Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-02-12 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 7	Mar 9:14-29	2006-02-12.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.6Mb) 2006-02-12T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.2Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Zondag 7 gaat over het geloof, het staat er 7 keer in. Bij de behandeling van zondag 7 was het vroeger drukker in de kerk. Als je niet gelooft zul je straks verdoemd worden, er hangt nogal wat van af. “Als je maar bekeerd wordt”, maar dat is pas zondag 33. Geloof is de moeder-genade.

Sola fide, door geloof alleen.
De onmisbaarheid van het geloof (20), de aard van het geloof (21), de inhoud van het geloof (22, 23).

1. Echt God en echt mens. Die Middelaar is ons geschonken, maar worden allen nou ook door Hem zalig? Het is niet zomaar wat, het gaat om genade of oordeel, zegen of vloek. Nee is dus het antwoord. Het klinkt als een snik. Helaas niet. ‘k Wou dat ik het anders kon zeggen. Zegt u dat ook? Of zegt u: niet te ruim, dominee... Bent u bang dat er teveel in de hemel komen? Tegenwoordig in die Hervormde kerk, iedereen gaat maar aan het avondmaal... Onbijbelse taal.
Hoeveel worden er behouden, dan? Er waren er 8 in de ark. 10 rechtvaardigen in Sodom, in Rotterdam ook? Benauwd in de ingewanden. Of zegt u: ‘een grote schare die niemand tellen kan. 7000 terwijl Elia dacht dat hij alleen was. De Heere Jezus gaat op de vraag ‘veel of weinig’ niet in: “strijd gij om in te gaan”. JIJ, jij moet zalig worden. Kaleb en Jozua gingen in het lamd, maar die niet in het land kwamen, kwamen daar niet vanwege hun ongeloof. Er staat van God, dat Hij niet wil dat er enige verloren gaan! Niet beknibbelen op de bereidwilligheid van God. Er is genoeg genade al waren er 10.000 werelden...
De Heere Jezus is een Reddingboot en gaat naast het zinkende schip liggen, ‘went u naar Mij en wordt behouden’. Geloof is je laten vallen uit jouw schip in de armen van Jezus. Die omkomen, komen niet. Dat is ongeloof. ‘Stel je voor dat Hij me laat vallen’... er staat niet: alleen zij die uitverkoren zijn. Ook niet, die gedoopt zijn of die belijdenis hebben gedaan. Nee: die Hem door een waar geloof worden ingelijfd.

Alleen de gelovigen, maar dan ook alle gelovigen, grote, kleine, etc. Worden ingelijfd (Gods kant), en al Zijn weldaden aannemen (mijn kant)! Ingelijfd: ingeënt als takje, afgesneden van het oude. Is aannemen een vies woord? Arminiaans? Het staat wel in de catechismus, en ook in het Woord: “Maar zovelen Hem aangenomen hebben, dien heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven;” (Joh 1:12). Simeon nam het Kind in zijn armen en hij loofde God.
Je hoeft alleen je hand op te houden. Wat je aangeboden wordt, kun je niet stelen. Ongeloof is nee schudden en je hand op je rug houdt, of armen over elkaar houden. Denken dat dat aanbod een toneelspelletje is – niet ernstig te nomen. Vertrouwen en geloven op Zijn woord. Niet: ‘ik zal er eens over nadenken’ – doen.

Het gaat eerst om de Persoon, en vervolgens Zijn zegeningen. Je trouwt iemand om wie die is, niet omdat hij geld heeft. Op het moment dat je tot geloof komt krijg je die zegeningen, maar je pakt ze pas later echt uit, net als de cadeaus bij een huwelijk. Je wordt dan niet rijker, maar wel blijer.

2. Een waar geloof, waarachtig geloof. In de Bijbel heeft het die bijvoeglijke naamwoorden niet. Het gaat daar alleen om geloof en ongeloof. Maar is wel namaak geloof. Geloof is zo eenvoudig en zo moeilijk en zo belangrijk. Eerst het geloof en daarna de bekering. Die gelooft is behouden, en als je niet gelooft rust de toorn van God op je.
En het gaat om eenvoudig kinderlijk geloof, zoals Ryle het zegt. Zelfs de ongeletterdste kan zalig worden, geen lessen uit je hoofd leren, niet inspannen, niet doen, maar laten. Zomaar gratis gegeven, ik wist niet dat het zo eenvoudig was. Hij heeft alles gedaan.

Maar het is ook moeilijk: juist omdat het zo eenvoudig is. We kunnen het ons niet voorstellen, we zijn er te trots voor om ons kinderlijk aan de Heere toe te vertrouwen. Hij vraagt niet of we werken om iets te verdienen voor Hem. Denk aan Naäman. Geen bezweringsformules, ingewikkeld – daar is een goed verhaal over te vertellen. Te trots om je te wassen in de Jordaan. Struikelblok in het hart.
Geloven is net als een oog. ‘Ik heb zo veel aan m’n geloof’ – Ik heb er niets aan, ik heb wel veel aan mijn Zaligmaker. Geloven is een middel, het zien op Hem en niet meer op jezelf.
Of: geloof is als een hand. Die ik uitsteek naar een gevende Vader. Laat los, strek die hand uit naar de zoom van Zijn kleed. Al beeft die hand.
Of: geloof is als een voet, die vlucht naar de Vrijstad. Of als een mond, die je open doet om het Brood des Levens te ontvangen.

