of klaagtijd gekomen.

De Heere is trouw. Na een winterse tijd komt de Heere toch weer terug. Zo’n wonder van genade. Hij komt weer over de bergen aan de bergen van ongeloof en vrees. En dan teken je weer bij. Ik heb altijd van u gehouden maar nooit zo veel als nu. Ook bij eem dominee, dan denken ze weer – zijn hart is er bij. Je merkt het of de Geest erbij is. De Heere komt terug op Zijn eigen werk. David zei: toen ik zweeg... daar zat zonde tussen – toen kwijnde mijn beenderen en ik verschrompelde. Niks geen druifjes. Maar hij bekende zijn zonde (in Psalm 32). Hij verloste met blij gezang. Opnieuw een zangtijd, een danklied tot Zijn Heere.

Bij ons is op Hemelvaart belijdenisdienst. Jonge druifjes. Nog geen volle vruchten, dat hoeft niet. Ouderen worden jaloers. Jongeren, waar zoeken jullie het nu? De wereld geeft een korte lentetijd, korte zomer en herfst, maar een hele lange wintertijd. Als je 80 jaar leeft heb je dat – de lange eeuwigheid in de winter als je voor de wereld kiest. Ouderen: hoe ver bent u? Boven de 50 in de herfst. De zomer voorbij en nog niet verlost? Ligt dat aan de Heere? Dan is er wat mis. Jeremia zegt: geeft de Heere uw God de eer, voordat het donker wordt. Erken Sions Vorst. Hoe zal het zijn als je straks boven komt? Hier houd je beproeving en aanvechtingen. Straks is de wintertijd voorgoed voorbij. Ook voor mij? Ja ook voor mij.
Wat is het rijk als je als man en vrouw de Heere mag dienen. Of als je als weduwe of weduwnaar mag weten dat de ander boven is. In de hemel zal je je eigen man of vrouw nog veel liever hebben dan je op aarde ooit zal kunnen. Maar dan in Christus.

De zangtijd genaakt. Je moet er niet aan denken wanneer je voorouders boven zijn en zelf verstomd achterblijft omdat je de Heere nooit gezocht hebt en hebt verworpen. Er zijn sterfbedden geweest waarop kinderen van God zeiden: hoor je dat zingen niet? Vernomen in een zieken vertrek. Stervende pelgrims. Geloven gaat dan over in het eeuwig loven van de Zaligmaker. Krijg je daar dan geen zin in?

Edit