Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-05-28 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Joh 14:6	joh 14:1-14	2006-05-28.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.8Mb) 2006-05-28C.105.mp3 (Hele dienst CD kwaliteit, 48kPro, 18.1Mb) 2006-05-28T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.3Mb)	De "Ik ben"-uitspraken

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het een na laatste Ik Ben-woord in het Johannes evangelie.

Ik ben de weg (1), de waarheid (2) en het leven (3)
Niet alleen een wegwijzer, niet alleen waarachtig, niet alleen een levende.

Een bekend en troostvol stuk. Spurgeon noemde Joh 14 een roos in de bloementuin van de Bijbel. De Heere Jezus sprak dit op de laatste avond van Zijn leven, witte donderdag, tegen Zijn 11 discipelen. Een afscheidsavond, met de dood voor ogen. Het Pascha is gevierd, het Avondmaal in gesteld. Hij troost. In Joh 11:33, de Heiland wordt ontroerd, 12:27, nu is Mijn ziel ontroerd. 13:21, Hij werd ontroerd in de geest. En nu zegt Hij: wees niet ontroerd. Hij troost Zijn discipelen direct, nu ze geschokt zijn: De een zou Hem verraden, de ander verloochenen, alleen aan Hem ergeren. Ik ga niet weg in toorn – Ik ga heen om uw plaats te bereiden. Thomas zegt wij weten niet waar Gij heen gaat. Hij had het net gezegd: het Vaderhuis. Wij zijn van die trage mensen... De Ik-Ben tekst hier is het antwoord op de vraag van Thomas. Vragende kinderen geven sprekende ouders. De weg weten? Ik ben de weg. Hij verkondigt de blijde boodschap.
1. Ik ben de weg, ‘via’ in het Latijn. Alleen via Jezus naar de Vader.
Het geeft iets aan van nederigheid – je loopt erover.
Ook: een verbinding tussen twee plaatsen. Een middel, een verkeersweg, die verenigt mij en God. Zou het druk zijn op die weg? Zou het vanmorgen druk zijn op die weg? Mensen die er gelovig gebruik van maken: je moet er op gebracht, maar er ook op gehouden worden!
Er zit ook iets uitnodigends in; geen sluitbomen, geen rood stoplicht, geen verboden in te rijden. Je mag erop wandelen. Of je nu een trouwe Maranathaganger bent, of je komt zo maar binnen vanmorgen. Je kunt straks niet zeggen: ik heb de weg niet geweten. De Heere zal meten met verschillende maten, voor diegenen die het wel en niet gehoord hebben; je hebt het vanmorgen gehoord, en kunt nooit meer anders zeggen.
Is die weg niet de moeite waard? Om het met Jezus te wagen? Er is nog nooit iemand op die weg verongelukt. Het is een veilige weg. Zelfs de dwazen zullen er niet op dwalen. Niet de breedste weg, maar wel begaanbaar en betrouwbaar en de veilig. Een weg van heiligmaking. Holiness is hapiness.
Ik ben DE weg. Heerlijk ruim maar ernstig en persoonlijk. En ook afsnijdend: De weg, er is er maar één. Niet: de beste weg, de rest loopt dood! Zonder Jezus kom je zeker om. Je komt nooit in het Vaderhuis, dan alleen door Hem. Tot wie zegt hij dit? Pinchas Lapide zei: dat geldt niet voor degenen die al bij de Vader zijn. Mis. Jezus sprak hier tot Joodse mannen!
Dit is de steen des aanstoots, in het evangelisatiewerk. Als je zegt: de Heere Jezus is een weg – ze zullen allen vriendelijk glimlachen. De enige weg? Ze zullen meewarig naar me lachen. Buiten Hem kom je zeker om: dan zie ik alleen boze blikken. Er zijn vele wegen die naar Rome lijden, maar één weg tot God. Er zijn vele wegen naar het verderf.
. De weg van het ongeloof. Je gelooft het gewoon niet, je erkent Gods woord niet.
. Of de weg van de onverschilligheid, je bekommert je niet om het einde van jouw levensweg. We zien wel. Je haalt je schouders op. Het zegt me allemaal niks.
. Of de weg van de afleiding - altijd andere dingen die weer vóór gaan – dan komt het dichtbij. Hoeveel tijd hebt u genomen om met God te zijn? Als je jong bent ben je aan het spelen, nog een DVD-tje, en dan een gebedje, maar ja, je bent zo moe. En als je verkering hebt, heb je het te druk met elkaar. Pas getrouwd: druk met het nieuwe huis. Als je oud bent, ben je te gammel, en dan is het echt te laat. Altijd wel wat om niet eerst het koninkrijk te zoeken.
. De weg van het `ik` – vol van jezelf, leeg van God en van je naaste. Ik denk, ik bedoel, ik vast en ik ben beter, nooit eens die naam van Hem.
. Of de weg van je eigen prestaties. Je vertrouwt op de middelen maar niet op je Middelaar. De rijke jongeling had ook alles gedaan.
. Of de weg van de huichelarij. Als een vernislaagje over je hart. Een stukje show, ook voor je kinderen. Ten diepste heb je geen band met de Heere.
. De weg van het uitstel. Felix zat erop.

