Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2006-08-27 10:00:00 ds. M.C. van Pelt (Kralingen)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
1Cor 2:2 1cor 2:1-16 eph 2:16 col 2:14 2006-08-27.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.7Mb)
2006-08-27T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.5Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een groot bedrijf kunt u leren kennen via hun website, of middels een folder. Je kijkt bij “Wie zijn wij?” Missie, statement, in een paar regels – waar staan ze voor. Charitatief, commercieel, overheid, particulier. Zo heeft Philips bijv., met 160.000 werknemers, in drie regels weten samen te vatten, waar ze voor staan. Of zelfs naar twee woorden. Zo veel in zo weinig woorden te zeggen.
Konden we dat in de kerk ook maar. Waar staat de kerk nu eigenlijk nog voor? Waar draait het om? Zoveel namen en zoveel ‘afdelingen’ en verschillen. Het lijkt of Paulus dat doet in zijn brief aan de Corinthiërs. Het statement van Paulus in 1Cor 2:2: Jezus en die gekruisigd (in 1:23 had hij het al eerder gezegd).

Is zo’n reductie ook niet erg riskant? One-liners, waarmee je veel oproept bij het publiek, maar die de nuance missen? De diversiteit die de Schrift en die Jezus zelf ook heeft... We moeten het ons bewust zijn. Paulus was het zich ook. Hij maakte zijn brief aan de Corinthiërs in 16 hoofdstukken, en ging op hun specifieke vragen in. Het stond er niet best voor, daar. Ze hebben last van partijvorming. Een mix van filosofie en godsdienst. Ze hebben last van hoogmoed. Verschil gerust van mening, maar koppel er geen waarde aan. Als ik dit vind, ben ik beter dan jij. Hiërarchie. Grote problemen, die ze zelfs voor de wereldlijke rechter brengen. Niet naar de wereld gaan om je recht te halen in de kerk, zegt Paulus. Onethische relaties zijn er. Bij het avondmaal zit men dronken aan tafel. De opstanding van Christus wordt ter discussie gesteld.
Hier is een gemeente in zwaar weer. Paulus gaat er eerlijk op in. En lijdt hen op de weg van Christus. Een hele fundamentele waarheid. Er staan steeds tweetallen tegenover elkaar. Menselijke kracht tegen over geestelijke. De natuurlijke mens, t.o. de geestelijke mens, de wijsheid van God t.o. die van de wereld, die dwaasheid. Begrippenparen. Je kunt niet alles zomaar overnemen wat de cultuur je aanbiedt, wees kritisch. Wat met God te maken heeft, tegenover de wereld. Paulus gebruikt ook woordspelingen: een dwaasheid van de prediking. Christus die voor de Grieken een dwaasheid is, het dwaze van God – de wereld keert dat zó om. In het midden daarvan: Wij prediken Christus.

Wat valt op?
Het gaat om Jezus Christus. Niet: een goede theologie, of een goede visie. Zelfs niet: goed de waarheid kennen. Het gaat om een persoon, die geboren en gestorven is. Het was een mens, behalve God, en daar moet je niets op afdingen. Hij heeft geleden, honger en verdriet gehad. Hij heeft gevraagd naar de wil van God in Zijn leven. Het gaat om Zijn persoon, om Hem draait alles. Een christo-centrische prediking.
En Die gekruisigd. Waarom moet dat er bij? Waar staat dat voor? Het kruis was het symbool van iets heel negatiefs en verschrikkelijks. De vloek van God. Het laagste van het laagste. Wie heeft er niet de angst om niet geaccepteerd te worden? Hoor ik er nu bij? Val ik er buiten? Hier is Iemand die er helemaal is buiten gevallen, die helemaal is afgewezen. Juist daarom is Hij er zó bijgehaald. Het kruis staat paradoxaal ook voor genezen en bevrijding. Gered worden.
In Ef2:16 staat dat heel duidelijk. Dat geldt voor ons: wij behoren er nu bij, door het kruis. Col 2:14, de wet was tegen ons. De veroordelende wet wordt aan de kant gezet. Vrijspraak in plaats van het oordeel. Geen gerechtigheid van de wet maar de genade van Jezus Christus. Alleen via de weg van het kruis.

