Bij zo’n titel denk je aan het wonder van de Heere Jezus. 5000 mensen worden gevoed. 12 korven blijven er over. Maar ze komen veelvuldig voor in het Oude Testament. Zoals het volk in de woestijn, met het manna. Of Elia aan de beek Krit, daar voeren de vogels de mens. Of weerom Elia bij de weduwe van Sarfat. In de Heere voorziet in de grootste noden. Zo ook Elia: “Het is God die wonderen doet”.
In Gilgal was een profeten school,100 mannen - maar er was honger in het land. Hoe zullen wij eten; dat geeft zorg. Elisa betekent: ‘God heeft geholpen’. Dat hadden ze ook gezien in het stuk ervoor. God heeft gegeven dat met meel het gif werd geneutraliseerd. Zouden ze God dan niet blijvend vertrouwen? Misschien heeft u geen vertrouwen meer in de Heere, maar aan Elisa laat Hij weer zien wie Hij is. Leef je ook in vertrouwen? Temidden van de omstandigheden van uw leven? Wie is Hij voor jou?Je mag hier nog zitten, Hij heeft nog eten gegeven. Misschien heb je ook wel eens honger. Of als ik nu eens dit of dat – Wie is Hij voor je en wie is Hij voor je geweest? Dat God leeft, geeft hoop en verwachting voor de toekomst. `We moeten het maar afwachten` - wat arm! Verwachten is wat anders. God is te vertrouwen.
Verwacht het van Hem alleen, het afhankelijk leven. Met je hand omhoog, zodat Hij kan geven wat nodig is. Als Hij uitkomst geeft, gebeurt dat op zo’n wonderlijke wijze. Er kwam in onze geschiedenis een man uit Baäl-Salisa. Dat is niet de verwachting – `doe maar rustig aan, er komst straks wel iemand aan de deur met wat ik nodig heb`. Maar die man heeft precies bij zich wat Elisa nodig had. Het Brood des hemels daalde neder in het Broodhuis (Bethlehem) om voedsel te zijn voor zondaars. En het kan zijn dat je geen honger hebt – dat je komt omdat je moet of uit gewoonte. Maar Hij komt met volle handen om je op te zoeken. Onverwachts..
Hoe kun je dan honger krijgen (als je het niet hebt?) Door met jezelf en het woord maar veel bezig te zijn. Honger is erg – een moeder met kindje, vel over been. Maar geestelijke honger is niet erg – er is overvloed.
Die man uit Baäl-Salisa komt niet bedelen om brood, hij komt brengen. Geen toeval. De man komt een offer brengen van de eerstelingen van de oogst. De priesters die rein waren mochten er van eten. Ondanks de hongersnood groeit er toch nog wat – alleen al om aan de wet van de Heere te vervullen. De profeten waren echter geen priesters. Wellicht omdat het met de hongersnood onmogelijk was om naar Jeruzalem te reizen. Maar kennelijk werd Elisa gezien als ontvanger voor de Heere.
Het waren ‘20 bolletjes’ voor 100 man – veel te weinig, maar Elisa vertrouwt op de Heere die leeft en wonderen doet. De knecht had het hoofd naar beneden, Elisa het hoofd omhoog. Wat de een mag zien, hoeft niet voor de ander al zo duidelijk te zijn. `Kun je er wel van op aan? Eigen je je dat niet ten onrechte toe? Zie nou eens op dit en op die 20 bolletje` – allemaal bedoeld om je af te houden van het grote, heerlijke. Let op Elisa. Hij zag alleen op de Heere.
Elisa geeft de knecht het woord van de Heere mee. Dat is de getrouwe God. Men zal eten en overhouden. De knecht deed wat hij moest doen, met Hem kwam hij niet beschaamd uit. Er toch kan er nog vrees overblijven, maar: Ze aten en hielden over. Niet net aan genoeg. “Naar het woord des Heeren”. De eer van Gods naam – op de lof, daar werkt het op aan.
Zal zegt de Heere, het *zal* gebeuren. Je loopt nog met de uitslag, maar Hij heeft rijk gegeven, in het totaal onmogelijke. God alleen de eer. Wie de Heer zoekt vroeg of laat, zal niet bedrogen uitkomen. Hem zij alle eer en lof.