Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-09-03 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Voorber. H. Avondmaal

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Open 3:20	Hoo 5:1-10 Open 3:14-22	2006-09-03.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.2Mb) 2006-09-03T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.2Mb)	De brieven aan de gemeenten in Klein-Azië

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Ik heb een boek met een plaatje van de Heere Jezus op de voorkant. Hij klopt aan een deur en Hij luistert of er iemand aankomt om open te doen. Aan de buitenkant is geen deurknop, sleutelgat is ook niet te zien. Alleen van binnen uit kan die worden opengedaan. Dat is precies onze tekst. Als de deur opengaat komt Hij binnen en Hij zal avondmaal houden. ‘Schoon jij aarzelt, Hij houdt aan’.

Jezus aan de deur
1. Hij klopt. 2. Hij spreekt. 3. Hij belooft.

1.
Zie, zegt de Heilige Geest. Er is iets heel opmerkelijks te zien. Moet je nu eens kijken. De toon is droevig. De deur zwaait niet als vanzelf open. Hij staat aan de deur van de Hervormde gemeente van Rotterdam. Dat kant toch niet? Hoe kan Hij nu buiten de kerk staan? Dat is toch Zijn woning, Hij hoort toch in het middelpunt te staan? En wij allemaal aan de kant? Maar Hij is buiten, en we misten Hem niet. Als je zelf niet meer door hebt of je met Hem of zonder Hem leeft. Dichtbij of veraf. Hij staat voor een dichte deur, aan de verkeerde kant en Hij zit op slot. Niet een deur van zondaren in de wereld, maar van zijn eigen huis.
Zo was het altijd – in Bethlehem was geen plaats. Tijdens zijn intredepreek in Nazareth – we moeten Hem niet. In Jeruzalem, de christelijke gemeente, mijn eigen hart. Staat Hij nog buiten in de kou, in de nacht? Kinderen: Is je deur nog op slot, zingen Elly & Rickert. Want de Heer wil bij je wonen.
De bruid ligt op bed, er wordt geklopt. Die bruid zal toch naar de deur vliegen? “Ik heb net m’n rok uitgedaan, ik lig net”. Op het bed van de zorgeloosheid. Dan uiteindelijk maar opendoen, en Hij is weg.... dat kan ook.
Doe Mij open. De trouwe en waarachtige getuige. Geen Jehovagetuigen, die zijn niet waarachtig.

Er zijn drie wonderen hier: Ik sta, (niet Ik ga), Ik klop (niet uitspugen) en Ik roep
Als de Heere na twee keer bellen weg zou gaan – zou je dat rechtvaardig vinden? Hij buiten en wij spelen kerkje hier binnen... Maar Hij keert Zijn gemeente niet de rug toe...!
Ik klop – geen breekijzer. Niet: “Mijn hart zit op slot en als de Heere er in komt, dan doet Hij dat”. Hij wint in door Zijn liefde.
Met Zijn rechterhand, met de littekenen klopt Hij. De linkerhand is vol van goud en witte klederen en ogenzalf. En brood en wijn... Hij heeft Zijn handen vol aan mij, maar ook voor mij... Bij arme en rijken, vaders en moeders. Hij klopt aan JOUW deur. Daar moet je van overtuigd worden. En dat Hij bij JOU naar binnen wil, NU. Kloppen doet Hij door bijv zegeningen. Geboorte, verjaardagen, ‘goedertierenheden’ noemt de Bijbel die: de Heere wil niet allen voor je lichaam zorgen, maar zo ook voor je ziel. Of door middel van ouders, ouderlingen, predikant. Door Schriftlezing, een dagboek. Ook door schokkende dingen. Dan staat alles te trillen. Dat ik er nog ben – Hij klopt aan MIJN deur. Het is ook wel eens een tijd stil. Het lijkt of er niets meer doorkomt.

2.
Als je bij iemand naar binnen wilde had de voordeur geen bel, maar een klopper. En als je achterom kwam, riep je. De Heere doet het hier allebei – het is dringend. Zodat het zeker aan de andere kant wordt gehoord. Bidt en je zult gegeven worden, zoekt en gij zult vinden. Klopt en ... maar hier is Hij degene die klopt en roept. En doen wij open? Verhoog de poorten, zodat de Koning in kan gaan. De schoonste van alle mensenkinderen staat voor de deur.
Spurgeon had nogal wat arme mensen in zijn gemeente. Hij belde aan om geld te brengen. Maar er werd niet opengedaan. Ze deed of ze niet thuis was. O was het u het dominee? Maar ik durfde niet open te doen, ik dacht het de huurbaas was, die kwam om de huur te eisen. Zo denken wij vaak: er staat een weldoener aan de deur, maar wij denken dat het een schuldeiser is. Zo is het evangelie niet. Hij komt om te geven en je schuld te betalen...

‘Ik durf de deur niet open te doen, dominee’. Waarom niet? Het zou wel eens heel pijnlijk kunnen zijn, om de Heere binnen te laten. Leet u alstublieft niet op de rommel.... als je onverwacht visite binnenkrijgt. Een hoop chaos en onrust, zodat je de Heere bijna niet durft binnen te laten. Ik geloof niet dat ik in aanmerking kom... Jezus zegt: ik ben gekomen voor je rommel om het mee te nemen en aan het kruis te spijkeren en voor eeuwig weg te doen.

