Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-12-10 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Dankz. & nabetr. H. Avondmaal

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Gen 28:15	Gen 28:10-22	2006-12-10.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.8Mb) 2006-12-10T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.8Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Wat ligt er toch in de naam ‘God van Jakob’ een enorme troost. God van Jesaja, van Daniël, Abraham, dat is zo groot en hoog, daar kunnen wij niet bij. God is echter niet alleen de God van geloofshelden, maar ook van Jakob, een mens van gelijke bewegingen als wij. Een man met plannetjes, bedrog en vluchten. Abraham is het zonlicht, Izak - maanlicht; Jakob kun je vergelijken met een ster, een dwaalster. Die door God vastgehouden moet worden. Zo’n dwalende Jakob brengt God terecht.

Jakobs God.
1. Een belovend God. 2. Een benoemde plaats. 3. Een belovende Jakob.

1.
In Bethel begint zijn reis naar het buitenland. Hij heeft een Godsontmoeting. 77 jaar, op de helft van zijn leven. Voor het eerst heeft hij hier een persoonlijke ontmoeting met God. Een gelovige, een zwakke gelovige is hij geweest. In verbinding met Hem, maar nooit Hem ontmoet. In de aartsvaderlijke tent was hij steeds geweest. Binnen de omheining van het verbond heeft hij geleefd. Dan komt er een ogenblik dat hij ophoudt te leven op geestelijke rekening van je ouders. Een mens moet zijn eigen Beth-El beleven. God moet persoonlijk voor je worden. Hij heeft veel gehoord, uit Izak’s mond. De God van mijn vader Izak - van horen zeggen. Fijn als je kunt leunen tegen mensen die sterk zijn in het geloof, maar als je zelf niets hebt is het eigenlijk arm. Een theologie student vertelde, ik was gedoopt, van kindsheid af heb ik geloofd wat mijn ouders en mijn kerk me voorhielden. Maar tijdens mijn studie zei iemand: wat betekent de Heere Jezus Christus voor jou persoonlijk? Toen viel ik door de mand – met een schok werd ik wakker. Als ik het aan jou zou vragen, de ouderlingen op huisbezoek, wat zegt u dan? Hebt u wat te vertellen?

Jakob heeft zijn plannetjes, maar hier is hij alles kwijt geraakt. Alles in duigen. Nu zegt God – nou kan ik met je praten, man. Voorheen had je nog teveel plannen en praatjes. Ik geloof dat een mens door zijn geestelijke bodem moet zakken. In de bagger van eigen smurrie ligt Jakob daar.

Jakob krijgt wat te zien, en ook te horen. ‘Ik zal’, zegt de Heere vertroostend. De Heere maakt zich eerst bekend. De Rabijnen zeggen, als er ‘God’ staat moet je denken aan de Schepper/Rechter waar je verantwoording aan moet afleggen, maar staat er HEERE (Jahwe), dan ligt Gods barmhartigheid bovenop. Hij wil een verbintenis aangaan. Uit die mond klinkt het als muziek: een en al belofte.
Jakob zou misschien zo naar boven willen gaan, maar nee: je bent nog niet geschikt voor de hemel. Je moet nog een reis maken, een weg van heiligmaking. God gaat ons toebereiden voor de hemel.
Vers 13 begint met de bekrachtiging van de zegen: het land zal ik geven, een groot nageslacht en daarin zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden, de Messias zou er uit geboren worden. En: een handvol beloften:
a. Ik ben met u. Ellendig, berooid ligt Jakob hier in de nacht. Ik laat je niet in de steek. Ik wil je reisgenoot zijn. Als de Heere meegaat, dan durf ik de toekomst in te gaan. Ik ben met u, Immanuel, God zijn met ons. Niet tegen ons – zou verdiend zijn!
b. Ik zal u behoeden. Niet alleen erbij zijn. Al gaat het over een bergpad of een moerras. Jakob zal maar wat bang geweest zijn voor Ezau.
c. Ik zal u weder brengen naar dit land. 20 jaar zal hij wegblijven, zijn moeder zal hij niet meer terug zien, zijn vader nog net.
d. Ik zal je niet verlaten. Hij legt hem als het ware de hand op de schouder. Je hebt verdiend dat Ik Mijn belofte intrek, maar Ik doe het niet. Misschien zijn er die zeggen: ik heb geen mens, maar: Mijn oog zal op u zijn, Mijn oor zal u horen, Mijn hand zal u begeleiden. God kon het zeggen, omdat er Een was waar Hij wel Zijn handen van aftrok...
e. Ik zal doen alles wat Ik gesproken heb. Dat is bij God altijd zo. Doen en zeggen is bij Hem één. Dat is bij ons anders. Dat is Kerst, al is het 40 jaar of 20 eeuwen. Door God zal Jakob niet bedrogen worden. Zo zijn beloften in de Bijbel. Ze gaan spreken als je nood hebt. “Werp al uw bekommernis op Hem” – je hebt er pas wat aan als je daar in zit en je hebt dat door geloofsoefening leren doen, dan gaat het spreken. Er is geen nood te bedenken of God heeft er een belofte voor. Jakob dacht alleen te zijn – Ik ben met je. Jakob dacht om te komen onderweg – Ik breng je terug. Ik zal je niet verlaten.

