Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2005-09-25 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Doopdienst van Ruben Hendrik Boonzaaijer en Lilian Loïs Maria Kint

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
2Tim 1:5	han 16:1-5 2Tim 1:1-5	2005-09-25.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.9Mb) 2005-09-25T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.8Mb)	Doopdiensten

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Paulus is in 2 Timotheus aan het einde van zijn leven. Hij denkt terug, met name aan Timotheus, jonge dominee in een stad, heeft het niet makkelijk. Hij denkt aan hem en bidt voor hem, en schrijf hem een brief. Drie namen worden genoemd, die van Timotheus en zijn moeder Eunice en grootmoeder Loïs. Generatiekloof? Er is een brug: het ongeveinsd geloof. Niet alleen lichamelijke eigenschappen komen ze overeen.

Van geslacht tot geslacht.
Grootmoeder Loïs, moeder Eunice, kleinzoon Timotheus.

In Lystre stond de wieg van Timotheus. Van grootmoeder Loïs staat maar één zinnetje – in haar woont het ongeveinsde geloof. Het belangrijkste zinnetje dat van iemand kan worden opgeschreven. In het Grieks staat ‘niet-hypocriet’ geloof, niet voor de vorm, geen doublé, maar 24 karaats. Wat echt is, maakt altijd diepe indruk op kinderen, jongeren. Geen praat-, of papegaaien geloof maar een echt geloof. Jeugd haakt af op vroom gepraat, maar niet vroom zijn. Wees in de omgang met je kinderen eerlijk, echt, oprecht. Wees een doorkijkglas, een raam naar God.

Het geloof woonde in het hart. Niet op de lippen, of in het hoofd, maar in het hart. En het logeerde er niet, maar woonde er. Dat zit er niet van begin af in, maar wordt erin gelegd. Oma’s, wat kunt u een belangrijke rol spelen in het leven van uw kleinkinderen. Wat vertelt u ze, als u ze een hele dag als oppas voor u alleen hebt. Dat ik geen struikelblok voor ze mag zijn, Heere, maar dat ik de vreugde uit mag stralen van u.

Zo moeder, zo dochter. Wat een vreugde van Loïs moet dat geweest zijn. Er is geen grotere vreugde, doopouders, wanneer jullie kind een kind van God geworden is. Dat ze de Heere Jezus nodig maar ook lief krijgen. Als je met je eigen kind aan Tafel mag zitten, een stukje hemel op aarde.
Veel kinderen en kleinkinderen hebben de Heere verlaten, maar hier springt de vonk over.

Eunice had een gemengd huwelijk. Ze was met een Griekse, heidense man getrouwd. Dat was Joden niet toegestaan, maar ook Paulus zegt: maak geen ongelijk span, dat gaat niet goed. Papa is niet vijandig, maar moeder staat er alleen voor. Vader naar het sportveld en moeder naar synagoge, vader naar de kuip, moeder naar de kerk. Timotheus was niet besneden. Hij is echter niet neutraal opgevoed. Niet een ‘keuze’.
Het woord van het verbond heeft Timotheus wel, ook al heeft hij het teken van het verbond niet. In 3:15 staat: “En dat gij van kinds af de heilige Schriften geweten hebt, die u wijs kunnen maken tot zaligheid, door het geloof, hetwelk in Christus Jezus is.“
De jonge Timotheus heeft het met de paplepel ingegoten gekregen.

Opvoeding begint met de wieg. Kinderbijbel, eerst alleen de plaatjes. Toen Timotheus niet kon praten bad Eunice voor haar jongen. Aan tafel werd het psalmversje gerepeteerd. Ze heeft de opvoeding niet uitbesteed aan de juf op de reformatorische school of de dominee op catechisatie. Het was haar roeping. Wat een armoede als u nooit met uw kinderen spreekt over de Heere. Het is een voorrecht als je van jongs aan de bijbelverhalen mag kennen.

De opvoeding droeg vrucht. Het geloof woonde ook in Timotheus. In zijn hart gelegd, door de Heilige Geest, middels het Woord.Een trouwe medewerker van Paulus werd hij. Je houdt misschien je hart vast als je als moeder er alleen voor staat, of als je geen godvrezende vader en/of moeder hebt: Er is niets dat God niet ‘voor elkaar kan krijgen’. Alleen al dat je hier in de kerk zit (of dit leest).

Genade is geen erfgoed, zonde wel. Je ziet dezelfde streken in je kinderen terug die je zelf had. Maar ook een gouden lijn door de geslachten. Abraham, Izak en Jakob. Een fontein waaruit gezinnen en hele families mogen drinken.

Is er een generatie kloof?
Enice en Loïs waren gelovigen van het Oude Testament. Zij hielden zich aan de spijswetten. Als ze Timotheus dat niet zou hebben zien doen, zou ze misschien wel vraagtekens hebben gezet bij het geloof van Timotheus. Maar toch is het hetzelfde geloof. Er zijn veel verschillen, in beleving, in taalgebruik, maar ook een eenheid: het geloof in de Christus der Schriften, het verzoenende bloed, de vergeving der zonde. Eén in het geloof.
Veel kerkverlating heeft te maken met opvoeding, ‘waren er maar meer als Timotheus’ – nou, waren er maar meer als Eunice en Loïs.

Haal je oude poesie-album eens tevoorschijn. Misschien lees je daar iets als:

Zoek de Heere heel je leven.
Hij slechts kan je vrede geven.
Al het andere is maar schijn.
Wil dan dicht bij Jezus zijn.

Edit