Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2005-07-03 10:00:00 ds A. Beens (em. te Barneveld) Doopdienst van Nathan Fritz Ludwig Timm

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Psa 102:1,28-29 psa 102:13-29 2005-07-03.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.8Mb)
2005-07-03.1023.mp3 (Preek, 32kPro, 9.7Mb)
2005-07-03T.102.mp3 (Hele dienst, 32kPro, 20.9Mb)
Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Gods belofte aan een verdrukt volk.

Psalm 102 valt met de deur in huis, een gebed van een mens die zijn klacht uitstort voor de troon des Heeren. Deze mens verkeert onder de dreiging van de dood. In de kracht van je leven sterven.. Het is niet zomaar een persoonlijk verslag. Neem mij niet weg in het midden van mijn dagen, O mijn God. Zulke zuchten zijn over gebleven uit Auschwitz – Hij bidt, maar helpt het? Kruist God zelf niet onze weg? Geboren worden leidt tot sterven. Het leven – niet anders dan een gestadige dood; wie begint te leven, begint te sterven. En wij willen leven! We hangen aan het leven.
De psalmdichter zit in Babel, hoe moeilijk is het daar geworden om onder Gods toorn te hopen op Zijn belofte. Hoe blijft de weg naar de toekomst open, de weg tot God? Dat gaat dieper dan het gebed, ‘laat mij leven’. Een vurig gebed of mensen weer beter mogen worden. Is er nog een gebed om het werk van God, tot redding van het volk?
Het woord is actueel, de kerk vandaag is onlosmakelijk verbonden aan dat volk van eeuwen geleden. In dezelfde band samengesmeed. Op weg naar die dag die komt. Wat vroeger was is geen ‘oude prut’. Er is al eeuwen gedoopt en gepreekt en het gaat ergens heen. Het leven is geen cirkel, maar een lijn. God trekt lijnen door de geschiedenis. Waar moet dit eindigen? Wat voor impact heeft de mobiele telefoon niet. Druk en drang van de tijden. Maar ook starre wezenloze tradities. Leer ons Heere, dat we ook in de weg van de gerichten U verwachten.
Uw jaren zijn van geslacht tot geslacht: God is traceerbaar, door de geslachten. Als Gij breekt, wie zal dan bouwen? Waar vindt de dichter houvast? De vrije trouw van God. Het zijn van God. Van eeuwigheid tot eeuwigheid. Wie tot God komt moet geloven dat Hij is. Al het geschapene is aangetast, maar God niet. Elke ziekte is een teken van de dood. Daarom vlucht deze overstelpte tot God, die dezelfde blijft. Dezelfde toen Hij alle dingen schip. Dezelfde toen Hij Zijn Zoon gaf, in de dood tot het leven. Christus in Egypte, onder Gods toorn in Babel. In al onze benauwdheden is Hij ingegaan. In het water van het oordeel, van de dood.
Door het doopwater, door het leven dat een gestadig sterven is. Christus houdt ons op weg, want o wat zou er van terechtkomen.. Ik zou vandaag nog verloren zijn en gaan. Wij worden opgeroepen om achter Hem aan te gaan op de weg van het kruis. De weg van het licht.
God zal Zijn volk niet loslaten. Ook niet als de weg een omweg is. Uit Egypte en Babel geroepen. De weg van Christus loopt daarover. De genade heeft het gewonnen van het oordeel. Onderdompeling in het oordeel, verrijzenis uit het oordeel door genade. Scherp het de kleinen in, we leven voor Jeruzalem. En uit Zijn belofte. Overdragen, zonder bombarie.
Grijp er moed uit, omdat God het beloofd heeft.

Edit