Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2005-10-30 17:00:00	ds. A. van Vuuren (Amstelveen)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
2Cor 12:9a	2Cor 12:1-10	2005-10-30.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 4.7Mb) 2005-10-30T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.0Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
“De eerste keer dat God mij aanraakte voelde als de werking van een ecstasy-pil”. Voelen jullie dat ook, jongeren, of krijg je er geen kick van – lange zit, oude psalmen; eigenlijk hoeft het niet en die ecstasy-pil ook niet. Maar het meisje zei het terwijl ze oude dingen uit haar leven had weggedaan, en om haar leeftijdgenoten te raken.
Paulus heeft het ook over in extase zijn, maar hij kent ook een doorn in zijn vlees. Dat kan erg pijnlijk zijn. Wat het geweest is bij Paulus – er zijn veel lezingen over. Van epilepsie via migraine naar reuma. Of een spraakgebrek, zelfs. ‘Zijn rede is verachterlijk’, zeggen de mensen. Of een slechtziendheid. De Galaten wilden immers wel ‘hun ogen’ afstaan, en hij zegt zelf grote letters te schrijven. Zelfs depressies of een homofiele geaardheid. De meesten zoeken het in geestelijke richting – de zware zonde dat hij de gemeente onderdrukt had blijft hem tergen. Maar de Heere God heeft het verborgen voor ons, daarmee kunnen wij onze eigen doorn daar invullen. Beursgeslagen door een groep kinderen, of zelfs je eigen man; of op je ziel. Als God het toelaat, dan heeft dat wel een reden. De Zijnen staan onder Zijn bijzondere bescherming. Bijv. om je dichter bij Hem te brengen, je geloof te stalen en te louteren. ‘Groeien in het geloof’. Dat is mooi, maar wil je dat ook door een doorn in je vlees?

Als het gaat om roemen dan heeft Paulus recht van spreken – het spreekt er heel bescheiden over: ik ken een mens.. Was het een bijna-dood-ervaring? Het gaat het te boven: opgetrokken in de derde hemel. Derde, nl. de wolkenhemel en sterrenhemel voorbij: Daar boven de hemel der hemelen, de plaats waar God woont. Het was onuitsprekelijk, en hij mag het niet vertellen, dat wat hem gezegd is. Weer op de grond heeft hij die doorn in zijn vlees. Beukend in helse benauwing.
Een veertje heeft lucht nodig, maar de mens gaat vanzelf omhoog. Je bedoelt misschien toch jezelf, stiekem. De Heere wil dat we onszelf blijven. Opdat u niet zou denken dat de komst van het koninkrijk van u afhangt, daarom heb je ‘hoogtevrees’, voorganger, als je de kansel op moet, daarom heb je een spraakgebrek, etc. Het doet me sterven aan mijn eigen kennen.

Het antwoord van de verhoogde Jezus is ‘Mijn genade is u genoeg’, Paulus krijgt niet wat hij heeft gevraagd, maar hij krijgt genade, spirit, om met die doorn in zijn vlees de eindstreep te behalen. Paulus krijgt veel méér dan hij vraagt. We mogen gelovig vragen om die dingen waarvan de Schrift belooft dat ze zullen verhoord worden. En verwachten dat we ze zullen ontvangen. Maar als er geen belofte in het Woord staat, kan het gevraagde anders zijn dan het antwoord. “*En Hij heeft gezegd”, niet: “Maar helaas,”.

Is het u genoeg? Genoeg in je stervensuur. Maar ook in het leven, juist als het kruis zwaar drukt. Dan mag je weten dat God mee draagt. ‘Mocht ik het ook maar weten. Zei de Heere het maar tegen mij: “Mijn genade is u genoeg”’. Zekerheid kan vastzitten op een vastgehouden zonde. Maar ook op een verkeerde voorstelling van de toeëigening. Het kan alleen door *vertrouwen* op Gods woord. Het wordt geopenbaard in de bediening van het Woord. Zodat u het ervoor houdt: Mijn genade is u genoeg. Er hoeft van ons niets meer bij. Bevrijdend, en afsnijdend – van ons niets meer te verwachten.

Genoeg. Of denkt u: niet vroom genoeg, niet ijverig genoeg, geen bevinding genoeg... Nee, je hoeft niets te hebben, als je daar aan wilt toevoegen beledig je het werk van Christus. Geen godsdienst van DOEN maar van GEDAAN. Genoeg.
Niet: Paulus, je bijzondere bekering is je genoeg, maar Mijn genade. ‘Genoeg is u mijn genade’ staat er in het Grieks, absoluut genoeg. Het geeft je ook de kracht om het kruis te dragen. Tot je Thuis bent, en dan kan God eindelijk die doorn eruit halen.

Edit