Edit|
EditReeks Samenvatting:
Bedenken jullie je wel eens hoeveel je vader en moeder van je houden? Als je een standje kreeg was dat natuurlijk ‘nooit verdiend’. Bij het ouder worden ga je je dingen herinneren, die je ouders om best wil zeiden. Als puber word je met allerlei goede raad omringd, en je zegt: dat weet ik allemaal wel. Maar als je zelf op de plaats staat, weet je het niet meer. Als ze de deur uit gaan trekt de band nog sterker. Wat verschrikkelijk is dit hoofdstuk uit Samuel. Een moeder wil er niet één missen. Maar haar eigen kinderen worden gedood en vijf neven. Niet door een besmettelijke ziekte, ongeluk of gesneuveld in de oorlog. Maar omgebracht als misdadigers terwijl zij zelf niets gedaan hadden. Maar om de schuld te boeten van een ander. Als einde van een vloek die over het hele volk gekomen was.
Waarom moest dit zijn?
De natuurlijke liefde is sterker dan de dood. Een moeder stelt alles in het werk om als het kon pijn te lijden in plaats van haar kind. Moederliefde beschreven in de Bijbel. Aja, een bijvrouw van Saul. Abner had zich aan het leven van deze jonge vrouw vergrepen. Salomo had wel duizend vrouwen. Ook invloedrijke dochters van koningen uit de buurt. Dat kwaad heeft God onder Israël toegelaten maar niet goed gekeurd. In het uitblijven van de straf zat `bedenk` tijd tot inkeer. Maar de zonde straf zichzelf ook. De gevolgen zijn nooit tot voordeel. Altijd herrie in de hut. En vreemde vrouwen met vreemde wegen. Salamo schreef Spreuken en Hooglied en Prediker. Maar hij wordt ook de oorzaak van de neergang. Wij moeten nooit dingen doen die een verkeerd oogmerk hebben. Nooit zeggen: ja, m’n vader deed het ook al zo. De zonde kent geen stilstand. De eerste stap wordt makkelijk gevolgd door een tweede. Hoeveel misstappen heeft Saul gekend. Rizpa had misschien wàt graag onbekend gebleven. Maar daar zorgt God voor. Het kwaad wordt niet gedoogd. Zo ook hier.
Drie jaar lang zuchtte het volk onder hongersnood vanwege de grote droogte. Het KNMI kan veel verklaren, maar toen dacht men verder door. Tot op God. God wil hier misschien ook duidelijk maken, dat er iets niet in orde is tussen het volk en Hem. David vraagt de Heere naar de oorzaak. Doen wij dat ook? Brengen wij het voor de Heere? Die wolken, lucht en winden spoor en baan wijst?
Er blijkt iets fout te gaan: er ligt een bloedschuld van Saul. Eedsbreuk. Toen hij oordelen Gods moest uitvoeren liet hij het na, en waar het hij moest laten deed hij het. Verkeerde ijver. Jozua had door een list beloofd de Gibeonieten te sparen. Ze werden houthakkers en waterputters. Tot Saul ging het goed. Hij probeerde ze uit te roeien. Gods naam is in het geding. Hij leeft niet over de zonde heen. Na 30 jaar? Ja.
Als je de nadruk legt op de persoonlijke verantwoordelijkheden kijk je hier bijzonder vreemd tegenaan. Schuld moet gestraft worden. David begrijpt dat, maar hij vraagt dit niet aan de Heere, hoe zich te verzoenen met Gibeonieten. De Gibeonieten zou je denken, zullen om schadevergoeding te vragen. Maar nee: het leven van de nakomelingen van Saul. Het recht van de bloedwraak. Zeven zonen gehangen in Gibea, de geboorteplaats van Saul. Saul is dood, moeten zonen sterven. De misdaad van de vader worden bezocht aan de kinderen. Het is niet ondenkbaar dat de zonen en kleinkinderen van Saul in zijn misdaden betrokken zijn geweest. En er ook in volharden. Een geestelijke misdaad die geestelijk opbreekt. Het voorgeslacht ging vroeger trouw naar de kerk. Het volgende geslacht is minder trouw. Het derde geslacht nog minder – weet nog iets van een Bijbel. Maar het vierde weet amper wat er in een kerk gebeurd. `Bezoeken`.
