Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2005-05-22 10:00:00 ds. L.W. van der Sluijs (Nijkerkerveen)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Rom 8:23 Rom 8:18-30 2005-05-22.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.9Mb)
2005-05-22.1023.mp3 (Preek, 32kPro, 9.9Mb)
2005-05-22T.102.mp3 (Hele dienst, 32kPro, 20.2Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het zuchten van de schepping, van schepselen en van de Schepper.

Het gaat wel ergens naar toe. Bent u op weg? Of zit u vast? Als christen bent u op weg, u kunt niet blijven wie u bent. De Heilige Geest is niet uitgestort op een enkeling, als in het Oude Testament, maar op alle vlees. Hij heeft iets met u of jou voor. Paulus vat het evangelie na Pinksteren samen: we hebben de eerstelingen van de Geest ontvangen, het is nog maar een begin. Keer op keer gaan er mensen op uit. Ook hier in Rotterdam zijn de velden wit om te oogsten.

Op grond waarvan mogen we weten dat de oogst wordt binnen gehaald? Bent u een slaaf van uzelf, of uw werk, of in de godsdienst, en u jaagt ook anderen op, we moeten zus of zo, het slavenbestaan? Zo niet zegt Paulus. De Heilige Geest leert dat af. Het slaafse, dat je meent zo goed mogelijk vanuit jezelf de Heere te moeten dienen. Met een kindergeest moet je de Heere leren kennen. Hem aanroepen als Abba, Vader. En dat is nog maar het begin. Mag u de Heere kennen? Niet als slaafse godsdienst. Na Pinksteren totaal anders. De Heilige Geest wil overtuigen van zonde gerechtigheid en oordeel. Dat oordeel gaat ook over de godsdienst. Er is weer een kerk bij gekomen. Heeft u zichzelf al leren kennen? Als je gaat roepen als een kind, dan heb je de Heilige Geest ontvangen. Abba, Vader, u alleen behoor ik toe, met heel mijn leven. Wat een verschil tussen knecht en kind!

Het kind moet wel naar huis. Vader aanroepen, zeker, maar er is een Vaderhuis. Het kind heeft recht op de erfenis. Christus is de Eersteling van vele broederen. Met Christus meegenomen, ook met Hem lijden en verheerlijkt worden. Maar de aarde is vervloekt om onzentwil. Om dat geknechte bestaan hebben we zelf gevraagd. Heel de schepping zucht... Alles is slaafs geworden, aan de vergeefsheid onderworpen. Maar wij moeten af van het ach en wee roepen: sinds Pinksteren roepen wij ach en wel.
Er is een zuchten van de schepselen. Eerstelingen van de Geest hebben wij ontvangen. Ach en wel, verwachtend de aanneming tot kinderen. Het gekke is, door de Heilige Geest mogen wel al weten een kind te zijn geworden – maar het kind moet naar huis.
Een zuchtende gemeente, het gaat ergens heen. U bewijst de wereld geen grotere dienst dan door mee te zuchten, uitziend naar de bevrijding. Voor een ieder die erop mag gaan hopen, en niet langer de hoop bij zichzelf vindt. Hoop nu eens op God en u zult wat zien...

Er is er nog Een die mee zucht, van de Schepper. Vers 26: “De Geest Zelf bidt voor ons met onuitsprekelijke zuchtingen”. Wat moeten we dan bidden? Een zucht van de Schepper – Kom, Schepper, Heilige Geest. Volmaak Uw werk. Als in barensnood – het gaat naar het Nieuwe leven. Het rijkste komt nog.
Verlos mij en de wereld van dat slaafse bestaan. Laat er verlossing zijn. Een mens die alles uit handen geeft, mag alles van de Heere verwachten. Gebracht te worden tot de volle openbaring van de heerlijkheid van kinderen.

Edit