Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2001-12-25 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)		1e Kerstdag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
luc 2:7	luc 2:1-7	2001-12-25.1011.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2001-12-25.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Het kerstfeest heeft een brede plaats gekregen in onze maatschappij. Ook in de commercie. Overal zijn kerstliedjes te horen. De herdertjes lagen bij nachte - best mooi. Maar wat moeten medelanders er mee; op het postkantoor zei een kleurling tegen een blanke: ik voel niets bij kerst. De blanke zei, ja joh, gezellig. Iedereen heeft plaats voor kerst.
Het contrast met het kerstevangelie kan niet groter. Voor Hem was geen plaats in de herberg. Geen plaats voor het kerstkind. Geen plaats voor kerst als het kerst wordt. Dat is heel diep ingrijpend. Het betekent dat Jezus in een wereld kwam die afwijzend tegenover Hem stond. Men leefde niet naar de Messias toe.
Afwijzend. Dat blijkt tijdens heel Zijn leven. 'U niet, zo niet'. Als het anders is, blijkt het pure genade te wezen. Vooral bij de godsdienst - die heeft aan zichzelf genoeg.
Men zocht de Pax Romana, vrede, wapenstilstand: en het lukte niet. Ook nu niet. De toenmalige wereld en 'kerk' waren voor het Kind vijandig gebied.
Is dat echt anders vandaag de dag? Hij kwam om voor ons een plaats te bereiden in het Vaderhuis, maar wij hadden geen plaats voor Hem. Hier zie je de genade.
O ja, wij geven Hem wel plaats, we geven Hem een plaats in de gezelligheid, bij het kerstdiner; maar kom me niet te na met het Kind, aan mijn hart.
Tegendraads, zo onecht. Niet voordat Hijzelf ons een vlezen hart geeft beginnen wij te bidden. Met een kribbe ontvangen, met een kruis afscheid genomen. Voor Christus geen plaats in de samenleving. In de politiek, de synode. Misschien is de grote plaats die kerst inneemt in de maatschappij wel een versluiering van het 'geen plaats'.

Er was voor 'henlieden' geen plaats; dus ook niet voor de mensen die bij Hem betrokken zijn. Die door Hem getrokken worden. Dat bewijst de geschiedenis en praktijk van alle dag.

Als het er op aankomt moeten we niets van genade hebben. Dat is het wonder van kerst. In de almacht van Zijn genade ontfermt God zich toch, en zendt Zijn Zoon.

Geen glorie, geen profiel geen uitstraling. Uit het huis van David. Je ziet het Hem aan. De afgehouwen tronk van Isaï.
Palestijnse boeren sliepen destijds op de grond. Maar voor kinderen was er wel een wiegje. Bij de beesten af. Let op de doeken. Daar ligt Hij. In deze kerstverpakking. Of is het een openbaring? U vindt het zonder enige entourage. Geen flauwekul er om heen. Jezus alleen. De ontluistering van de kribbe. Luistert u nog?
De luister van de hemel, in onze ontluistering.
God vervult die plek van de ontluistering met het Kind Jezus. De onwil besloten onder de verzoening van onze schuld.
Gij in Mij en Ik in u.
Al het overige moet weg. Vijf jaar geleden verbrak God mij hiermee, op kerstmorgen. Dat Kind geboren in je hart en je onwil om God te dienen gebroken.
Intussen zijn de engelen gaan zingen. Op een zekere afstand. Is er afstand tussen u en God? Lijdt u daaronder? Je slibt dicht, door al die godsdienst zonder genade. Dit komt naar u toe en overbrugt de afstand. God doet afstand van Zijn Zoon.

Waar is de glorie, waar de engel het tegen Maria over had? Genade en eer? Maar de weg voert in een beestenstal. Is dat genade en eer? Als God genade geeft en je komt terecht in de beestenstal van je eigen leven, is dat Gods weg? Ja, zegt Lucas 2.
Ik ben de Weg. Waar is de glorie, de schittering, waar de lichtjes? Lieve God, gaat het zo?
Wie is er arm en leeg in zichzelf?
Het is waar, Hij is de armen goed. Dat kan ik getuigen. Hij is de Heiland van zondaren, zoals ik er een ben.
Als je zo kerst viert, dan ken je maar een lied: Ere zij God, in de hoogste hemelen. De hoogste hemelen en de laagste plaats waar het Kind ligt. Hij ligt daar.
Ik hoop dat u op die laagste plaats uitkomt. Kniel dan nu in die laagste plaatsen waar u het Kind vindt. Zie hier is uw God.

Edit