Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-01-22 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 6	Joh 1:29-52	2006-01-22.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.5Mb) 2006-01-22T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.5Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Ga tot uw Middelaar!
De Middelaar in menselijke natuur (16) en waarachtig God (17), één Naam: de Heere Jezus Christus (18). Geopenbaard in 66 bijbelboeken (19).

We zijn begonnen met het deel van de Verlossing. Er was geen middel om de straf te ontgaan. Niet in ons – geen dag heb ik kunnen bidden: dank U dat het vandaag helemaal goed gegaan is. De schuld wordt meer en meer, en dat bedroeft ook. O, uit te zien naar die tijd dat je nooit meer zondigt... En ook geen medeschepsel kan mij helpen, engelen of offerdieren. Maria als mede-verlosseres? Vergeet het maar. De klem zit er op.

Wat dan? Tot U alleen, zegt Zondag 6. Dat ogenblik moet komen tussen wieg en graf. “Altijd maar een zoeker?” Nee we hebben Hem gevonden – dan ben je gelovige. ‘De Heere werd me geopenbaard vanaf de kansel en toen mocht ik Hem zien!’ Zondag 6 is een bergtop. Er is Iemand te zien. Niemand dan onze Heere Jezus Christus. Mijn Verlosser en Middelaar.
In zondag 16 lig ik in een kuil, door mijn ongerechtigheden – mijn eigen daden. Is God ver weg? Misschien moet er dan eerst iets opgelost worden. Er zijn momenten in vooral een beginnend geestelijk leven dat je zo die afstand voelt – God wordt zo groot voor je. Voor je ogen open gaan had je Hem in je broekzak. Maar als Hij doorbreekt heb ik het niet meer in de vingers. Een heilige God en een onreine ziel. Behoefte aan een Middelaar – die doet wat tussen twee partijen. Ook: een tolk. Of advocaat, tussenpersoon. Zijn hand op beide partijen, proberen ze te verzoenen. De ene partij is God en de andere de gevallen mens. Vader, vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.
In de oude dogmatiek wordt gesproken van twee soorten middelaars: tussenspraak en verzoener. Als partijen niet meer met elkaar spreken - het komt voor, ook in families - Voormalig president Clinton bij Arafat en Rabin voor het Witte Huis. De Heere Jezus is niet zoals zo’n middelaar. Er is hier sprake van schuld. Een schuldeiser wil eerst dat er betaald wordt. Zo’n middelaar wil de schuld betalen voor de schuldenaar. Die schuldenaar erkent zijn schuld, failliet, bankroet. Geen lening, die afgelost moet worden. Reken het Mij maar toe... een middelaar van verzoening. Voor mij de kwitantie. Niet praten, maar betalen tot de laatste penning.
Om de wereld te scheppen hoefde de Heere God slechts te spreken. Maar om een zondaar te verzoenen, daarvoor moest goddelijk bloed voor vloeien. Wij zijn de ruziemakers, er heeft er maar één schuld. Zondekennis leert alleen de Heilige Geest. Die rekening is er, maar die Borg is er ook! Oog voor de rekening, hart voor de Borg, dan ga je roepen: Heere wees mijn Borg! Hizkia riep dat op zijn doodsbed, 39 jaar oud. Hij was een kind van God, dan kun je sterven toch? Maar hij piepte als een zwaluw en kirde als een duif. Een schreeuw vanuit je hart naar je Verloser is genoeg. Heere help – en dat doet Hij keer op keer.

Waarom mens en God in Eén Persoon? Niet 50-50, een tussenwezen, maar allebei volledig. Een mens had gezondigd dus een mens moest betalen. Hij is onze Goël geworden. Losser, zoals Boaz. Hij was echt mens, zo veel troost zit daarin. En ook zondeloos - staat zelf niet in het krijt. Zo iemand kan voor een ander de zonde wegdragen...
Wij zijn als sprinkhanen, maar in plaats van ons dood te drukken, stuurt Hij Zijn Zoon. Een zwarte planeet, met Een Licht der wereld. Na 33 jaar kon de Heere het als het ware niet meer uit houden en Hij roep: deze is Mijn geliefde Zoon, hoort Hem! Geen spetje, Mijn Liefste is blank. Het Lam van God. Het volkomen gave witte blanke Lam van God. Borg –Hij heeft betaald. En middelaar: brengt mij weer bij de Heere God.

