Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-09-24 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Open 3:5	Open 3:1-6	2006-09-24.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.3Mb) 2006-09-24T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.8Mb)	De brieven aan de gemeenten in Klein-Azië

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Hoe gaat het in de gemeente? Ringcollega’s, familie vragen het wel eens. Misschien vraagt men het u ook wel eens. Wat moet je zeggen? Het gaat goed? Of gaat wel? Wat is het criterium ervoor? In Sardis zullen ze enorm geschrokken zijn. Een keihard oordeel. Het was een gemeente om `u` tegen te zeggen. Redelijk vol. Goede collecte, eigen dominee, zuivere leer, geen Izebels of Nicolaïten. Gaat het daar goed? Nou ik denk het. Ge hebt de naam dat ge leeft, maar ge zijt dood. Als je op vakantie bent, je studeert er – gaan dan maar naar de Maranathakerk, daar kan je goed kerken. Maar de Heere Jezus zegt het is geen mooie gemeente, maar een dooie gemeente.

Wat bedoelt de Heere Jezus hier, kunnen we het vergelijken met de onze? Het woord Naam komt een paar keer voor. De naam die ze hebben, namen die hun kleren niet bevlekt hebben en de naam door Christus beleden Het is een dringende waarschuwing tegen naam-christendom. Wie oren heeft om te horen wat de Geest tot de gemeenten zet (meervoud)

Naam christendom
1. Jezus’ bestraffing, 2. Jezus’ bevelen, 3. Jezus’ beloning

1.
Sardis was ooit een machtige hoofdstad van het Lydische rijk of provincie. Het paleis van Croesus stond er. De rijkste man ooit. De Sardius-steen kwam er vandaan. Robijn. Alexander de Grote had er een tempel van Artemis laten neerzetten. Die ruïnes liggen er nog. Ooit was er een christelijke gemeente. Daar is ook niets meer van over.
In de eerste 3 eeuwen rukte het christendom op. Het veroverde mensenharten, die leeg waren. Het groeide tegen de verdrukking is. Tot er innerlijke verslapping kwam. Waar christendom was heerst nu de islam. Er was een lentetijd ooit voor de kerk. Na Klein-Azie kwam het naar Europa.
In profetische duiding zeggen sommigen dat Sardis dan slaat op de begintijd van het protestantisme. Volle kerken maar slechts een gedeelte was werkelijk wederom geboren. In de Zestiende eeuw kwam een opwekking maar het was geen leven op den duur. Naamchristendom, vormdienst. Over een generatie hebben we nog 25% betrokkenheid op de kerk. 1 op de 6 dominees twijfelt of er een God bestaat. Aangrijpend...

Hoe komt dat?
De Heere Jezus stelt zich voor: Die de zeven geesten Gods heeft. De volheid van de Geest. In Jes 11 worden ze alle zeven genoemd. Die Heilige Geest hebben wij ontzettend nodig. Christus deelt het uit in volheid, op aanvraag. Die gemeente heeft dat kennelijk niet nodig. De sterren in Zijn hand. In hoofdstuk 1 worden de voorgangers `sterren` genoemd. Ik zou het liefst willen zijn voor jullie als de ster van Bethlehem. ‘Ik weet het niet zo net dominee, maar ik ga wel op zoek’. De zoekers voorgaan naar de plaats waar het Kindeke was. Hij heeft ze in Zijn hand, en prikt ze waar Hij wil. In de Maranathakerk of in Arad Gaj.
De Heere Jezus kijkt er dwars doorheen: Gij hebt de naam dat ge leeft maar ge zijt dood. Waar denk je aan bij een dode gemeente? Niet aan eigen gemeente, toch. “Als er geen Staten Vertaling meer is, of iets anders dan psalmen meer, of vrouwen in het ambt, of bijbelkritiek. Dat is een dode gemeente”. Maar de Heere Jezus zegt het waar geen dwaalleer was, en een verenigingsleven en gezonde financiën. Maar er was geen geestelijk leven. Het leek een lichaam en het bleek een lijk. Vele naamchristenen.

Ben ik dat nou, Heere? Ben ik nou zo’n nep-voorganger? Hij ziet je hart aan. Het gaat niet over ketterij, maar over vormendienst. Al nader je tot God met lied 1 tot 688, maar je hebt je hart aan Hem niet uitgeleverd.. Gaat je hart uit tot God? Als je bidt? Heb je persoonlijk gebeden de afgelopen week? Nee? Dan ben je dood. Geestelijk dood. Als je een week niet ademt, dan leef je volgens mij niet meer. Lezen van de Bijbel – leer mij lezen. Je hebt een lamp maar de olie van de geest ontbreekt.
Schimmel bij een plant is vormendienst voor een christen. Het hart klopt niet warm meer voor de Heere Jezus. Geen tranen van berouw, en geen tranen meer van vreugde over de blijdschap van de Heere Jezus. Tekenen van leven...

