Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2005-08-28 14:30:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Intrede

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
1Cor 16:22	1Cor 2:1-5 1Cor 16	2005-08-28.1413.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb) 2005-08-28.1423.mp3 (Preek, 32kPro, 10.9Mb) 2005-08-28T.142.mp3 (Hele dienst, 32kPro, 24.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Indien iemand deze niet liefheeft die zij een vervloeking! Maranatha. Een anathema, staat er in het Grieks. Hopelijk valt dat direct in ieders hart, en ontkiemt het.
Een verlieven op Jezus, een vervloeken door Jezus, een verwachten van Jezus. Maranatha – kom Heiland.

I
Een tekst om van te schrikken, vindt u niet? Een laatste waarschuwing van Paulus. Maar u begint net, dominee? Het kan de laatste keer zijn dat we onder het Woord zitten. Deze laatste drie verzen heeft Paulus in zijn eigen handschrift.
Corinthe was een grote havenstad. Een sportstad – Isthmische spelen werden er gehouden. Vol afgoderij, vol ontucht en zedeloosheid. Rotterdam ook allemaal. Maar er was een gemeente van God. Ds Nikolai sprak op de kennismakingsavond over Hand 18. Paulus in Corinthe: Wees niet bang, spreek, zwijg niet (Han 18:9). Dat viel rechtstreeks in mijn hart. Ik ben met je en Ik heb veel volks in deze stad. Ik was onder u in vrees en veel beven. Hier op de kansel staat een bang vogeltje... Ik heb mij voorgenomen, niet zo zeer te luisteren naar wijze kerkenraden, ministeries, of ‘boven de partijen’ te staan, maar om niets anders te weten dan Jezus Christus en die gekruisigd.
Het lijkt wel of grote steden een streepje voor hebben bij de Heere. Veel bekeringen, veel volk en veel gaven, veel kader. Ook veel problemen. Onderlinge verdeeldheid en spanning. `Ik ben van Paulus – een bekeerde man,` ‘ik ben van Petrus, man van het eerste uur’. ‘Ik van Apollos – die man kan preken’.... Er was ook zedeloosheid. Huwelijksproblemen, het avondmaal was niet wat het wezen moest. De vrijheid in Christus misbruikt om er op los te leven.
Maar mijn diepste zorg is dat er mensen zijn die de Heere Jezus niet oprecht liefhebben. Een scherpe pen, maar gedoopt in de liefde. U heeft misschien een grote verscheidenheid in kerkelijke achtergrond, in de hemel is er eenheid en geen discussie meer – gewassen door Zijn bloed. Heeft u Hem lief, gemeente?

Het gaat niet om de leer, om de sfeer, het gaat om de Heer. Niet het hoofd, ook niet zozeer het gevoel, maar het hart. Het christelijk geloof is een liefdesrelaties. Is de leer de hoofdzaak, dan word je bekrompen. Maak je van je eigen ervaringen de hoofdzaak, dan wordt je somber, want het is niet veel met mensen; maak je vormen en liturgieën de hoofdzaak, word je een vormelijk mannetje. Het gaat om het liefhebben van Hem. Waarom? Alles aan Hem is gans begeerlijk. Geen stem die als de Uwe mijn oor zo bekoort, geen hart die als het Uwe mijn smekingen hoort. Hij had zondaars zo lief dat hij voor ze stierf. Mijn Jezus ik houd van U, want U nam de straf op U! Vriendelijke ogen. Wij hebben Hem lief omdat Hij ons eerst heeft liefgehad. Om niets anders te weten dan Jezus Christus en die gekruisigd. Vergeving en vrijspraak.
Als mijn taak zie ik het dat u zal verlieven op Jezus, dat bevroren harten brandende harten mogen worden, dat de ijskorst gaat smelten aan Zijn warm middelaarshart.
U bent in goed gezelschap: God heeft Hem lief. Deze is Mijn geliefde Zoon. Alle martelaren hebben hun liefde gegeven uit liefde tot Hem. De vinger van de Heere Jezus gaat naar jouw hart: Heb jij Mij echt lief? En gelukkig, door Gods genade is het: Heere U weet dat ik U lief heb gekregen.

Dat wordt ook gezien. Je hebt Hem een kus gegeven. Zijn voeten leren kussen. Je gaat Zijn geboden bewaren. Je wilt Hem gaan behagen. En je praat ook veel met Hem. Niet: Ik ga slapen ik ben moe, of Heere zegen deze spijze. Je vertelt Hem alles, niets meer verborgen. De laatste en eerste gedachte van de dag zijn voor Hem. Een versleten Bijbel. Je wilt zijn stem graag horen. Waarom komt u naar de Maranathakerk? Om Jezus te zien. Om Zijn stem te horen. Om meer van Hem te weten. Misschien komt u uit de Echo en denkt u zo. Prachtig. Maar misschien bent u uw eerste liefde kwijt. Weinig liefde geeft ook weinig vreugde. We moeten weer gaan zien op dat gescheurde lichaam. Liefde was het onuitputtelijk. Zijn liefde.

II
Het vervloeken door Jezus. Een vreselijke veronderstelling is vers 22. Bent u of ben jij die iemand die de Heere niet lief heeft? Het evangelie is een zeer blijde boodschap, maar weet wat je doet! Ook Jezus zegt het: wee u. We liggen van nature onder de vloek – maar Christus is gekomen om ons daarvan te verlossen. Maar als je Hem afwijst moet je die vloek zelf dragen. Paulus schrijft deze tekst niet aan buitenstaanders, maar het klinkt binnen een gemeente! De vraag kun je ontlopen, maar de vloek niet. ‘Ik heb het zo druk, dominee’, wat als je plotseling wordt opgeroepen om verantwoording af te leggen?

III
Het verwachten van Jezus – Maranathakerk. Kom Heere. Ik dien een Meester die terugkomt. Ik weet ook wanneer: spoedig. Het is bijna tijd. Over twee maanden DV zeggen we; elders zeggen ze: over zoveel maanden als de Heer nog niet teruggekomen is. Ik geloof niet alleen dat Hij (spoedig) terugkomt ik hoop het ook. Het gaat naar de bruiloft toe. Sommigen lijken meer begrafenisgangers. Niet naar de rechterstoel, maar naar de bruiloftszaal. Een uitzien naar Hem.
Ik ben een Maranatha-christen, met een Maranatha-prediking. Als bruid uitzien naar de bruidegom. Als Hij komt, zal ik gedurig bij Hem zijn. Alzo zullen we altijd bij Hem zijn. Kom laten we uitzien naar Hem, die staat te komen.

Aan het begin van de vorige eeuw had je Johannes de Heer, oprichting van de Maranatha-beweging, velen kwamen tot geloof.

Vol verwachting blijf ik uitzien,
Tot die dag eens dagen zal
Dat de Heiland op de wolken
Weerkomt met bazuingeschal.

Welk een uitzicht, Bruidsgemeente!
Eeuwig Hem ten eigendom.
“Maranatha” blijv’ ons wachtwoord,
“Amen, ja, Heer Jezus, kom!”

Edit