Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2005-08-28 10:00:00 ds. J.C. de Groot (em. te Dordrecht) Bevestiging Ds. M.M. van Campen

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
2Cor 2:14-17 2Cor 2 2005-08-28.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.4Mb)
2005-08-28.1023.mp3 (Preek, 32kPro, 8.8Mb)
2005-08-28.1025.mp3 (Formulier, 32kPro, 4.1Mb)
2005-08-28T.102.mp3 (Hele dienst, 32kPro, 21.8Mb)
Bevestigingsdienst

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Paulus verdedigt zijn apostelschap in de 2e Corinthebrief. Dwaalleraren menen Paulus een minderwaardig prediker te zijn, onbevoegd. Titus wordt gezonden op `visitatie`. Hij heeft er geen rust meer over. Droefheid en tranen. Dienaren van Christus hoeven geen geestelijke krachtpatsers te zijn, we mogen huilen als we verdrietig zijn, schuilen als we bang zijn. Ook de hulp inroepen van een van onze broeders of zusters. Paulus heeft een derde brief geschreven aan de Corinthiërs, die we niet kennen, de zgn tranenbrief, hij verwijst ernaar in vers 4. Hij hield zoveel van die gemeente. Dat is rijk om te hebben, gemeente!
Het getuigenis van Titus doet Paulus weer geloven dat Christus ook in Corinthe triomfeert, een beeld uit het Romeinse leger. (v 14) Hij heeft de triomf behaald en in Hem zijn wij meer dan overwinnaars geworden. ‘Die ons altijd doet triomferen in Christus.’ Op het kruis heeft Hij het niet verloren: ‘Tetelestai’ staat er in het Grieks, “Het is volbracht”. Dat te kennen, gaat het om. `Kennisse’, kennis die geheiligd is aan het hart. Wat wij met het hoofd opnemen, met het hart indrinken.

Hoe werd Christus overwinnaar over uw en jouw hart? Misschien weet u nog onder welke preek het gebeurde, of toen uw vader een gedeelte voorlas uit de Schrift. Of u in een dagboekje las. De Heere spreekt. Paulus gaat met de strijdwagen van satan naar Damascus, maar voor één vurige pijl is afgevuurd, wordt hij geveld, met God verzoend. Christus heeft geen natuurlijk vrienden – alleen maar vijanden. God bekeerd geen lieve mensen, maar vijanden. Christus *maakt* vrienden, en dan kunnen we ook met heel ons hart zingen: “Welk een vriend is onze Jezus.” – wat een lading krijgt dat…

Is er een heerlijker werk denkbaar dan de reuk van de kennis van Christus kenbaar te maken? Dit is ons leven, van vijand een vriend geworden. Die zalig worden en verloren gaan – het is een proces. Ook een stank uit de dood tot de dood. Een lijklucht… Het evangelie een dwaasheid en ergernis voor Griek en Jood. Dat is het, als je er niets van moet hebben.

Het is een bijzondere zegen, wanneer de Heere Zijn knechten laat sterven aan hun hoogmoed. Want achter de begeerte om het Woord te preken gaat zo makkelijk de begeerte schuil van het eigen succes… Zeg nooit in de consistorie, “dominee, wat hebt u mooi gepreekt”. Maar: “wat rijk dat Christus tot ons kwam…” Een hamer zegt niet tegen de timmerman, wat kan ik goed timmeren!
Het gaat er niet om wat we bereiken, maar waar uit wij werken. Wij mogen de geur van het kruis, van de opstanding en van de hemelvaart verspreiden.

God weet wat er tussen u en de Heere gebeurd is, broeder Van Campen. Hij is er voor u. Het is een gewonen strijd. U bent er voor Hem, u bent er voor Zijn gemeente. U mag die verzorgen met het beste van het beste, de reuk van Zijn kennis. En vanmiddag begint het al; verspreid de geur van de kennis van Christus. Maak het openbaar op alle plaatsen en altijd, Christus is het waard en Zijn gemeente heeft het broodnodig.

Edit