Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2005-10-09 10:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Mat 13:9 Mat 13:1-23 2005-10-09.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.9Mb)
2005-10-09T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.0Mb)
De "Koninkrijk der Hemelen"-gelijkenissen

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Je kunt luisteren als een spons, als een trechter, als een vergiet en als een zeef, zegt een oud Joods spreekwoord. Een spons neemt alles op: het goede en vuile water, de trechter laat alles weglopen. Een vergiet laat de goede wijn wegkopen en houdt de droesem over, je vindt in elke preek wel wat droesem.
Een zeef laat het onbelangrijke schieten en houdt het belangrijke vast! Het horen is erg belangrijk: Die oren heeft om te horen.

De harten van de hoorders: zaad valt bij de weg (4); op een steenrots (5); tussen de dorens (7); in goede aarde (9).

Het gaat over u, want u luistert nu. Mat 13 is een heel belangrijk hoofdstuk, 7 gelijkenissen over het koninkrijk der hemelen. Hij ging het huis (van Israël) uit, Hij gaat zitten bij de (volkeren)zee van Tiberias. Het koninkrijk der hemelen is christendom waar Zijn gezag geldt.
Hij spreekt in gelijkenissen, parabels. Een beeld uit het dagelijkse leven. Een knikkerend kind moet het kunnen begrijpen, zei Luther. Maar ook zit er een geheim in het stuk, de moraal van het verhaal. Aan de discipelen alleen wordt het verklaard. Onthullend en verbergend.

Zie een zaaier ging uit, misschien liep hij daar wel, over de heuvels bij de zee van Tiberias. Een linnen zaadbuidel voor de buik. Met gulle, volle handen. De zaaier is de Heere Jezus, later de discipelen, dominees, leerkrachten, ouders die lezen na de maaltijd, evangelisten, kinderclub, catechisatie. Schoolgebouwen heten De zaaier. Het zaad is het Woord van de levende God. De grond is het hart van de hoorders. Vier groepen van hoorders zijn er. Die het woord horen. Kerkgangers dus. In welke categorie valt u?

I
Door en langs de akker liepen paden, vastgelopen grond. Je hoort het woord, ernstige waarschuwingen, prachtige woorden over het heil, maar het zei u niets, nooit eens dat hartelijke verlangen om de Heere Jezus te leren kennen. De satan pikt het direct weg. Een vijandelijke macht tegen de prediking. Voorkomen dat het door de regen toch doordringt. In Luk 8:12 staat, ‘opdat zij niet zouden geloven en zalig worden’. De rover van de prediking. We zijn blij dat we “ongehinderd naar de kerk kunnen gaan in Nederland”. Maar ongehinderd zijn we niet. Er zijn veel zwarte vogels. De vogel van de afdwalende gedachte. Ik ben 20 minuten bezig maar je bent al 10 minuten met andere dingen bezig. Je aandacht zakt weg naar waar je mee bezig bent, of je kijkt naar mensen die lang niet geweest zijn, of wat iemand aan of op had. Of de irritatievogel. Die ene ouderling die mag ik niet, hoeft bij mij niet te komen – daar zit ie weer. Of aan een uitspraak van de dominee. Of de twijfelvogel – zou het allemaal wel waar zijn – ’t is de mening van een mens. Weggepikt uit je geheugen of je hart.
Ben ik het Heere?

II
Geen diepgang of wortel, terstond komt het op, terstond verdort het weer. Het is maar voor een tijd. Niet hard en ongevoelig. Maar enthousiast, hoopval, veelbelovend die snelle groei. Echter, het groet maar één kant op. Geen wortel.
Zo kunnen mensen zo blij zijn, met preken over de liefde, genade. Enthousiast belijdenis gedaan maar het zakte in. Verlichting in nood, maar de nood is weg, tja. Veel emotie weinig diepgang. Sommigen gaan naar Praise-avonden. Prachtig. Je mag je handen omhoog doen, en je mag naar voren komen voor Jezus, mooi – geen kwaad woord erover. Dan: geen Ronduit praise band meer, maar alleen met je Bijbeltje. Gevoel – gevoel is nog geen geloof. Als er tegenspoed komt – sterft het dan af? Als het niet blijvend is, jonge vrienden, is het ook niet echt. Als het moeilijk wordt en het je wat gaat kosten. Het is zo fijn als er enthousiasme is voor de Heere Jezus, maar het ware geloof wordt beproefd als er verdrukkingen komen. De test tussen geloof en emotie. “Terstond met vreugde”. Is dat niet de crux van het geheel? Als je nooit een traan gelaten hebt voor het aangezicht van God voor je zondigheid.. Hoe lang is het bij u geleden, kinderen van God in ons midden? Een gebroken en verslagen hart, daar past een gekruisigde Christus in. Als je Hem hangend aan het kruis ziet, geslagen door de toorn van God door mijn zonden. Schreeuwend in de Godverlatenheid – dan is er verslagenheid. Geen bekeringsschema. Maar ook een kind wordt huilend ter wereld gebracht. Na 6 weken het eerste lachje.

III
Het onkruid groeit tussen de tarwe door. Sneller dan het goede graan. De zorgen van het leven, ook de rijkdom, de genietingen, zegt Lukas. Een vermenging in je hart, iets van God en iets van de wereld. “Ik wil zondag wel serieus mee doen, hoor dominee”. Je weet wie het gaat winnen..
Iemand wilde de Heere Jezus volgen en deed geloofsbelijdenis. Maar er kwam succes in je werk, je kon niet meer naar de kring door de week, nog maar één keer naar de kerk, want je moet toch bijkomen ’s zondags. Drukke baan, groot gezin, of gek van je studie, verkering, bijbaan. Je wordt er zo door opgeslokt, je gaat er helemaal in op, en het kost je je ziel. Het woord van God verstikt. Druk in het gezin, geen stukje uit de Bijbel gelezen. Je ploft in de kerk neer. Zo moe, het gaat langs je leven.
Ben ik het Heere?

IV
Het grootste gedeelte valt in goede aarde, zo is het ook met het echte zaaien. Gelukkig maar. Gods woord zal niet ledig weerkeren. Het doet wat Hem behaagt.
Goede aarde is ontdaan van stenen en doornen, het hart ontvankelijk gemaakt. Voren trekt de Heilige Geest in mijn leven. Hij overtuigt van zonde en daarmee komt er plaats. Het is zo mooi om te zien hoe het ingedronken wordt als water. Mensen krijgen eerbied voor het woord. Ze krijgen de Heere Jezus nodig, willen heilig voor Hem leven. Boenen en strijk en afwas – ik ga eerst mijn binnenkamer opzoeken, anders loop ik de hele dag achter mij zelf aan. 30-, 60-, 100-voud - het gaat niet om de hoeveelheid. De zwaarst beladen aren, die buigen het diepst.

Wat zou u aankruisen? Zitten er stenen in mijn hart, ik herken ze alle drie. Maar Heere, u heeft mij ontvankelijk gemaakt... Heere, ik wil alleen voor u leven. Bidden we dan om een vruchtbaar leven niet zozeer een vrolijk leven.
Kijk uit voor de vogels en morgen voor de dorens.

Edit