Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2006-01-01 17:00:00 ds. J.N. Zuijderduijn (Valburg)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Rom 8:23 Jes 12:1-6 Rom 8:22-30 2006-01-01.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.0Mb)
2006-01-01T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Als je tot bekering komt merkt je omgeving dat – ook de schepping: de rechtvaardige kent het leven van zijn beesten. Je gaat er anders mee om, als schepsel van God. In Christus kan ik dit jaar in, door en ook weer uit.

Het zuchten van de wereld en van de gelovigen. De schepping zucht, dienstbaar immers aan het verderf – mensen vallen naast je weg, dingen worden afgebroken. Niet alleen in 2005, maar ook in 2006. De dood voor ogen. Willen we dit horen? Ook in het doopformulier staat het: het leven, dat niet anders is, dan een gestadige dood. Ook in het huwelijksformulier: allerlei treurigs is toch ons deel. Wij moeten het dan ook elders zoeken. Maar ook kinderen van God kennen lijden. Een ander leed. Wie Mij volgt neme zijn of haar kruis op. Christus volgen betekent niet dat je het makkelijk krijgt. Moeite op school, het werk, familie. Vroeger werd het wel gezegd na belijdenis: `welkom in de strijd`. Een stap achter Christus aan. Kent u die strijd? Gaat u misschien mee, niet te veel opvallen, niet je gezicht verliezen... Wij kennen het lijden niet zo erg, nog. Elders moet men stiekem in een kelder of bos samen komen als christenen. Er is ook in ons land een beweging gaande die het christelijke niet meer wil.

We zuchten misschien over ons huwelijk, gezin, werk. Maar ook dat is het zuchten van de wereld. Je ziet alles in het raam en perspectief van Gods plan. Kijken wij ook zó naar de toekomst? Niet zuchten zonder God, zonder hoop. Niet: proberen er het beste van te maken. Maar: ik kan het zelf niet, maar ik heb een God in de hemel. Zuchten naar boven.
Paulus wil verlost worden van zijn lichaam. Het lichaam van deze dood. Zijn hart is vernieuwd. Maar van buiten is vaak nog dat gevecht van de oude en de nieuwe mens.

Toch krijg je gaven van de Geest: Hij doet je wedergeboren worden, nieuw leven. Een nieuw mens, een nieuw schepsel, het oude is voorbijgegaan. En Hij werkt ook het geloof, dwz het vertrouwen op Christus. Je leert God kennen. Je gaat luisteren naar wat God zegt. Geestelijk leven. Kennen wij dat?

Eerstelingen van de Geest. De eerste vruchten van de oogst. Die moesten aan God gegeven worden. Ook de eerstgeborene moest aan God worden `voorgesteld`. Al wat de baarmoeder opent zal voor Mij zijn.
Als je liefde hebt tot de Heere en Zijn dienst, kun je zuchten dat het al weer afgelopen is, zo’n kerkdienst. Je mag weten: mij wacht een beter lot. Soms is er een verlangen om te sterven, dat wil zeggen, om dan niet meer te hoeven zondigen... In de filosofie van die tijd was het lichaam iets heel negatiefs, waar je van verlost moest worden. Maar Paulus weet: mijn lichaam krijg ik terug, maar dan verlost van het verderf. Of we de wederkomst meemaken bij ons leven of niet, het verderfelijke zal onverderfelijkheid aandoen. De dood is geen halt maar een doorgang.

Kinderen van God zijn het nu al, maar dan zullen ze openbaar worden. Je hebt niet pas na het leven zekerheid daarvan. Gods volk sterft niet met een misschientje. De Geest van aanneming tot kinderen ontvangen; mogen zeggen: Abba, vader. “Adoptio” (latijn) -[‘huiothesia’] staat er in het Grieks. Dwz ‘tot zoon (of dochter) stelling’. Dan kreeg je in het oude Rome bepaalde kleren aan, en je kon hen herkennen als horend tot een bepaalde familie. Zo ook met de aanneming tot kind van God – mijn vuile zonden kleren afgetrokken van mij. Verlangt u daar naar?

Zie niet naar wat beneden is, maar zie op God alleen. De bruid zegt: Kom, en die het horen, zeggen: Kom. Maranatha – Heere Jezus, kom! Verlangend uitzien naar Hem. We leven in de eindtijd. Hij is mij alles. Zuchten met God is zuchten met verlangen. God wil een nieuwe hemel en aarde scheppen. Zuchten we naar de aarde en verwachten we het daar alleen maar van? Of zien we op het doel, boven de omstandigheden uit?
Kom vermoeiden en belasten, kom tot Mij en ik zal u/jou je rust geven. Ik ben een Schuilplaats, hoe de wereld om je heen ook woelt. Ik wil je aannemen als Mijn kind. Kom, moedelozen, want in Hem krijg je nieuwe moet. Zie op Hem; zuchtend, ja, maar wel vol verlangen.

Edit