Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-10-08 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 16 :40,41,42	Joh 19:31-42	2006-10-08.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.4Mb) 2006-10-08T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.5Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Hoe vaak gebruiken we niet het woordje `waarom`? Dat zie je al bij kleine kinderen. Waarom moet ik naar school, waarom gaan we naar de kerk? De beste manier om iets te ontdekken. Dat doet de catechismus – om de Heere Jezus steeds meer te leren kennen.

Gestorven en begraven
1. Gods deugden geroemd (40), 2. Gods bewijs geleverd. (41). 3. Gods poort geopend (42).

1.
De vraag is niet zozeer `waarom moest Hij sterven`, maar: Zichzelf tot in de dood vernederen – zelf, vrijwillig. Niemand nam Zijn leven, maar Hij legde het af. Het moeten stond Hem voor ogen, maar het willen leefde in Zijn hart. Kon het niet anders? Waarom moest God Zijn enig kind verliezen? Er zijn ouders die hun kind hebben moeten afstaan op jonge leeftijd. 33 was de Heere Jezus. Waarom moest dat - als een bloeiende bloem geknakt. Hier komt er een `daarom`. Er kon op geen andere wijze voor onze zonden worden betaald, dan door Zijn dood. Het kon ook anders: alle zondaars hadden moeten worden vernietigd. U en ik in het oordeel. Dan was ook openbaar gekomen dat God rechtvaardig is, maar er was niet aan de dag gekomen dat God ook liefde en genade is. Gods deugden kwamen als het ware in de knel. Zijn recht en waarheid eiste voldoening en Zijn liefde en genade wilde de kinderen Abrahams sparen. Ten dage dat gij daarvan eet, zult gij sterven.
De Heere bemint zondaren, maar ook het Recht. Dat hoor je niet veel meer. Ook bij de bedreigingen legt de catechismus de vinger. Dat God gerechtigheid is èn genade zien we niet in de natuur, maar dat zien we wel in het kruis, daar komt het bij elkaar. Daar is het naar buiten gekomen. Daar wordt genade EN waarheid begroet.
Bij Abraham gaf God een stopteken, maar op Golgotha ging het door, de hand van God werd niet door een engel tegengehouden. Zijn eigen Zoon heeft Hij niet gespaard. Hoe vindt u dat? Voor ons allen, die van nature niet geïnteresseerd zijn in die God!
Zo is de Vader geëerd in al Zijn deugden. Wat is Hem dat duur komen te staan! Wat is het loon van de zonde bitter. De levensvorst werd een lijk. Hoe is het mogelijk! HET leven stierf.

2.
Waarachtig gestorven. Goede Vrijdagmiddag en Stille Zaterdag. Werkelijk gestorven. Op de Sabbathdag heeft de Heere Jezus gerust in de hof van Arimathea. In de hof is de zonde ontstaan. En in de hof is de zonde weggedaan. In de hof van Gethsemané was zware strijd.
Dat moet wat geweest zijn voor Jozef van Arimathea en Nicodemus: een gemarteld lichaam waar het bloed aanhing, een spieswond in Zijn zij. Ze namen het van het hout. In doeken gewikkeld. Ogen die vol liefde waren, zijn nu gesloten. Handen die vis en brood hadden gedeeld, waren nu koud en stijf; doorboorde voeten die over het water hadden gelopen, - nu zonder leven. Lippen waar genade op was uit gestort – die waren nu dicht; dat hart zo vol van zondaarsliefde, dat stond stil. Begraven. Echt gestorven. Toen kon je van de Heere Jezus spreken alleen in de verleden tijd. Gods recht en waarheid hebben gezegevierd. Tot onder de aarde, in alles gelijk aan ons.
Hij had het voorzegd, drie dagen in het hart van de aarde, zoals Jona in het hart van de zee. De golven van Gods woede stilden toen Hij in de aarde werd gelaten. Voor ons graf heeft dat veel betekenis. Als je jong bent krijg je alleen maar trouwkaartjes. Als je ouder wordt, ontvallen je alleen maar mensen. Een kind van God mag gaan in een gekocht en geheiligd graf. Een tijdelijke slaapplaats. Niet: dat was het dan. Tijdelijk. Crematie is daarom zo erg – dan zaai je niet, als een tarwekorreltje. We zaaien dat lichaam in oneer, afgeleefd of uitgeteerd, geschonden en gehavend; maar we verwachten dat het eenmaal zal worden opgewekt op Gods tijd.
De hoofddoek heeft Jezus achtergelaten in het graf voor Zijn kinderen, daar mag u uw tranen mee drogen (Spurgeon).

Een slaapkamer is het graf – tot de morgen van de opstanding. Een doodskleed was als een slaapkleed, vroeger. Niet voorgoed. Dieren gaan dood, mensen sterven. Christenen ontslapen. Daar zit iets liefelijks in. Ze mogen in slaap vallen in de armen van Jezus. Een doodskist van een christen is een schatkist – een verheerlijkt lichaam komt er uit.

