Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2005-05-22 17:00:00 prof. dr. W. Balke (Em. te Den Haag) Bediening H. Doop aan Nina Johanna Woudina Joukje de Vries, Mathilde Dorothé Vlak en Jason Strijbis

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Mat 18:2,3 Rom 6:1-14 Mat 18:1-5 2005-05-22.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 2.7Mb)
2005-05-22.1723.mp3 (Preek, 32kPro, 5.4Mb)
2005-05-22T.172.mp3 (Hele dienst, 32kPro, 17.2Mb)
Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De discipelen twisten wie de meesten van hen is en de Heere Jezus zet een kind in hun midden. Waar mensen zijn, zijn conflicten. En waar christenen zijn ontbreekt het evenmin. `Hoe vaak zal ik mijn broeder vergeven vraagt Petrus` - kennelijk heeft hij dat al vaker gedaan. Hoever gaat dat, met vergeven? Twist onder elkaar – we moeten het ook niet opblazen. Er is zelfzucht door behoudzucht, na de zondeval, maar we kunnen ons daar niet achter verschuilen. Wie is de eerste, de meeste; mensen kunnen elkaar ook verdringen. Marcus vertelt, dat de Heere Jezus vraagt naar waar ze het over hebben. Dan hebben ze weinig te zeggen, de Meester spreekt; door een beeld. Een klein kind neemt Hij op en zet het midden in de cirkel van de discipelen, verlegen waarschijnlijk tussen al die grote mannen. Als gij niet wordt als deze zult gij het Koninkrijk niet in gaan. Waar hoort de Heere Jezus meer bij? Hij hoort toch niet bij de kinderen? Dat woord over grote mensen, die kinderen moeten worden, nemen wij geheel niet ernstig. Wij vinden immers dat kleine kinderen grote mensen moeten worden? We stoeien met ze, lachen met ze, om ze en geven ze de raad: zul je je best doen om snel een groot mens te worden? Snelle methoden hebben we ervoor, examens. Kinderen kunnen soms haast volwassen taal spreken. In korte tijd veranderen in een wereldwijs mens. Verzadigd oud mens, zonder vreugde of hoop.
De Heere Jezus zet de dingen op z’n kop. Wat wij oud noemen noemt Hij jong. Grote mensen moeten kinderen worden. Waarom? Er is een gevaar van sentiment. Kinderen zijn immers nog zo lief, en zuiver en onbedorven. Een smetteloos papier zegt de wereld, maar dat is een leugen. In elke mensenziel sluimert de kiem tot alle zonde. Ouders moeten nooit hun ogen sluiten met `maar dat doen mijn kinderen niet`. We ontdekken ook onze eigen fouten in onze kinderen. Arme kinderen waarvan de ouders dat niet willen weten.
Wat is het verschil dan: de discipelen dachten heel wat van zichzelf. Maar het kind staat er zonder enige pretentie. Wil de Heere God ons beschijnen dan moeten we een vensterglas zijn en geen mooi beschilderd luik. Dat laat geen licht door.

Hoe kunnen we worden als een kind? We hebben al zoveel geleerd dat beduimeld is en bezoedeld. Al onze bezwaren vallen weg voor de herscheppende kracht van de Heilige Geest. Hij moet ons opbeuren en herscheppen tot een nieuwe mens. Uw jeugd vernieuwd als van een arend. Een groot en wijs mens wordt dan klein. Een stuk klaar kristal in Gods hand, dat alleen kleur geeft omdat God kleur heeft. Vannieuws geboren worden. Buiten onszelf zoeken wij onze reinheid. Christus Jezus neemt ons mee, door de doop in Zijn dood. En dan ook in Zijn opstanding –bevrijd van onze zonden en rechtvaardig voor God gerekend. We kunnen onze kinderen nooit genoeg vertellen van de Heere Jezus en nooit genoeg horen in de kerk: Het heeft de Almachtige God behaagd om ons tot Zijn kinderen aan te nemen, en dat alleen uit genade, om niet.

Edit