Wat is een kenmerk van een dode gemeente? Waar de kerkgang doodgewoon wordt. Als het vuur van de geest, de vreugde van God ontbreekt. Als je de boel alleen maar draaiend houdt. We passen op de toko. We kunnen weer een winterseizoen draaien. Zo zien we het te redden tot de wederkomst. De kerk wordt een kerkhof. Geen levende dienst. Of op scholen. Als reformatorisch alleen maar gedrag en kledingcode zijn. `Gelukkig ze zijn een beetje stil`. Traditie maar geen relatie. De rituelen gaan door, maar de richting is er niet. Als de Heilige Geest ontbreekt, kan de vorm niet lang blijven bestaan. Je houdt een skelet over. Hoe zal het straks in de stad zijn? Christen toeristen uit Zuid-Korea maken een foto van de opgravingen van de Maranathakerk. Hier woonden, hier kwamen vroeger christenen samen en nu is het weg. Dat is de diagnose.

2.
“Dus...” Een gevaarlijk woord in de kerk. Jezus gaat het zaakje niet begraven. Ook al zou heel Rotterdam-Zuid een dal van dorre doodsbeenderen zijn. Profeteer en smeek om de Geest, die het leven erin blaast. Ga maar spreken over die Zoon van God, die de 7 Geesten heeft. Hij heeft de diagnose gesteld.
Hij komt als dokter met vijf voorschriften:
1) Wees wakend, wordt wakker. Een schokeffect. Heere is het echt zo, dat ik een naamchristen ben? Een opwekking is nodig. Sardis is twee keer ingenomen, doordat de burgers niet waakzaam waren...
2) Versterk het overige. Er was geestelijk leven over. En heb zorg voor hen die ten dode wankelen.
3) Gedenk hoe gij het ontvangen hebt. Denk eens terug. Toen we voor het eerst het evangelie van Gods genade hebben ontvangen. Ademloos luisterend, je weet nog in welke kerk, onder welke predikant. De Heere Jezus gezien, een glimp van Zijn zondaarsliefde voor jou. Door het geloof alleen. Niet een hoge berg hoefde ik te beklimmen. Alleen de Schrift. En ik ben maar eenvoudig gaan lezen in mijn bijbel. Daar stond het – ik smolt weg. De Bijbel maar vooral de Heere Jezus was een schat voor mij. Hoe lang is het geleden? Geen geur en fleur, alleen sleur. Bewaar die schat van het evangelie in je hart en:
4) bekeer u. Tegen kerkgangers wordt het gezegd, die eerst leefden. Maar dood zijn voor de vader. Mijn zoon was dood maar hij is levend geworden! Een nieuw commitment. Een nieuwe toewijding.
5) Er was een minderheid, die een leven uit God hadden. En godvrezend leven. Een trouwe kern, overblijfsel. Mijn gebed is dat er velen mogen worden. Van 10% naar 25%. God roept ze niet op om de rest achter te laten, ze worden er niet uitgeroepen. Niet afscheiden, maar blijven. Heiligmaking van de kinderen van God. Hun kleren niet besmeurd, in reinheid leven voor God met elkaar. Hoe kan dat? Door de Heilige Geest. Het viel in die tijd net zo min mee als in onze tijd, een enorme Artemistempel. Voor je het weet zit er een spatje op. Voorzichtag aan. Daar niet heen, want daar ligt zo veel modder. Kijk uit voor seksuele zonde. Twee klikken weg – Kijk uit!
Als student hoor je moderne ‘wetenschap’ die tegen de Bijbel in gaat: kijkt uit. En als er een spatje op je kleren zit: gelijk naar de fontein. Het bloed van Jezus.


3.
Zonder strijd geen overwinning. Wie overwint mag met Hem wandelen. Paulus wilde wel ontbonden te zijn, om met Christus te zijn, want “dat is goed” ? “beste”? Nee; dat is mij zeer verre het beste, alles overklimmend. Wandelen als een vriend. Als een kind. Als een broeder... als mijn Man, die Bruid mag leunen op haar liefste. Kun je daar nu niet naar verlangen?
Kinderen van God hebben hier gezeten en nu in witte gewaden zijn boven. Een jas van een dwaas moet je hier dragen. Omdat je nog gelooft in de betrouwbaarheid en onfeilbaarheid van het goddelijk gezag van Gods woord. Straks witte klederen. Een feestkleed, bekleed met blijdschap. De kleding van de bruid. Gewassen met rood bloed. Kleed van de vrijheid, kregen vrijgelaten slaven mee. Het priesterkleed was wit.

God heeft meerdere boeken. Een boek met tranen (van Zijn kinderen). Een boek met schuld, daar staan uw overtredingen in, maar ze worden er uit gedaan door vergeving. Een boek des levens des Lams, daar staan namen in. Op grond van het geloof in het Lam. Al ben je de kleinste gelovigen – je wordt er nooit meer uitgeschrapt.

De Heere Jezus zal mijn naam belijden – een goed getuigenis spreken. Ik ken hem. Hij zal het openlijk voor mij opnemen....

En nou jij: vrijdag is het belijdeniscatechisatie. Je bent er nooit te oud voor. Wie Mij zal belijden voor de mensen, die zal ik straks belijden voor Mijn vader die in de hemel...

Edit