3.
Waarom worden wij niet opgenomen als een Henoch of Elia? Waarom moeten wij door een doodsjordaan? Onze dood is geen betaling voor de zonde. God vordert maar één keer. Een afsterven van de zonde is het. De laatste adem blaast de zonde ook uit. Bij mijn laatste snik, sterft mijn oude ik. Een kind van God zondigt tegen zijn geweten in, maar hij doet het wel. Volmaakt leven, zonder te hoeven zondigen, dat is voor later. Bij je bekering krijgt je zondige leven de doodsteek, je doet het niet meer met plezier, bij je sterven is het voorgoed voor bij. De dood is er door de zonde, de zonde zal er door de dood uitgaan (Thomas Boston).

Een doorgang tot het eeuwige leven, `Transitus`, een toegangspoort. Geen spelonk, geen zwart gat waar geen doorkomen aan is. De dood is als een tunnel, waar je niet in kijkt, maar door kijkt. Niet benauwd, maar bevorderd tot heerlijkheid. Aan de andere kant van de tunnel is het ook licht. Van licht tot licht. Je weet: die weg loopt niet dood. Het kan gebeuren – het is eenrichtingsverkeer, je moet erdoor – dat het aan deze kant regent, en aan de andere kant schijnt de zon. Hij gaat mee. Ik zal niet verongelukken. Ik vrees geen kwaad, al ga ik door het diepe doodsschaduw-dal. Doodsschaduw wordt veranderd in morgenstond. Aan de ene kant pijn en zorg en aftakeling, aan de andere kant heerlijkheid.
Het is geen tunnel eigenlijk, maar een deur. Een uitgang uit de wereld vol zonde en ellende - het is maar één stap. De deur van een leven vol zonde en zorgen gaat voorgoed achter je dicht. Het zal wat wezen als je daar in mag treden. Kom hier, kom herwaarts, kom hogerop.
Ouders hadden één dochter, die ging trouwen. Ze ging er vlak naast wonen. Een kleine werd geboren, ze maakten een gat in de heg, daar kon de kleine rechtstreeks doorheen naar opa en oma. De Heere Jezus heeft de dood gemaakt als een gat in de heg, daar gaat een kind van God doorheen om thuis te komen. Er is nog niemand teruggekomen: wat ligt er achter? Daar straalt Gods vriendelijk aangezicht, mag je in geloof zeggen. Blij vooruitzicht dat mij streelt. Voorgoed gaan mijn ogen dicht. Aan andere kant van de heg doe ik ze open, ik zal Hem in gerechtigheid aanschouwen, het aangezicht van mijn Vader mag ik zien. Daar is een Vaderhand, die de laatste tranen van mijn ogen zal afwissen. Ik mag door het gat naar huis.
De Hernhutters – zendingsgenootschap in Zeist: als er
één ontsliep werd er op de grafsteen gezet: Heimgegangen. Naar huis gehaald. Koningin Wilhelmina wilde persé in het wit begraven worden. De dood is het einde niet. Een begin van een beter leven. Doorgang tot een zalig leven, daar past geen rouwkleur bij. De dood heeft in principe geen verschrikking meer – hij blijft de laatste vijand. Niemand zit er op te wachten, maar de angel is er uit. De dood hoort niet bij het leven, maar brengt wel tot het Leven. Na de dood is het leven mij bereid.

Er is verschil tussen een mens die sterft en een christen die ontslaapt. Dat zie je niet als ze plotseling heen gaan of beiden door kanker sterven. De Rode Zee was ook een doorgang – de kinderen van Israël werden er droogvoets door geleid, maar de onboetvaardige Farao verdronk erin. Zal je er in omkomen, of zul je er door komen? Als je geen hoop hebt, verdrink je – ongelovig en onboetvaardig. `Ja het zit wel goed` – als het niet van binnen zit – ijdele hoop houdt je hoofd niet boven water. Dan zul je voor Hem als Rechter moeten staan. Je blijft niet leven, het lichaam is zwak, en de dood is zeker. Misschien zijn er mensen, die voor laatst vanavond het Evangelie hebben gehoord. Volgende week is er misschien een enkeling van u bevorderd in de heerlijkheid hierboven, of je zinkt in de plaats waar de verdoemden zijn - de vlammen van de hel geven het enige licht dat je hebt. Ik zeg het op een verschrikkelijke manier, maar is het niet verschrikkelijk om verloren te gaan?! Al zou je morgen niet meer wakker worden, waar zul je je ogen dan opslaan? Omdat je in je leven geen gedachten wilde hebben voor God en Zijn Zoon? We zijn allen sterveling, maar een christen die geborgen is achter het bloed van het Lam, die mag heengaan. Die mag ontslapen. ‘Ik was er bijna geweest’ zegt de wereld, na een doodsgevaar - een kind van God zegt: ik ben er bijna.
Geloof verlangt waar de natuur voor terugdeinst. Eeuwig bij de lieve Heere Jezus te mogen zijn.

Een klein kind kon niet slapen, met zijn zusje. Papa en mama zijn beneden, en boven is het donker en angstig. Zullen we naar beneden gaan? Dan moet ik door twee donkere, koude ruimtes heen. Ze gingen toch en toen de laatste deur open ging, kwam het volle licht uit die warme kamer op hen neer, bibberend van de kou en angst viel het in vaders armen. Wat wil je nou, jongen? Vader, ik wilde alleen naar u toe.
Als de laatste deur open gaat, komt de hemelse warmte me tegemoet: Vader, ik wil alleen maar naar U toe.

Edit