Mefiboseth de zoon van Jonanath wordt onzien: Jonahtah heeft zich immers van de wegen van zijn vader afgekeerd.
David voldoet aan de eis, hij wil geen nieuwe overtreding. Het nageslacht van Saul gaat in één slag ten onder. Ze vielen tegelijk. Gedood met het zwaard, kennelijk.
Wraakzucht van David tegenover het huis van Saul? Dat zegt de vijand van David. Hij heeft nooit de gezalfde des Heeren aangeraakt. Hij heeft de toorn van God willen stillen, De Heere eist verzoening van de misdaad.
De Heere God ziet geen zonden door de vingers. Sion zal door recht verzoend worden. Worstelen wij nog op allerlei manieren om zelf onze schuld te delgen? De schande van het bankroet willen we ontlopen, we vullen liever het ene gat met het andere.
Er is nog een Ander, die onschuldig was. In Gods raad is Hij de enige weg tot Verzoening. Geen verzoening zonder voldoening. Ook hier.
Rizpa komt in beeld. Misschien heeft ze voor haar eigen ogen gezien hoe het afgelopen is. Dagenlang hangen daar die lichamen. Tegen de gewone rechtspraak in. Rizpa komt niet in dat diepe verdriet waaraan ze ten gronde zou gaan. Haar liefde is sterker dan de dood. Ze blijft erbij. Ze neemt een zak en spreidt die uit, tot de regen (de droogte was immers het oordeel). Een stuk grove stof, haar rouw kleed, had ze als haar bed uitgespannen. De hitte van de dag en de kou van de nacht had ze getrotseerd. Alsof de hemel zelf zich over de gehangenen ontfermde. Ze joeg de vogels en wilde dieren weg. Die kon ze tenminste tegenhouden. De dood niet. Ze krijgt er haar kinderen niet mee terug. Als je een kind moet missen, dat gaat dag aan dag mee. Al word je nog zo oud. Daar kunnen wij over meespreken. Wat ging er in haar om.. Verdriet, rouw, bitterheid.
David geeft bevel om het gebeente van de gehangenen te begraven, met het gebeente van Saul en Jonathan.
Wat een moederliefde.
Je bent van jongsaf aan een voorwerp van de liefde van de je moeder. Denk je er wel eens aan bij het groter worden of als je de deur uit gaat? En als je ouders je mochten voor gaan in gebed en geloof dat is dat een groter voorrecht. Denk niet: ik zal het later wel eens beter weten. Voordat de betrekking tussen moede ren kind er is (het eerste lachje) is die liefde er al. Er tegenin gaan is altijd heel erg.
Je kent dat tegeltje: mijn vader kan alles, later: ik weet het zelf beter, weer later: Pa, hoe zat het ook weer. Op het laatst: vader zou gezegd hebben... de koersen wisselen.
Het gaat niet om moederliefde alleen. Er is een christelijke liefde, die gewerkt wordt door de Heilige Geest, meer dan deze. Rizpa waakte over de gestorven lichamen van haar jongens. Eenzijdig gericht. Wij moeten worstelen voor onze kinderen voor hun eeuwig behoud.
We zien in gedachten die andere moeder Maria, bij haar gehangen zoon Jezus, aan het krius. Simeon zei: een zwaard zal door je ziel gaan. De heere geve, dat dat wonder u niet zal ontgaan. Er is er Eén geweest die groter liefde aan de dag heeft gelegd in Zijn trouwe ontferming: Jezus Christus. Hij pleit voor ons in een liefde die ik niet kan verklaren.
God noemt de grootste zondaar bij zijn naam. Een moeder zal haar zuigeling eerder vergeten dan de Vader Zijn kinderen.
Zijn liefde is sterker dan de dood.
Laten we die liefde Gods niet vertreden, ga er niet tegen in. Dan krijg je het zwaar te verduren. Als Hij kiest, dan kiest die mens ook voor Hem. Hij heeft ons eerst lief gehad. Uit Zijn liefde mag deze kerkdienst er ook zijn. Hij ziet de wereld aan in de Zoon van Zijn welbehagen. Gods gunst. Liefde kan niet van een kant komen? Reken maar, anders zou er geen kerk meer zijn of komen. Ondanks alle ontrouw blijft Hij liefhebben. Hij is de onveranderlijke, ook daar in.
Hij heeft u en ook jou nòg op het oog. Wat een wonder.