Ook God Zijn. De last van de Toorn van God is ondragelijk. De schouders van de menselijke natuur van Jezus zijn te zwak om die last te dragen. Niet alleen een Kind is ons geboren: maar ook Sterke God! Verloren te gaan is des te erger, de Heere Jezus heeft het gedragen, je kunt die last zelf niet dragen. De Toorn van God is geen emotionele uitbarsting, ook geen eigenschap van God. De keerzijde van Zijn liefde, de hitte van Zijn gramschap. Die is geblust op het kruis in het bloed van het Lam. Het koperen altaar is hout, overtrokken met koper. Menselijke natuur overtrokken met Zijn goddelijke natuur. Het vuur verteert, het koper kan er tegen. Zijn mensheid is het draagvlak om de last van Gods toorn op Zich te nemen, Zijn Godheid gaf de draagkracht om de toorn weg te nemen. Hij neemt de toorn en geeft gerechtigheid en leven. Sommigen hebben dagelijks pijn, lichamelijk of psychisch. Deze week stonden we bij het graf, een kind van één kijkend in het gat in de grond – pappa... Heere Jezus neemt u dat verdriet weg...! Wat moet de Heere geven: brood, gezondheid? Maar hier gaat het niet slechts om het weg nemen van pijn en ziekte en geven van voorspoed - dat is maar tijdelijk. Het gaat om de toorn van God die weggenomen wordt en gerechtigheid en eeuwig zalig leven dat gegeven wordt. Het is te krijgen op twee brandpunten. Heuvel en hof. Op de heuvel is de toorn van God weggedragen. En in de hof van Arimathea, daar wordt het toegepast. Het eeuwig leven, in Zijn opstanding verdiend, gaat Hij geven.
“Sympathise with us” door zijn menselijke natuur, “save us” door zijn goddelijke natuur.

De bruid zegt het: mijn liefste is blank (geen spetje aan) en rood (echt mens, vlees en bloed) en draagt de banier boven tienduizend (zijn goddelijke natuur). (Hooglied 5:10)

Wie is dan die Middelaar: Hij is de Christus. Onze Heere Jezus Christus. Parel van de prediking. Ik heb Hem nu gevonden! Ik denk aan een kennismakingsadvertentie. Er wordt soms gevraagd naar een schaap met vijf poten. Een middellaar moet God zijn, moet mens zijn, maar rein en rechtvaardig mens zijn – Gode zij dank is Hij er! Hij is het! Gunnend!
Niet: De Heere Jezus Christus, maar *onze* Heere Jezus Christus. Ook voor mij. Mag ik dat ook zeggen? Durf je dat over te nemen? Wanneer mag ik dat zeggen? Als je de schuld mag mijnen, mag je ook de Borg mijnen! Dan doe je dat ook, dan heb je Hem nodig gekregen. Hij is de Jakobsladder, die hemel en aarde verenigt tezaam’. Ga tot Hem, door hem tot God, Mijn Vader. God komt in Christus tot Mij als een verzoend God en Vader. Door Christus tot Hem gaan als een geliefd kind!
Vraag 16: God eiste, vraag 18: God schonk. Recht eist en liefde schenkt. Twee handen van diezelfde God. Van welke kant komt het? Van één kant. Van Gods kant. Een ruziënd kind moet het goed maken, maar wij waren de ruziemakers met God en Hij maakt het goed!

Zult u nooit meer zeggen: het moet je geschonken worden.. Dat moet niet nog eens opnieuw. Hij IS geschonken. Een volkomen verlossing.

Kinderen: wat is verlossing: in het begin had ik het over een diepe kuil, waarin we gevallen zijn. Een Chinees zat eens in een diepe put: “been gebroken, ik kon er niet uit. Ik schreeuwde. Confucius kwam voorbij. ‘Had je maar naar mijn wijze lessen moeten luisteren’. Boeddha kwam langs: ‘je moet in kleermakerszit gaan zitten en ogen dicht, dan voel je op een goed moment niks meer’, Mohammed kwam langs: ‘dat is de wil van Allah. `Allah is groot` moet je zeggen’. Toen hoorde hij een stem: ‘Mijn zoon’, de Heere Jezus kwam naar benden, geen verwijd of opdracht. Hij daalde Zelf af in die put, nam hem mee naar boven, gaf hem te eten en gaf een stralend wit kleed, ‘volg mij en je zult niet meer vallen’. Daarom gaf ik mijn leven aan Christus.”

Dat is verlossing: ik laat mij zaligen. Dieper dan mijn diepste diepte bukte Hij. Hij richt me op en neem me mee naar Zijn hemel. Wie is onze God gelijk. Moge deze verlossing ons brengen tot aanbidding. Niet: ‘nou, dat was een mooie preek’, laat je hart erdoor in beweging komen. Laat deze middelaar het middelpunt van uw leven moge zijn en het rustpunt van uw hart.

Edit