Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-04-17 09:30:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		2e Paasdag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 20:28	Joh 20:24-31	2006-04-17.0913.mp3 (Preek, 16kPro, 5.2Mb) 2006-04-17T.091.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.1Mb)	Belijdenisdienst

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Openbare belijdenis door
Teunie van den Berg-Gommer
Arend Clements
Marina Lijnie Clements-de Koning
Johannes Isendoorn
Marinke Jovanka Isendoorn-Roos
Gerritje Eibertha Ruth de Jong
Willemijn Gertrude Kamp
Leendert Marinus de Keijzer
Allegonda Geertruida de Keijzer-de Jonge


Er is een belangrijk boek: Een christenreis naar de eeuwigheid van Bunyan, door het smalle poortje naar het Nieuwe Jeruzalem. Hij kreeg een metgezel in vriend Hoop. Maar het werd moeilijk, een nauwe weg. Ze wijken van de rechte weg, het gaat makkelijker, maar het gaat fout en het rechte pad kunnen ze niet meer vinden. Een grote reus (Wanhoop) schreeuwt ze wakker, en gooit ze in de kerker van zijn kasteel (Twijfel). Daar moest ik aan denken bij Thomas. Thomas zat daar ook gevangen. Maar Jezus zoekt Thomas op.

Van twijfel tot zekerheid
1. Thomas’ ongeloof (25), 2. zijn geloofsbelijdenis (28)
Wie kent dat niet twijfel? Wie verlangt geen volle verzekering?

1. Wie is Thomas? ‘Genaamd Didymus’ dwz tweeling. Wie zou die andere zijn? Niemand weet het kennelijk. Leeft hij niet gewoon in Rotterdam? Ik ben hem tegengekomen onder de belijdenis catechisanten en in mijn eigen hart. Een van de twaalf, niet de voornaamste drie. Je hebt niet allemaal helden in het leger – van het voetvolk zijn er het meest. Als je maar soldaatje mag zijn van Koning Jezus. Hoe weet je nou dat je erbij mag horen? “Uw spraak maakt u openbaar”. Mijn Heere en mijn God.
Een zwaarmoedig karakter had hij. Ook onder Gods kinderen zie je dat: zachtmoedig, (Johannes), overmoedig (Petrus) en zwaarmoedig (Thomas). Je karakter verandert niet als je tot bekenring komt. De scherpe kanten gaan eraf, er komt strijd met de slechte kanten. Maar je karakter bekeert niet. Je ondergrond is Jezus Christus en die gekruisigd en opgestaan.

Zondagavond. Judas en Thomas worden gemist. Thomas’s geloof werd verpletterd aan het kruis. Een vogeltje in een net. Thomas wil er uit, maar hij kan het niet. Geestelijke strijd. Een tweeling maar ook een tweemens. Een strijd tussen geest en vlees. We hebben mooie gesprekken gehad, maar misschien zeg je over een paar jaar – heb ik daar gestaan? Als de twijfel toeslaat. Leer dan van Thomas: hij zondert zich af van de rest, eenzaamheid is een gifbodem voor twijfel en ongeloof. Zoek elkaar op. En hij blijft zondagavond niet in de kring van de kerk. Thomas heeft een week langer in het donker, onnodig. Je verliest veel als je de kerkdienst overslaat. Geen vaste gewoonte ervan maakt. En als je geen zin hebt? Thomas had ook geen zin, maar waar gezongen en gebonden wordt laat Christus Zich ontmoeten. Het is ook godsdienstig niet goed dat de mens alleen zij. De Heere openbaarde zich tussendoor niet aan Thomas.

Thomas, we hebben de Heere gezien! Mooi als je elkaar zo opzoekt. Stel er ziet iemand te kijken naar ons kerkgangers, aan de overkant. Wat ziet hij? Hopelijk mensen met een gespannen verwachting op het gezicht, en allemaal blije gezichten als ze eruit komen. Hun verwachting moet uitgekomen zijn, ze hebben iemand ontmoet van wie ze heel veel houden en van wie ze veel hebben gekregen.