Er is maar één weg. Waarom is Hij dat? Jaren geleden zijn wij met de Guido de Bres naar Berlijn. Toen was de muur er nog. Checkpoint Charlie. De weg die oost en west met elkaar verbond was opgebroken. Alleen herinnering aan vroeger. Er was een weg, de Schepper wandelde met zijn Schepsel. Op een dag waren ze weg: Adam waar zijt gij? Weglopers. We dwalen als schapen. De zonde is je eigen weg, je eigen visie, je eigen manier. Dat is altijd van God af. God heeft er ‘grenspolitie’ neergezet: de cherubs. Verboden toegang. De mensheid heeft op ieder een eigen manier de weg terug te vinden, daarom zijn er zoveel godsdiensten. We zijn allemaal stratenmakers, netjes leven, ieder het zijne geven – ik zou niet weten waarom God me af zou wijzen. Wat heeft de Heere een werk om ons daarvan af te brengen. Makkelijk, moeilijk, maar je komt er nooit. ‘Nu ben 80 en ik heb het gevoel dat ik geen millimeter dichter bij God gekomen ben’ – zou het aan God liggen? Die weg is gegevens van boven naar beneden door de Vader. Gebaand door de Zoon, we worden erop gebracht door de Heilige Geest. Dwars door de rotsen van Goddelijke gerechtigheid en heiligheid heen. De weg is weer geopend. De Heere Jezus heeft zich in het vlammende zwaard van Gods rechtvaardigheid laten vallen. Zo mag ik het Vaderhuis, paradijs ingaan, maar wel ‘over’ het bloedige Lichaam heen.
Op grond van elke druppel bloed die afliep uit zijn handen voeten, smeek ik jou in Zijn naam, dit is de weg, wandel erop, want dat wil de Heere zo graag! Ik weet niet hoe ik het aan je hart moet brengen – het stoplicht staat ooit op rood, en dan kun je er nooit meer op.
Als dominee en ouders mag je een wegwijzer zijn, naar de Heiland. Jongen – het moet die kant op, het moet naar Jezus toe. Wat een voorrecht als je die mag hebben gehad in je leven.
Je moet oppassen: het is hier bezet gebied, dat merk je aan de 666-festiviteiten in de ze stad, volgende maand. Niets onschuldigs, er worden vervloekingen uitgesproken. Demonische krachten opgeroepen. In oorlogstijd worden wegwijzers een slag gedraaid. Misleiding. Vrienden doen dat niet, dominees ambtsdragers ouders die je ziet liefebben doen dat niet. Jongeren, waar ben je zaterdagavond? Op de komende zes maanden moet je helemaal alert zijn – de vijand wil jou misleiden; het eindigt met de dood. Verlaat je weg, als je los van God leeft.

Ben je op de weg? Ben je een wegloper of een Weg-loper? Mensen van de Weg, werden de christenen eerst genoemd. Hoe kom je er op? Een jongen vroeg aan een dominee: kunt u mij de weg naar Christus vertellen? Nee, zei die dominee. Er is geen weg naar Christus! Christus is Zelf de weg. Allen die in Hem geloven, ontvangen direct vergeving van zonden. Hij is de weg naar de hemel en die begint op de plek waar u nu zit! Er is geen toeleidende weg. De Heere Jezus is de A, de alfa, het begint bij Hem. Is er een A voor de A. Is er een begin voor het begin? Als je terug kijkt, dan zie je dat de Heere allang met je bezig was. Maar door het geloof in Christus kom ik tot de zaligheid, tot de Christus door het geloof alleen. Heere, ik bid het en beleid het, ik zet mijn treden in uw spoor - ondersteun mij Heere, Ik wil die richting op! Ik dwaal zo af! Ik zit er weer naast Heere, zie of er bij mij een schadelijk weg is en leidt me weer terug.

Hij houdt me erop! De haag van Gods belofte aan één kant; ik dreig moedeloos te worden, maar die houden me op de weg. Aan de andere kant, als ik hoogmoedig dreig te worden: de haag van Goddelijke waarschuwing, die bewaren me voor hoogmoed. Hoe kan je het weten, dat je op die weg bent? Er zijn kenmerken. Welzeker. Een route beschrijving als je die en die tekenen ziet, dan ga je de goede kant op. Je kunt het weten: U die gelooft is Hij dierbaar. Is Hij kostbaar voor je. Echt kostbaar? Er is dan ook droefheid over de zonde. Ik zeg niet elke dag ’sorry’ of ‘wilt u mij vergeven’, het is zo snel gezegd. Ga mij niet voorbij, ik heb er een hekel aan gekregen; ik wil God niet meer verdriet aan doen - als ik het toch doe krijg ik een hekel aan mij zelf. Fly or die. Vlucht er vandaan. En een kinderlijke vreze Gods, er komt iets kinderlijks in mijn omgang – Hij wordt zo groot, ik voel de afstand maar ook de nabijheid!
`Ik herken dat, vroeger was ik de baas, nu niet meer.`

Voor Waarheid en Leven hebben we nu geen tijd meer voor.

Jezus is de weg naar het Vaderhuis,
Daar is vreugd, vreugd, vreugd.
Als je door geloof op die weg mag wandelen, zing je ook:
Ja, ik zal er zijn in het vaderhuis, daar is vreugd.

Edit