Kun je dat nu ook in deze wereld zeggen? Hoe moet dat? Wat voor reactie krijg je dan? De IZB heeft de volgende drie reacties uit de wereld versameld:
- een dichteres: “Op de klassieke manier zijn jullie geheel kansloos. Dat gelooft toch niemand meer. De kerken lopen toch niet voor niks leeg? Jullie onderschatten ons.”
- een godsdienstfilosoof: “het woord is je voorgegeven, jij moet je invoegen, je moet dingen onderschrijven. De moderne mens wil dat helemaal niet. Het past niet bij het denken van deze tijd”
- een socioloog: “een persoonlijke God met hemel en kruis, die religie zal niet meer groeien. Nieuwe leden allen onder allochtonen. Mensen willen nog wel geloven in Jezus, maar als alleen als onderdeel van een zelf samengesteld pakket. Zo hebben jullie nog toekomst”.
Dit is de tijd waarin wij leven. De boodschap in de kerk zijn wij bijna vanzelfsprekend gaan vinden. Maar het is hard nodig om heel goed tegen elkaar te zeggen – rekenschap te geven van de vreemdheid van deze boodschap. Dat een Mens een ander kan verlossen – dat sluit niet aan bij het levensgevoel.

In Peru mocht ik zendingswerk doen, temidden van Indianen – er zit veel van vroeger in hun identiteit. Zij kwamen in aanraking met het evangelie. Wij mochten helpen bij het opzetten van onderwijs. Hoe keken die daar tegen aan? De Nederlandse reacties waren er wel, maar minder. Post-moderne samenleving. De Verlichting is daar niet gepasseerd. Moderniteit is er niet in het denken. Eerder post-middeleeuws. God is nog helemaal present. Hij is niet de afstandelijke. Er zijn allerlei ideeën over God, die niet uit de Schrift maar uit oude religies komen.
Het leven van de mensen staat daar vol van het kruis. Hun leven werd gedomineerd door lijden. Eeuwenlang onderdrukt. Minderwaardigheidscomplex, ze spreken een tweederangs taal. Een kruis van armoede ook. Er is sterke identificatie met Jezus – hij was als ons. Ze ouders waren arm. “Jezus zat ’s avonds echt Zijn dollars niet te tellen”, was een gevleugelde uitspraak op de vrouwenvereniging. Een verwrongen vader-beeld hebben veel kinderen. Hun vader kan alles doen, alles voor zich zelf hadden.

Juan Carlos was 11 jaar. Zijn vader en moeder hadden vaak ruzie. Soms ging hij naar de andere kant van het dorp, in de hoop dat het daarna voorbij was. Zijn vader kwam beschonken thuis en daagde zijn moeder weer uit. Alleen en verlaten voelde hij zich. ‘Dan ging ik naar een doos in de kamer, ik had daar een Bijbel, met een plaatje met Jezus aan het kruis. Dan zag ik dat Hij pijn had. Ik heb ook pijn. Ik ben toch niet alleen, de Heere Jezus is bij mij. Hij is zelfs aan het kruis gegaan.’

Misschien voelen jullie je ook wel eens niet helemaal goed. Bij wie kun je terecht? Bij Hem kun je leven. Je kunt altijd met Hem spreken; Hij hoort ons, weet hoe wij ons voelen. Kun je die werelden vergelijken? De Andes en Rotterdam? Hij verzoend toch Jood en heiden, dan horen wij als Nederlander en Peruanen er toch bij? Ingeënt in de zelfde wortel, Jezus Christus. In Peru geloven ze anders dan in Rotterdam, maar het gaat om Jezus en Hij is het centrum. Daar kun je mee terecht in welke cultuur dan ook. Het kruis verandert wel. Je kunt maar niet door gaan met uw zondige leven bij God. God haat zonde, maar heeft zondaars lief. Hij neemt mensen aan en ontmaskerd ons. Wat heb jij te bieden? Niets Heere, wat waarde heeft voor mijn heil. Dat bevrijdt ons ook. Het kruis wist ook uit. Hij vergeeft, ja Hij verzoend. Mensen die eerst niet konden leven, kunnen dat met Jezus wel. Dat is ook voor het Midden Oosten zo. Tussen volken die elkaar wantrouwen. Tussen bevolkingsgroepen die elkaar niet liggen. Alles wat wij misdoen kan Hij goeddoen. Je hebt elkaar nodig, je kunt dat niet alleen. We staan niet alleen. Het kan heel verijkend zijn wat een ander doet of hoe hij het ziet. De halve wereld is in deze stad present. U hoeft ze alleen maar aan te spreken, wat denk jij van deze Jezus? Dat Hij in deze wereld wilde komen...
Lof aan de Vader aan de Zoon en de Heilige Geest!

Edit