Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-07-09 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 15 :37	psa 22	2006-07-09.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.1Mb) 2006-07-09T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.9Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een zonsopgang is een prachtig gezicht. Goudgeel en als bloedrode klomp gaat hij onder. Zo zou je het leven van de Heere Jezus kunnen omschrijven. Goede Vrijdag om 3 uur in de middag stierf Hij. Ik wil met u in gedachten zitten aan het strand van de zee van Zijn lijden. Hij zinkt in de zee van ons oordeel.

De lijdende knecht des Heeren.
1. Waarin (lichaam en ziel), 2. Wanneer (Zijn ganse leven), 3. Wat (de toorn van het menselijk geslacht), 4. Waartoe Hij geleden heeft (om ons naar lichaam en ziel te redden).

Zondag 14 gaat over Zijn geboorte, de eerste trap van Zijn vernedering. Nu de tweede trap, steeds dieper zinkt het leven van de Heiland af. Tot in de huiveringwekkende diepte van de godverlatenheid. Eén diepe mijn. Maar juist op de bodem is het goud te vinden van gerechtigheid en eeuwig leven. Wie kan dat pijlen? Leer mij Uw lijden recht betrachten, want in die zee verzinken mijn gedachten.
Een verzoenend lijden. In Gen 1 en 2 en in de hemel komt lijden niet voor. Op aarde is iedereen met lijden vertrouwd. Persoonlijk, lichamelijk, psychisch, oorlogsgeweld, in eenzaamheid, honger, dorst – tot het te veel is geworden, dan ben je overleden.
Als ik u vraag over lijden, dan praten we vaak over wat we zelf hebben meegemaakt. Maar hier staat: `dat HIJ`. Je kunt er boeken over volschrijven, ‘The problem of pain’ (van CS Lewis bijv). De Bijbel zoekt het niet in de breedte van pijn, zoals de film ‘The passion of the Christ’, maar in de diepte. Wat doet dat mij? De Catechismus steekt in de diepte af.

1.
Lichaam en ziel. Aan binnen- en buitenkant, omdat wij zo vreselijk gezondigd hebben naar ziel èn lichaam. Die hand die greep naar die verboden vrucht en voeten die wegvluchten, en willen als God zijn. Om beide te verlossen, niet alleen mijn ziel maar ook mijn lichaam. In Roomse kerken hangen vaak de 14 staties, die het lijden van de Heere Jezus uitbeelden, indrukwekkend. Maar toch ligt daar het accent op het uiterlijke, lichamelijke lijden. Dat is ook verschrikkelijk geweest. Maar: ik heb soms liever nog een klap in mijn gezicht. dan dat er zo op mijn hart getrapt werd. Dat zielelijden van de Heere Jezus. Niemand had ook zo’n tere ziel als de Hij. Wij hebben vaak eelt op onze ziel, hoe ouder hoe meer. De zonde verhardt, maar Hij was zonder. Wat moet het Hem betekend hebben: Het onbegrip van Zijn eigen ouders. Het ongeloof van Zijn eigen broers. De onbekeerlijkheid van Zijn eigen volk, de vijandschap van de Farizeeërs. Het voortdurende klein-geloof van de discipelen. Ze vertrouwden Hem voor een 6-. De verzoeking door de satan, mensen met strikvragen. Veracht met scheldwoorden. ‘Een vraat en een wijnzuiper’. Een eerste preek op 30-jarige leeftijd en ze wilden Hem van de steilte afwerpen. Die man van smarten. 33 jaar tegen een openstaande schuld aangekeken van de Zijnen. De Heere Jezus heeft geleden voor onze zonden, we zeggen het wel eens te makkelijk. Denk elke dag eens 10 minuten over het lijden van Jezus.

2.
Het zwaarste kwam aan het eind, het laatste etmaal, Witte Donderdag, de hof van Gethsemané, tot Goede Vrijdag 3 uur. Kronkelend op Zijn knieën in de hof. Lijden wordt in de Bijbel altijd voorgesteld als een beker. Gevuld met de toorn van God, zo afgrijselijk. De lijdensbekers die wij te drinken hebben daar doet de Heere altijd de suiker van Zijn barmhartigheid in.
De toorn van God heeft de Heere Jezus niet Zijn hele leven gedragen. Maar in die drie uren van duisternis aan het kruis. Een diepte- en eindpunt van Zijn leven.
Laurentius leefde in 250 n. Chr., uiterlijk leed hij vreselijk, maar innerlijk heeft hij gezongen. Zo gesterkt, dat Hij al brandend uitriep, dat hij lag op een rooster van rozen. Laurentius was een martelaar, de Heere Jezus was een Middelaar. Larentius ervoer Gods vaderlijke gunst, hij hoefde de toorn van God niet te dragen, maar de Heere Jezus wel. Mijn God, Mijn God, waarom verlaat Gij Mij. Om de zonde gestorven versus om het geloof gestorven. De hemel in hun hart, of de hel in Zijn ziel.

