Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-11-05 10:00:00	dr. C.A. van der Sluijs (em. te Veenendaal)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Est 5:4b	Est 5:1-8 7:1-7	2006-11-05.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.6Mb) 2006-11-05T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.3Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Zo kome de koning met Haman heden.

Sterren gevraagd. In de sport, in de politiek en in de kerk. Ja ook daar. Supersterren. Vraag naar de Heere en Zijner sterkte. Ja, maar waar is God dan? Bestaat Hij eigenlijk wel? Dat mocht je vroegen niet zeggen op de kansel – godslasterlijk. Het leeft echter in ons hart, vaak. En de psalmen staan er vol mee: Waar is God dan?! En doet Hij nog wel wat? En wat in mijn leven, als het er echt op aan komt?
Het boek Esther heeft nergens de naam van God, met zoveel woorden. Niet Heere, HEERE, helemaal niet. Maar Hij is wel aanwezig. Hij leidt, heel secuur, maar verborgen. Sterren gevraagd, om houvast in mijn leven. Mensen hangen er aan, zoals afgelopen zomer (WK voetbal). Wie wordt het, over een paar weken – premier. Ook in de kerk.

Waar is God? Absent. Zo te zien. Wat doe je dan als je het echt moeilijk krijgt?
Hier in het boek Esther is het erg moeilijk geworden, er groeit en broeit een haat – vreselijk. Net als vandaag zoals de haat in het Midden-Oosten tegen de Joden. Tegen de kerk en tegen u en jou als christen. Dat kun je verwachten, zegt de Bijbel. Heb je er helemaal geen last van? Behoor je dan wel bij God, de God van de Bijbel? In een christenleven is er een enorme spanning tussen God en de satan. Ook in dit boek, en ook satan wordt niet expliciet genoemd! Het is een enorme spanning en je voelt hun aanwezigheid.
Op je werk, op school of heel privé, daar voel je het ook. Satan probeert zijn duizenden te verslaan via allerlei media en internet. Een geweldig spanningsveld om honderdduizenden verloren te laten gaan. En echt niet alleen jonge mensen.

Er groeit een enorme haat tegen het Joodse volk. Haman is premier en hij heeft een gloeiende hekel aan het Joodse volk. Ieder moest voor hem buigen die hem passeerde. Dan heb je een ego! Maar Mordechai doet dat niet – hij buigt alleen voor zijn God. Hij vertikt het. Een Holocaust voor één dag wordt er gepland! Een plan om het hele volk te liquideren. ‘Koning, het is zo’n gevaarlijk volk! Ze hebben eigen wetten, het zijn geen democraten, maar theocraten. Een wet van God, hoger dan uw wetten... kijk uit!’ Waar hoor ik dat vandaag meer: de intolerantie van de toleranten. ‘Kijkuit voor die kerkmensen, als het er op aan komt, zijn ze net als die van de Islam. Pas op hoor! Fundamentalisten...’
Gods naam wordt niet genoemd, maar Zijn woord is daad. Koning Ahasveros trouwt met Hadassa, Esther, daarin heeft God Zijn hand.
Ze was als wees opgegroeid bij Mordechai, en hij hoort van een samenzwering – een soort Hofstad-groep en hij verijdelt dat. En hij hoort ook van de geplande Holocaust. Esther wordt op de hoogte gebracht. Ga naar de koning... Sterren gevraagd, nu in de kunst van het intrigeren, om maar te overleven. Maar zo’n ster is Esther niet, ze durft niet goed. Ze mocht niet zomaar naar de koning, U begrijpt wel, om veiligheidsredenen – zelfmoordbomaanslagen! Maar ze gaat: kom ik om dan kom ik om. De koning grijpt niet naar zijn zwaard, maar zijn gouden scepter. Ze raakt hem aan – contact in de genade. Ze overleeft uit genade. Wat is uw verzoek? Kom op mijn maaltijd.
Op de maaltijd met Haman, Hamas. Jij durft, Esther... Maar zo’n ster is ze niet, ze durft niet tijdens de maaltijd, ze deinst terug. Morgen nog een keer...? Mozes herhaalde ook zijn verzoek bij de Farao. Staat Esther naast Mozes? Zeker. Een vrouw - zeker, de Bijbel is niet vrouw-onvriendelijk.

Je moet maar eens in het spanningsveld terechtkomen tussen God en de satan. Je overleeft door je Bijbels te gedragen, net als Esther, die de Tora gekend heeft. En navenant nu handelt.
Door je verlossing te zoeken in de verzoening met God in Jezus Christus. Niet daar buiten.