2.
Wat is er gebleven na de droom? Het woord van God gaat mee. God was aan deze plaats. Ik heb het niet geweten, dat wil zeggen: hij meende dat de Heere zich slechts op gewijde plaatsen openbaarde. Hij is echter aan geen plaats gebonden. Hij komt met Zijn gunst ook op die plaatsen waar je niet dacht. Niet naar geleefd en niet verdiend, maar de Heere kwam over. Niet geweten, dat God zo dicht naar mij toekomt. Ik dacht dat de Heere zo ver weg zou zijn.
Het is een Beth-El, een huis van God, hoe indrukwekkend is deze plaats! Heilige huiver, de Heere was hier. Dat kan niet anders, wanneer Hij komt. Hij voelde zich zo klein en zo dankbaar. De psalm zegt: verheugen met beving. Die combinatie. Vrolijkheid met diep ontzag. Aanbidding. Geloofd zij God met diepst ontzag, allebei.
Waar is die hemelpoort ? In de hemel zelf, op de eerste plaats. De lichtstad met de paarlen poort. Zal hij voor me open gaan? Geen onreine zal die stad binnen gaan. Voor allen die geschreven zijn in het boek des levens des Lams gaat hij open. Die dus gewassen zijn in dat bloed. Een andere toepassing is de tempel, in het Oude Testament. Daar werd God groot gemaakt. Maar hier op zo’n vergeten eenzame plek, hier krijgt Jakob die heerlijke liefdesverzekering van God. Zo gaat het in het leven met de Heere ook. Een plaats waar de Heere op een bijzondere manier overkomt in Zijn liefde en ontferming. Ik zoek naar eigentijdse woorden – waar de Heere je aanspreekt; ontzag, en huiver. Dat kan zomaar in de open lucht zijn, op je studeerkamer, of je slaapkamer waar je je knieën buigt of in de kerkbank. De Heere kwam zo krachtig naar mij toe. Op een ziekbed kan het zijn.
Al lig je met je hoofd op een hard kussen, maar de hemel gaat open. Je mag weten, Hij is mijn en ik ben van Hem! Hoe bent u tot de zekerheid gekomen? ‘Nou het was heel normaal’, ik buig daar in dat kamertje om te bidden, en het kwam in mijn hart, Ik ben uw heil alleen. Toen zag ik het, het was ook voor mij. Ik mocht Christus in zijn armen vallen. Nauwer en harder en inniger dan ooit. Ook voor mij. Dat is je Beth-El. Onvergetelijke plekken. Beth-El-kerken zijn er. Mooie naam.
Met verse olie overgoten. Ik hoor prachtige verhalen uit de jaren 70. Maar ik hunker ernaar, dat de Heere met versie olie overgiet. Wat kun je elkaar daarmee bemoedigen, moed scheppen uit de behoudenis van een ander.

En wat moet dan Pni-El niet wezen, als Beth-El al zo groot is... Luther had het met ’de rechtvaardige zal door het geloof leven’. Als de Geest overkomt.. Genade voor zo’n goddeloze als u bent...

3.
Hij goot de enige olie die hij had over de steen. De olie van de dankbaarheid. Hij richt een ‘eben’ op, (hebr. steen), Eben-Haëzer. Tot hier toe heeft de Heere ons geholpen. Richt u die dingen op, wat de Heere in uw leven heeft gedaan? Iemand liet een Bijbeltje na, met allemaal streepjes, waar de Heere bijzonder tot mij gesproken heeft. Als u geen vader en moeder meer hebt, en je kijkt in een oude Bijbel, dan gaan die streepjes wel leven. Mijn oma schreef een geestelijk testament, voor al haar kleinkinderen wat de Heere voor haar gedaan had. Dat heeft waarde....
Sommigen hebben een trouwtekst of een belijdenis tekst in de huiskamer hangen! Als je daardoorheen kracht mag krijgen, dan spreekt dat.

Jakob belooft ook. Als de Heere dit en dat doet, dan zal ik tienden geven. Is Jakob echt aan het onderhandelen, zoals sommige verklaarders zeggen? Je kunt ‘wanneer’ ook temporeel opvatten, in de tijd dus: Hij wil zich verbinden: ik zal ook u mijn geloften betalen. Jakob belooft terug, als geloofsantwoord, net als Hannah dat deed.
God verbindt Zich aan ons, opdat ik uit liefde en dankbaarheid mijn leven aan de Heere zou geven. Wie kent dat niet, in de nood van zijn leven? “Als u mij weer thuis brengt, dan geef ik al mijn kinderen een bijbeltje uit dankbaarheid”. Dat mag best.
Tienden uit dankbaarheid, niet als plicht.

Jakob wordt wakker. Morgen weer die nuchtere werkelijkheid, de wijn weg, de tafel weg, daar sta ik weer. De woorden van God gaan toch mee. Het kruikje met olie is leeg. Slechts de wandelstaf is er, maar hij heeft wel een koffertje: allemaal beloften zitten er in. De vergevende God heeft zich geopenbaard aan deze alverderver. Ik verzeker je dat Ik zal doen wat Ik heb gezegd.
Dan kun je verder. Beth-El wel in herinnering, maar de Heere in je hart.

Ik kan wel huilen als ik denk aan die ontzaggelijke barmhartigheid, voor iemand die zo weinig teruggeeft. Ik? Ik ga naar huis, morgen neem ik ook mijn wandelstaf; de beloften neem ik mee tot mijn troost. Deze dag neem ik mij tot mijn vermaak, ik neem Gods eer mee tot mijn doel, Zijn zondaarsliefde tot inhoud van mijn lof.

Wat voor zondag hebt u nu gehad? We gaan naar huis, en weer slapen – net als Jakob? Neem de woorden van God, Gen 28, leg ze onder je kussen. En droom van Hem alleen. Er is weer verbinding met Hem.

De Hernhutters hadden een mooi lied:

Laat mij slapend op Uw wachten
Ja dan slaap ik zo gerust
Geef mij heilige gedachten
en wees in mijn droom mijn lust.
’t Lichaam slaapt maar ‘t harte waakt
daar het zich in U vermaakt.
Laat mij stil bij Jezus wezen
Ook dan heb ik niets te vrezen.

Edit