Het niet-ware geloof: Je kunt geloven in wetenschap, andere goden, of in ‘iets’. Ook de duivel gelooft en hij siddert. Een hondengeloof: Overal waar die en die dominee preekt, daar is het. Dan hecht je aan dat ene baasje. Dat was de enige en na hem is er niets meer. Of een kattengeloof: die hecht aan zijn huis. Die Maranathakerk die heeft wat. Wat er ook gebeurt, al zou er een aap op de preekstoel staan, ik blijf komen, wat er ook verkondigd wordt.

Een zeker weten en een vast vertrouwen, de twee benen van een waar geloof. Niet: ik geloof van wel, maar een zéker weten. Ook niet ‘ik hoop het’. Ik weet het vast, God zal me nooit begeven. Dan doe je ook niet aan schriftkritiek, niet: wat Paulus zegt is tijdgebonden, niets tussen haakjes gezet, niet parkeren, maar het Woord zien als het hele Woord van God. Ook de striklusjes van de tabernakel. En dus ook lig ik in toorn zonder genade, maar ook de toezegging van die genade, dat Christus in de wereld gekomen is om zondaars te behouden. Je gaat God gelijk geven: Zoals U het zegt. Geloven wij de weerman? 80% kans op regen. Dus de paraplu mee. Geloven we de dokter? U hebt borstkanker... Zelfs zonder pijn of wat ook. Als je dat meegemaakt hebt – ontzetting, maar je gelooft het wel. Waarom dan de Heere niet?

Maar ook een vast vertrouwen. Bouwen op de Heere. De kern van de zaak, vertrouwen op Hem. Geloven dat papa je opvangt als je springt. Hij trekt zich niet terug, houdt zijn handen niet op zijn rug, wijkt niet terug. Vertrouwen heb je in de bank, daar breng je je geld. De boer vertrouwt zaad aan de aarde toe, ik vertrouw m’n lichaam toe aan de dokter. En je ziel? Die vertrouw je toch toe aan Hem, die je zo graag wil behouden? ‘We moeten maar vertrouwen, dominee’. Maar op wie dan?
Het zit in me, dat ik Hem niet vertrouw, `Hij is toch een hart mens, die maait waar hij niet zaait`. Waarom denk ik zo slecht van U, Heere?
Als u het evangelie hoort dan gebeurt er wat: of je sluit je hart toe, of je ontvangt het in het hart. De Heilige Geest opende het hart van Lydia en ze sloeg er acht op. De Heilige Geest werkt niet ‘senkrecht von Oben’ maar via het luisteren. Net als bij de kamerling, hij leest en krijgt uitleg van Filippus.

Niet alleen anderen maar ook mij. Mij om niet geschonken. De vader, de Zoon en de Heilige Geest zit hier in. De Schrift alleen, Genade alleen, geloof alleen. Er zit zoveel in deze Zondag.
Al was je de enige in de kerk, God heeft een boodschap voor jou. Heere wat heeft U me nu te zeggen, zodat ook ik dat heil ontvang?

3. Wat moeten we geloven? Niet wat wil je geloven, maar wat is er nodig. Alles wat er wordt beloofd in het evangelie: Dat eenieder die in de gekruisigde Christus geloofd, niet verderven zal maar eeuwig leven hebben. Dat moet aan iedereen worden verkondigd. Geloof dat woord en je bent behouden. Mijn geloven heeft te maken met Gods beloven. Niet: wat in het evangelie wordt geleerd, maar wordt beloofd. De catechisanten worden als het ware ‘lekker’ gemaakt. Als je een keer belooft naar de dierentuin te gaan, hoef je dat niet te herhalen bij je kinderen. Maar de Heere zegt het wel 1000 keer en ik geloof het nog niet. Wat zit er toch in mijn hart....!

Je zonden houden je niet uit de hemel, maar je ongeloof. Dat je die belofte niet aanpakt... Dat je het voorbij laat gaan: ‘Ik wist niet dat U het meende’. Ongeloof onteert God en verwoest uw ziel.
Als Jezus langs kwam, zou er dan staan over de Maranathakerk ‘en Hij verwonderde Zich over hun ongeloof’? Je weet het allemaal wel, maar gelooft het niet voor jezelf of je stelt het uit - ik zal er nog eens over nadenken....

Zo gij Zijn stem dan heden hoort,
Gelooft Zijn heil- en troostrijk woord;
Verhardt u niet, maar laat u leiden.

Edit