3.
Onze menselijke natuur nam Hij aan, en onze zonde weg. God is liefde, maar Gods toorn heeft alles te maken met Zijn heiligheid. Als je Gods toorn ontkent ontken je ook Zijn heiligheid. Zijn toorn is Zijn reactie op de zonde van Zijn schepselen. Wie de Zoon ongehoorzaam is: de toorn Gods blijft op Hem. Ook in het Nieuwe Testament dus. Die toorn is dan dus nog niet ontladen – als een wolk hangt het boven je. Hoe kan ik dan Gods liefde en zegen weer ervaren over mijn leven? Die wolk *heeft* zich ontladen, daar hangt een grote Bliksemafleider. Wat hitte doet mij branden... Het oordeel begint bij de Zoon van God.
Avondmaal houden: die beker doet denken aan die beker die Hij moest drinken. Het wonder van het evangelie is dat de straf op Hem kwam. Die aanbiddelijke zaligmaker. Hoe diep moet ik dan wel niet gevallen zijn, dat Hij tot in de Godsvervreemding moest gaan om mij op te halen. Corry ten Boom zegt: het evangelie weegt drie ‘on’s: onuitsprekelijke is onze diepe val, onuitsprekelijk Zijn zware lijden en onuitsprekelijk Zijn grote liefde.
Als Hij het gedragen heeft, hoeveel toorn blijft er dan over? Helemaal niets. In Christus is de toorn van God gestild. Heerlijk om bedienaar van de verzoening te zijn, u kunt het gratis rijgen. Niet: omdat Hij geleden heeft is het allemaal OK. Geen algemene verzoening, en evenmin algemene verdoeming. Maarwel: Algemene voldoening: De Dordtse Leerregels zeggen dat Zijn dood overvloedig genoegzaam is tot verzoening van de hele wereld. Al zijn er 10.000 werelden.
Zorg dat iedereen het weet, dat er verzoening is door Mijn bloed. Hoe komt het dan dat niet iedereen zalig wordt, dominee? Dat ligt aan u, omdat je die verzoening niet aanvaard. Omdat je je handjes niet legt om die doorsneden hals van het Lam van God, als je nee blijft zeggen... Laat u met God verzoenen. Het is een valse predikant, die alleen maar zegt: je moet maar veel bidden en misschien dat God hoort. Een valse leer is ook, dat God onze vijand is. Dat lees ik nergens in de Schrift. Hij haat de zonde, maar niet de zondaar. Wij zijn vijanden van Hem! Dat is wat anders. God bidt aan mijn deur! Alsof God door ons bade: laat u met Mij verzoenen. Laat Mij je alsjeblieft behouden, een wenende Christus – ongelofelijk!!Omdat je te eigenwijs bent. Als je die afwijst.... Hij weet hoe ondragelijk het is de toorn van God te dragen. Daarom smeekt Hij je – en is Hij bedroefd als je verloren zou gaan. Onder deze Bliksemafleider is het goed, buiten Hem is het levensgevaarlijk. Straks zal die donderwolk losbarsten en als je dan niet geborgen bent in Christus – o mensen... Bergen val op ons zullen de mensen bidden. Wat is het daarom zaak dat u nu je leven overgeeft aan het Lam van God. Er is een Lam dat bloedt. Ik geloof dat ik mijn handen leg op het hoofd van dat beestje, naar beneden druk. Ik steun en rust erop. Mijn zonden gaan over op Hem. Zijn heiligheid over op mij.
Het vuur spreekt mij van Gods recht maar ook van liefde. Dat Hij die toorn van God wilde dragen, voor mij!
Aangrijpend, hè, kinderen? Je moet nooit zómaar over het lijden van de Heere Jezus spreken – maar nadenken bij wat je zegt.

Wat betekent dat een ander lijdt in jouw plaats? Er was een vorst van een stam, Schamiel. Streng, rechtvaardig, geliefd maar ook een beetje gevreesd. Zijn onderdanen moesten aan zijn wetten gehoorzamen. Ongehoorzaamheid wordt gestraft. Zijn oude moeder had iets uitgehaald, honderd stokslagen verdiend. Moet mijn oude schuldige moeder dat ondergaan? Ze overleeft het niet. Ik kan niet zeggen, laat maar zitten. Ze moet gestraft worden, de eerste slag viel. Schamiel ging er voor staan, “en sla nu alle slagen door”. Hij zelf ving ze op. Na de honderdste slag werd hij half dood naar het paleis terug gedragen. Zijn bloedende rug liet zien dat hij de gerechtigheid beminde.
Daarom staat er: Sion wordt door recht verlost. Maar wel voltrokken aan de onschuldige Zoon. Hij vangt de klappen op, opdat ik Zijn kussen mag ontvangen. O liefde die – zo zwaar woud’ lijden.

4.
De vrucht van het lijden is om te verlossen en eeuwig leven te schenken, negatief en positief. De zin van het lijden. Eeuwige verdoemenis. Verspil geen uur, als je nog buiten Christus leeft. Vreselijk als die wolk boven je hangt, onder je een gapende hel. We zijn veel te lief op de kansel. Dit zijn ook Bijbelse klanken. “They sold their soul to Rock’n’Roll” is een film met allerlei video clips; daar wordt die afgrond openlijk uitgebeeld. Madonna en Britney Spears verdwijnen als slangen in het vuur. Zou je het op de kansel dan niet meer mogen zeggen?

Jezus Christus verlost van het eeuwig verderf en Hij schenkt genade, gerechtigheid en eeuwig leven. Triomf, triomf, op Golgatha ontspringen bronnen van gena’. Gerechtigheid als een mantel, eeuwig leven dat me wacht.

Dit is het.

Hoe kan ik het weten? Het eenvoudige vertrouwen op de Heere Jezus Christus. Dan leg ik mijn handen om de hals van de Zoon van God, hangend aan Zijn hals kan ik nooit meer verloren gaan. Wie op Hem alleen vertrouwd zal zalig worden.

Dank, mijn Heiland, voor Uw lijden,
voor Uw bitt’re, bange nood,
voor Uw heilig, biddend strijden,
voor Uw trouw tot in de dood
voor de wonden, U geslagen,
voor het kruis, door U gedragen;
duizend, duizendmaal, o Heer,
zij U daarvoor dank en eer!

Edit