Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2006-07-16 10:00:00 ds. P.L. Tolhoek (em. te Oudheusden)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Han 11:20-23a Psa 87: 1-7 Han 1:4-11 Han 11:19-26 2006-07-16.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.1Mb)
2006-07-16T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een keer in de 6 jaar wordt er gewone visitatie gehouden, een ervaren predikant en ouderling komen op voordracht van de classis op bezoek. Onderzoekers. Hun taak is niet administratief, niet zakelijk. Niets om op te slaan in het computerbestand, maar ze doen onderzoek naar de geestelijke welstand van de gemeente. Een soort huisbezoek. Iets bemoedigends, zeker voor een jonge dominee.
Hoe gaat dat in zijn werk? Een datum wordt gepland, met de voltallige kerkenraad. Dan een bezoek in de pastorie. De gemeente heeft ook de gelegenheid om met de visitatoren te spreken, om vreugde of zorgen te delen. Voorts een kerkenraadsvergadering en een verslag.

In ons Schriftgedeelte gaat het ook over een visitatie. Als een olievlek is het evangelie uitgebreid over de wereld. Maar niet vanzelfsprekend. Er was veel tegenwerking. Ook in Syrië was het terecht gekomen, er was een grote vervolging ontstaan in Jeruzalem. Men was gevlucht naar Cyprus en Syrië. Er waren ook emigranten bij - Grieks sprekende Joden uit Cyrene en Cyprus. Eenvoudige mensen. Die kan God gebruiken. Je kunt niet zeggen: De verkondiging van het evangelie gaat mij niet aan. Wij moeten getuigen zijn. De heidenen in Antiochië hadden het evangelie aangenomen. Dat bericht bereikte Jeruzalem. Een groot wonder. Petrus had uitgelegd wat hem was overkomen – genade gun je aan alle mensen.
Jeruzalem gaat als een soort moedergemeente fungeren. Barnabas wordt op visitatie gestuurd. Ook hij was van geboorte Cyprioot. De apostelen hadden hem zoon van de vertroosting (Bar Nabas) genoemd. Hij was ook een bemiddelaar. Tussen Paulus en de apostelen bijvoorbeeld. Uitstekend geschikt als visitator. Hij treft in Antiochië landgenoten aan. Barnabas ging niet op eigen houtje. Achter de gemeente die hem stuurt, zien we de Heere Jezus. Hij stuurt hem uit.

Visitatie is onderzoek naar de geestelijke welstand van de gemeente. Geen routine. Barnabas gaat zonder klagen. Wie Jezus lief heeft, heeft de gemeente lief. Hoe is het bij ons, als er op ons een beroep wordt gedaan? Voor het organiseren van de gemeentedag of schoonmaken in de kerk, of vakantie-bijbel-week of het ambt? Denken we: niks aan m'n hoofd, 's avonds bij de TV, lekker vrij en een hapje er bij. En laten we het werk aan anderen over? Bovenop dat voor het schoolbestuur, etc. Hoeveel kerkmensen hebben niet uren doorgebracht bij het WK voetbal. “belooft u met de u geschonken gaven mee te werken aan de opbouw van de gemeente van Jezus Christus”. `Ja ik`, hebben we gezegd. Mijn vorige gemeente heeft 6 vacatures ambtsdrager – mensen vinden andere dingen belangrijker. Barnabas was bereid omdat het gaat om de zaak van God.
Een visitatie is altijd spannend. Hoe is die gemeente, hoe levend? Dat moet Barnabas ook gedacht hebben. Soms valt het tegen, een aardige predikant en kerkenraad, de nodige activiteiten door de week en toch mis je wat – je komt niet tot een geestelijk contact. Dor en doods, het leeft niet. Je komt niet tot de kern. Barnabas kwam en zag de genade Gods. God moet de wasdom geven, Hij alleen kan harten openen. We hoeven dan ook geen dominee na te lopen. We komen niet tot geloof door die of die dominee. Niemand kan een mens bekeren.
Barnabas kon dat zien, omdat hij (v 24) vol van geloof en van de Heilige Geest was. Waar anderen blind voor zijn, daar opent de Heere ogen en oren voor. Jeruzalem had gehoord, dat het evangelie daar was aangenomen. Barnabas had geestelijk contact. Dan word je blij van van binnen. Wat een fantastisch verslag schrijft Barnabas – een levende gemeente van de Heere Jezus Christus aangetroffen. Blijf bij het geloof! Dat was het motto. U staat hier in Rotterdam ook aan zeer veel bloot, dat u bij God vandaan kan halen. Vooral de jongeren.
Stel je voor de Barnabas hier in de kerk zou zitten. Stel je voor dat Hij met ons mee naar huis zou gaan. Aan de koffie zou zitten, zou Hij iets merken van Gods genade onder u? Hoe zou het rapport eruit zien over ons gezin, wat zou hij over ons aan de Heere Jezus moeten melden?

Er was blijdschap in Jeruzalem en Antiochië en in de hemel! Wat zou het fijn zijn als er blijdschap in de hemel is over het werk van God hier in de Maranathakerk en vanuit de Maranathakerk en over uw, jouw en mijn leven. Als er over ons geschreven kan worden: toen wij in de Maranathakerk Gods genade zagen, waren we zeer verheugd...

Edit