Het was ongebruikelijk dat de koningin de koning uitnodigde. En zeker niet met een gast erbij. Dat overleef je niet! Zoals wij ons leven zullen verliezen, als we het zullen behouden. Zoals het volk, dat door de zee heen moest. Ze hebben geen keus. Esther ook niet. Daar voltrekt zich het wonder van de genade. Israël door de zee, Esther als door de dood heen. Voor ons: gedoopt, verzegeld, met Christus opgestaan. Heb je dat beaamd, omdat je geen keuze meer hebt of had? Dan voltrekt zich de Esther-geschiedenis in ons leven.
Als je wilt overleven kost het je je leven. Als je behouden wilt worden, kun je geen platgetreden paadjes gaan, ook niet in de prediking.

Sterren gevraagd in sport, politiek en de kerk. Graag een beetje spanning. Spanning in entertainment, als het maar niet je leven kost, zoals in de arena, waar de christenen opgegeten werden... spannend zeg!
Als het je je leven maar niet kost, zoals in de gaskamers van Auschwitz – waar is God?

Ook een christenleven is zó spannend, dat het altijd gaat door de dood naar het leven.

Er wordt een galg opgericht voor Mordechai. Maar straks gaat Haman, Hamas aan de galg en Esther en haar volk komen vrij. Het heeft een happy end, maar je zou het nooit gezegd hebben. Bestaat God eigenlijk wel en doet Hij nog wat, en wat doet Hij als ik Hem echt nodig heb? In Esther staat Gods naam niet. Maar: “zo kome de koning met Haman heden”¹: De eerste letters vormen in het Hebreeuws JHWH. Ik zal zijn wie Ik zijn zal. De “Ik Ben Er Bij”. Gods naam is verborgen aanwezig in de strijd van ons leven.
Hoofdstuk 7: wie is die man, die vijand? Dan komt ze voor de dag, zeg! Haar vinger priemt over tafel. Deze boze Haman, Hamas. Dan sta je er op...
“Haman zag dat het kwaad over hen ten volle besloten was”²: (Est 7:7) nu vormen de laatste letters in het Hebreeuws weer de Godsnaam! De Onveranderlijke. Ik ben er bij. De naam van God is op kritieke moment verweven met de tekst van de Heilige Schrift. God leidt en bestuurt hoewel vaak verborgen.
De eerste en laatste letters, alfa en omega, Dezelfde tot in eeuwigheid. God is er. Ook al is Hij soms verborgen. Soms is Hij zichtbaar, de wolk en vuurkolom. Daar gaat God voorop. Maar altijd aanwezig. God leidt de geschiedenis van de wereld, en die van Israël, en die van de kerk.
Christus verborg op Golgotha Zijn Godheid achter Zijn mensheid. Wij hebben een Hogepriester die in alles verzocht is geweest. Gelijk als wij. Laat we dan met vrijmoedigheid toe gaan tot de troon van de genade, opdat wij barmhartigheid verkrijgen. De juiste tijd is altijd Gods tijd. De cruciale momenten van ons leven zijn verweven met Zijn naam. Zijn en onze wegen kruisen aan Golgotha’s kruis. Het Lam voorop, vrede onder het kruis. Kent u dat geheim nu inmiddels?

Ik Ben Er. Onthoud je dat? Die Naam, verborgen op je voorhoofd aanwezig. Ik Ben Er Bij, uit genade. Waar de weg doodliep, begon Hij pas goed. Ik ben de Weg, zegt Christus. Alle dingen moeten mee werken ten goede, voor die naar Zijn voornemen geroepen zijn. Dat geldt Israël en dat geldt op gepaste afstand de kerk en dat geldt ons. Dan mag je op gepaste afstand kijken naar het Joodse feest Purim: niet het lot (pur), maar God is de Beschikker.

Eind goed al goed. Haman, Hamas aan de galg i.p.v. Mordechai.
Esther was geen ster, en toch weer wel: haar naam betekent het. Haar meisjesnaam Hadassa betekent echter ‘ootmoedige’. Je hoeft geen ster te wezen, niet voor jezelf op te komen, maar klem je ootmoedig vast aan het profetisch woord, tot de morgenster opgaat in je hart. Vast oriëntatie punt in de profetie van de nieuwe dag. Ik ben de blinkende Morgenster, zegt Christus.
Esther, eigenlijk: een stralend vrouw. Laat u licht alzo schijnen voor de mensen.
-----

1)		“jabo hamelech w’haman hajom” ('kome de koning en Haman deze dag'): jhwh
2)		“ki chal’tah elajiw hara’ah” ('dat was besloten jegens hem het kwaad'): jhwh

Edit