‘Een mens kan de deur niet open doen, dominee, dat is remonstrants.’ Weet je de deur opendoen betekent? Bekeert u. Wat is geloven? Geloven is niets anders dan zeggen: welkom Heere Jezus, o kom in mijn hart, Heer’ Jezus. Heb je het wel eens gezegd met je eigen lippen in je eigen gebed? Dan komt Hij. ‘Welkom’ zeggen...

‘Een mens wil niet’. Dat is flauw. ‘Een’ mens? Je moet zeggen: IK wil niet. Niet aan een ander denken. Mijn volk wilde niet naar Mijn stem horen. Je zit niet op Hem te wachten. Geen onmacht, maar onwil. Hoe kun je aan het Avondmaal zitten, met Jezus in je mond, brood en wijn, en niet in je hart? Zit het vast op uw onwil, kijk dan eens naar wat Hij in Zijn handen heeft... en tranen rollen uit Zijn ogen. Jeruzalem, Jeruzalem, hoe menigmaal... maar gij hebt niet gewild.
Deze hartedeur heeft alles te maken met de hemeldeur – die blijft dan straks ook dicht. Ik sta hier als knecht van een zender. Is er nu iemand is vanavond, of meerderen: indien die Zijn stem hoort. Praat daar vanavond eens over, jongelui. Staat Hij buiten of binnen bij jou? Heb je al waarschuwingen gehad?
Een zwerver wou op zondagmorgen naar de kerk; de koster liep hem tegemoet: Dat kan niet zomaar, in die versleten kleren. En heel de week deed hij zijn best om en beter kloffie te kopen. De koster: die schoenen zijn veel te kapot. Na weer een week had hij opgelapte schoenen. De koster wijst dan op het bord: ‘verboden voor zwervers’. Onder een boom huilde de zwerver: Heere, ik kom hier gewoon niet binnen, en de Heere zei: zwerver, troost je, Ik heb hetzelfde probleem: ik kom hier gewoon niet binnen.

Indien iemand Mijn stem hoort.

‘Ik heb al zoveel gebeden om een waarachtige bekering, dominee, misschien al 60 jaar, maar niks....’. Maar nee: al 60 jaar staat de Heer al aan je hart en je vertikte het om open te doen. Dan ligt de schuld bij jou. ‘Ik sta er nog buiten, ik heb niks.’ Nee, Hij staat buiten en Hij heeft alles. Dan zie je, de schuld ligt bij mij. Wat heb ik u lang laten wachten, Heere Jezus.

Volgende week Avondmaal ‘ik durf niet’. Bang voor mensen? Zacheüs, kom uit de boom. De Meester is daar. En hij ontvangt Jezus met blijdschap in zijn huis. Allen zeiden: Jezus is tot een zondige man ingegaan; maar Zacheïus ging er wel met de buit vandoor.
We zijn geen slachtoffers: het slot zit aan onze kant.

3.
Ik zal tot hem inkomen, en Avondmaal houden en hij met Mij.
Dit zijn beloften voor binnenlaters. Opdat de Koning der ere in ga in mijn hart. En Hij komt reddend, verlossend, vernieuwend. Met volle handen. Dat de Zoon van God in mijn hart wil wonen... Heer ik ben het niet waard! En toch komt Hij. En hoe was dat toen? Dominee toen was het feest. Dat klopt. Dat was bij ook. Zijn liefde bracht mij het leven weer.

Niet even op bezoek en dan weer weg, maar inwoning! Christus leeft in mij (en niet ik). Dan heb je Christus niet alleen in de Bijbel, maar ook in mijn hart... Avondmaal houden – iets heel intiems. De hoofdmaaltijd van de dag, vertrouwelijke gesprekken, verbondenheid. Zo wil de Heere met binnenlaters omgaan. Ik met Hem en hij met Mij. Jezus is de gast en dan is Hij de gastheer. Gemeenschap, omgang. O het is zo goed om nabij God te zijn.

We hebben vandaag bij deze brief stil gestaan. Eén detail nog: Laodicea betekent ‘volk’-‘recht’. Het volk krijgt hier geen recht (uitspugen) maar genade. Het geheim daarvan zit in dat Avondmaal houden. In brood en beker. Brood en beker - dat zijn de tekenen van het voldane recht. En op grond daarvan, met die kapotgeslagen handen kan Hij Zijn genade overvloedig laten uitgaan op die lauwe christenen.

Hij staat nog steeds aan de deur en Hij klopt bij je aan – nu laat je Hem toch niet meer buiten staan? En als Hij door genade in geloof is binnen gegaan, dan is het goed en dan komt het goed, in eeuwigheid.

Dat het mag zijn als Laban tegen Eliëzer zei: kom in gij gezegende des Heeren; waarom zoudt gij buiten staan, want ik heb mijn huis bereid. (Gen 24:31)

Edit