Edit|
EditReeks Samenvatting:
Opdracht tot blijdschap.
Vreemd aandoend, vaak vergeten, mogelijk uit genade.
De brief van Paulus aan de Flippenzen is heel ontspannen en vertrouwelijk. Hij presenteert zich als broeder, hoeft niet te wijzen op zijn gezag. Verblijd u. Heel de brief is er mee doortrokken.
Paulus zit in de gevangenis. Vroeger bepaald geen pretje. Wat een schrijnende realiteit. Voeten in het blok. Wij kennen dat niet, maar onder ons zijn er die soms ook niet hoe ze zitten of liggen moeten van de pijn. Dan zeggen wij niet: verblijd u. Is het wel oprecht, ben je wel eerlijk Paulus? Hij weet bovendien niet of hij wel vrij gaat komen. Hij weet niet te verkiezen, dood gaan of in het blok blijven, het is allemaal goed. Als drankoffer geofferd worden zou hem verblijden en wij moeten dan ook blij zijn. Vreemd toch?
Er zullen mensen sterven aan ziekten waarvoor ze bang zijn – en zeggen we dan, ik verblijd mij?
Paulus zat zo vast, dreigend einde van zijn leven. En dan nog zijn er predikers die Christus wel preken maar zich afzetten tegen Paulus. En dan nog, zegt Paulus, wordt Christus gepredikt! Wij moeten niet gelijk in onze wiek geschoten zijn. Welk kerkverband ook – wordt er over de Heere Jezus verteld? Daar ben ik blij om; alle problemen zijn er niet mee opgelost, maar we zien anders dit Bijbelgedeelte over het hoofd! Wij leven onder maat van deze opdracht.
Stuit het u al tegen de borst? Het is toch een jammerdal hier op aarde? Als je het in je hart krijgt, dan moet je eens proberen na te laten om te lachen en te juichen... Maar misschien zien we onze eigen zondigheid, misschien wil je de opdracht zo snel mogelijk vergeten. Wat u ook heeft meegemaakt en hoe erg het op dit moment ook is. Toch bent u geen gevangene van uw verleden en uw heden. Paulus: ‘alle dingen zijn mij geoorloofd, maar ik zal mij onder geen macht laten brengen’. U hebt mijn ziel beveiligd voor de dood. Verblijd u in de hoop. Er komt iets aan! Waar pijn en verdriet voorbij is. Dat je niet meer hoeft te zondigen... Samen met al Gods kinderen, die al hun zonden kwijt zijn. Een wedergeboren hart is een groot hart. Kennis van pijn en verdriet en moeite en zonde, maar tegelijkertijd deze vreugde. Weinig toekomstverwachting en toch blij.
De opdracht wordt herhaald. Niet als wens, maar een opdracht. Geen uurtje: laagstand onder het niveau van de Bijbel.
Hoe krijgen we het? Door Gods Geest, een vrucht van de geest (Gal 5:22). Maar wandel ook door de Geest. Telkens weer terugkeren bij de Heere. Het leven is mij Christus, het sterven gewin.
Hoeveel tijd gaat er zitten in TV, internet, CD-, DVD-, mp3-spelers. Lol ervan maar geen vreugde. Hoeveel invloed heeft dat op je. Trek die dopjes eens uit je oren en bedenk wat je hebt als je Hem mag kennen.
Het griekse Chairo (verheugen) is als het ware geworteld in Charis (genade)! De Westminster catechismus geeft als eerste antwoord dat het hoogste doel van de mens is God te loven en daarmee ons in Hem te verheugen. De engel bazuint: ik verkondig u grote blijdschap!
En de Heere Jezus zegt: “opdat zij Mijn blijdschap vervuld mogen hebben in zichzelven” (Joh 17:13) – en dat was in Gethsemané!
Pas opdat u die blijdschap niet gaat missen. De hel is, dat u God totaal gaat missen. Zijn zegening. En Hij gunt dat aan u. Bedenk dat vandaag. Als je Hem nog niet kent, zoek Hem en geef eerlijk toe – ik zit telkens op het verkeerde spoor; lol, maar geen vreugde, vergeef mij dat.
Wanneer kan je altijd blij zijn? Ondanks verdriet en eenzaamheid?
- Als je mag weten dat er iemand is die van je houdt.
- Aanvaard uw omstandigheden nu, op de goede manier. ‘Wij weten dat alle dingen medewerken ten goede’ Gevormd te mogen worden naar het beeld van Christus. Geschikt gemaakt worden voor de hemel. Je krijgt wat goed is, mag je weten. 4:11-13
- Er is een grote schat; een parel van grote waarde. Het Lam van God. Mag je weten: mijn zonden zijn vergeven, aangenomen door Hem. Wie zoekt vindt.
- Van die schat ga je uitdelen. Als je evangelie meedeelt en een ander neemt het aan, ben je nog blijer dan je al was. Wordt gerust dominee als je erover twijfelt. Op welke post u ook staat, spreek ervan. Gewoon op uw werk, bijv.
Dan ben je blij te allen tijde. ‘Maar u weet niet hoe moeilijk ik het echt heb’. Een meisje was op 12 jaar blind geworden: Een vader doet zijn kind de handen voor ogen, als verrassing. Straks doet Mijn hemelse vader Zijn ogen voor mijn ogen weg. Mijn blijdschap zal dan volkomen wezen...