Maar Thomas weigerde getroost te worden. Jullie zijn er allemaal vol van – ik heb een tijd getwijfeld, maar nu niet meer! En morgen aan het werk; “ik heb de Heere gezien”, maar het landt niet. De gezichten kijken somber. Leer dan ook: Wij kunnen wel getuigen maar je kunt een ander niet overtuigen, niet laten zien wat jij hebt gezien.
Thomas ergert zich. Als je zelf in een dip zit - enthousiasme om je heen. Sjonge jonge. Als ik met mijn eigen ogen die spijkergaten niet zal zien en ze zelf niet voel – forget it. Dan geloof ik er niets van. Ongeloofstaal. Wat is er nu zo fout? Hij stelt een voorwaarde – eerst wat zien en voelen en dan kan ik niet geloven. Onkruid op het kerkelijk erf en het blijft maar groeien. We schrijven de Heere voor hoe Hij ons moet bekeren. Dan pas .. dan pas... kan ik aan de tafel des Heeren. En helemaal erg als je dat ook nog eens aan een ander oplegt. Op een vrome manier God verzoeken en daarmee in de duisternis blijven. `Ik zou eerst (naar woord) wat meer heiliging willen hebben, inzicht willen hebben, en zo niet, dan niet. Ik zal geenszins. Ik wou dat ik nou eens kon huilen over de zonde.
Ik zou zo graag een briefje uit de hemel willen hebben en dan kom ik`. Dat briefje heb je al lang. Hier voor mij ligt hij, die kanselbijbel, de liefdesbrief van God, waarin Hij Zijn hele hart heeft opengelegd. Maren en bezwaren, ongeloofstaal.
De taal van de wereld, geenszins geloven. Een discipel zegt het! Misschien zitten die mensen wel in de kerk - die twijfel als een schild gebruiken om niets met God te maken willen hebben. Maar Thomas wil wel geloven maar kan niet. U denkt misschien wel, ik hoop maar dat het NIET waar is dat Hij leeft. Thomas is echter een schaapje dat Zijn Herder kwijt is. Hij verlangt naar zekerheid.

2. Hoe kom je tot volle zekerheid? Christus komt met zijn hand en knipt het net los en het angstige vogeltje vliegt naar een boom strijkt zijn veertjes glad en gaat een lied zingen: Mijn Heere en mijn God, een paaslied van Thomas. Het werkt wat uit wat je getuigt ook al zie je het niet landen. Ook bij Thomas was het geland, want hij was er wel bij die andere zondag. De andere hebben zeker voor hem gebeden. Hij is er bij! De deur gaat open, Thomas aan de deur. In een hoekje gaat hij zitten, niet blij. Wij stormen op zo iemand af, niet doen. Begroeten, wees dankbaar dat hij er is.
En dan: Jezus kwam – door een dichte deur heen. Daar gaat het met Pasen om: Jezus kwam en stond in het midden. Waar Hij in het stralende middelpunt staat, daar gebeurt er wat. Vrede zij u, alle 11. Ook voor Thomas. Shalom! De Heere spreekt Thomas aan. Hij heeft een woord voor Thomas apart. Enkelingen, zwakken in het geloof daar heeft Hij oog en hart voor. Wat zal Thomas diep ontroerd zijn geweest. Een woord van Jezus voor Hem. De Heere spreekt apart aan, dat kennen jullie ook - toen moest ik naar belijdeniscatechisatie.
De Heere is als een goede moeder, de zwakke inderen krijgen de meeste zorg. Kom dan maar, steek je vinger dan maarin de wonden. Zou hij het gedaan hebben? Ik denk van niet. De ontmoeting bracht hem tot aanbidding! Daar wil de Heere ons hebben.

Thomas maakt zich niet groot maar de Heere. Een heerlijke belijdenis. Deze geloofsbelijdenis is verhevener dan alle andere in de Bijbel. Rabuni, zei Maria Magdalena, Petrus zei U bent de zoon van de levende God. Maar dit gaat verder. Een twijfel wordt gebracht tot de hoogste zekerheid, *mijn* God. Wees gelovig, maar ik heb een zwak voor ongelovige, als het doorbreekt. Deze laatsten worden de eerste. Mijn Heere en mijn God, de taal van de bruidskerk. De taal van de zekerheid.

Zalig zijn die niet zien en toch geloven. De laatste zaligspreking, niet van Thomas, maar van de gelovigen. De Heere wil ons brengen op het zelfde plekje als Thomas. Maar niet langs dezelfde weg. Al zie of voel ik niets: Hij IS Mijn Redder. Ik moet het getuigenis van God geloven. De Heere had het zelf gezegd: Ik zal na drie dagen opstaan. Heb je genoeg aan dat Woord?
Je ziet de gestalte van je Heiland in de verkondiging van het woord. Voelen is een blijk van geloof, maar geen grond van geloof. Vertroosting, maar geen voeding!
Als het avondmaal is van wegen je de zwakheid van je geloof, nodig Ik jullie aan deze tafel. Brood in je handen, zien en tasten en voelen en smaken dat de Heere goed is voor een slecht mens. Thomas is evangelist geworden in India! In Openbaring is hij in het nieuwe Jeruzalem, op de fundamenten staan de twaalf namen van de twaalf apostelen van het Lam. Zo’n fundament ben ik niet, hoor dominee. Dat hoeven we niet te zijn. Als je maar een steentje mag zijn, dat rust op de grondslag van het volbrachte werk van Christus.

Zalig zijn zij, die niet zien maar toch geloven. Onthoud hoe kinderlijker je geloof is hoe gelukkiger je bent!

Edit