Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2006-12-31 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Psa 130:3-4	Psa 130	2006-12-31.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 6.5Mb) 2006-12-31T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 11.1Mb)	De liederen Hamaäloth

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Een lied uit de diepte
1. zo (3), 2. maar (4), 3. opdat (4)

Een jaarwisseling, een moment van bezinning. Iets ernstigs, eigenlijk elke week, maar ook op de laatste dag van het jaar. Op de drempel, we kijken nog een maal achterom.
Het eerste wat opkomt is dank – ik wil gaan zingen, de Heere heeft ons bewaard, onze kinderen als u ze heeft. Hij heeft ons gedragen en genadetijd gegeven. Leer ons onze dagen tellen, maar ook: mijn zegeningen. Ik schaam me voor veel.
Er zijn huwelijksdiensten geweest, doopdiensten, mensen die voor het eerst zijn aangegaan aan het Heilig Avondmaal – jubilea zijn gevierd. Belijdenisdienst. Met vreugde heb ik het woord hier gebracht: We hebben stil gestaan bij de Ik ben–teksten. De brieven aan de zeven gemeenten, ontdekkende vermaning. De trappen van vernedering en verhoging van Christus in de leerdiensten. Over Spreuken 18 was de eerste preek van het jaar. Een rechtvaardige vlucht in de toren. Feestdagen zijn er geweest. Zat er nou één vingerwijzing bij die voor u was, en die gezegend werd van hogerhand? Ja – welke? Zat er helemaal niets bij? Dan bent u in dit jaar ongemerkt verhard. Een eelt laagje om je hart, de lichten staan op oranje.
Ook zorgen, smarten; bloemen maar ook doornen. Dominee, ik heb veel ontvangen en veel verloren. 10 namen zullen we lezen, die zaten 1 januari nog in de bank. De hemel is voller gemaakt in het afgelopen jaar, maar de hel ook! Het siddert van binnen als je er over nadenkt. God is rechter! En niet wij.
De jongste overledene was 40, de oudste 90. Geen blijvende stad hebben we hier. Balans – winst en verlies, hoeveel tijd heb ik aan mijn lichaam besteed en hoeveel aan mijn ziel, hoeveel aan mijn huiswerk en hoeveel aan de Heiland. Ben ik gegroeid in de genade en de kennis van de Heere Jezus? Je kunt alleen groeien als je genade ontvangen hebt. Heb ik wel ooit echt en oprecht om genade gevraagd, op het achterste bankje in de tempel: God wees mij arme zondaar genadig. Genade wordt nooit geweigerd.

Het is een geliefde psalm, 3000 jaar oud. Aan ziekbedden, in rouwdiensten gelezen. Maar het is geen sombere psalm
Het gaat 8x over de Heere en 7x gaat het over vergeving en verwachting van de Heere. Hij praat niet over God, maar tot Hem.

1.
“Zo”
Stuk van de ellende. ‘Boetpsalm’ staat er boven. Er zijn 7 boetpsalmen, dat zijn de mooiste (Luther), de Paulinische - er lijkt wat van Paulus in te zitten, zegt hij. Het zijn donkere begintonen, maar het blijft er niet in steken. Verlossing en ook dankbaarheid.
Het is ook een ik-psalm, niet men, niet Gods volk, niet de kerk of iemand, maar ik. Het gaat hier over mij. Kan ik er in mee komen?
Augustinus – een groot licht, maar ook een beest vóór zijn bekering, 32 jaar oud was hij. Hij kwam tot bekering en verlossing. Hij ligt op zijn sterfbed – nog één wens. Beplak de wanden van mijn sterfkamer met de 7 boetpsalmen. Met grote letters.
Een lied Hamaäloth, een bedevaartlied dus ook. “Opgang” -Jeruzalem ligt hoger. Kom laten we opgaan naar het Huis des Heeren. Psalm 120-134 zijn de liederen Hamaäloth. 3x per jaar moesten alle Joodse mannen naar Jeruzalem met de drie bedevaartsfeesten. Ze zongen onderweg. Over bergen en in dalen klonk het loflied, overal. Als je dan Jeruzalem ziet liggen in de verte – de harten worden warm. Het laatste stuk was het moeilijkste. De diepte: Jericho ligt 200m onder de zeespiegel, Jeruzalem ligt 800m boven de zeespiegel. Een hele klim. Dat geldt ook voor je leven. “Dé Profundis”, uit de diepten.
Zijn er dieptes geweest in 2006? Internationaal: De toestand in Irak, de bloedige zelfmoordaanslagen. De spanning in het Midden-oosten, Hamas die verkiezingen wint, Noord-Korea en Iran met hun kernwapen-programma. Zorgen om het klimaat. Nederland, angst voor terreuraanslagen, verloedering, ranzige uitzendingen, wat steeds normaler wordt gevonden, de verrotting waar een stank vanuit gaat. De Kerk: 1 op de 6 predikanten geloven niet het bestaan van God, maar ze staan wel op de kansel. Wat doen die mensen daar? Jongeren en ouderen die op kousenvoeten de kerk uit gaan. De gloed is er uit. De Gereformeerde Bond bestond dit jaar 100 jaar. Maar het is dof in de kerk.
Hoe was het in Rotterdam, in uw persoonlijk leven. Misschien 100% af gekeurd. Voor het eerst grote problemen met mijn kinderen, mijn schoonzoon plotseling overleden, een ernstig ziekbed. Ontslag gekregen. Verkering of verloving verbroken.

Maar uit die diepte roep ik tot U. God komt binnen zijn horizon. Een goddeloze roept God niet aan. Niet óver God – geen discussie over [het bestaan van] God. Hij gaat roepen, bidden smeken tot God. Hij loopt met zijn nood niet te koop bij anderen. Nee.
Hij roept. Intensiever dan bidden. Geen SMS, maar SOS, een noodsignaal naar de God van de hemel.
In Engeland gebeurde er een mijnramp. In de diepte zaten de mijnwerkers, afgesloten. Naar de mens gesproken was redding uitgesloten. Door een wonder kwam het toch goed. Een verslaggever vroeg hoe ze de tijd hadden doorgebracht: “we hebben zitten kaarten”.
Deze man (in de psalm) kaart niet maar kermt en schreeuwt aan God, dan ben je aan het goede adres. Diepe plaatsen worden onder Gods genade plekken van diepe zegen.
Hoor naar mijn smekingen. En hij wordt ook een boeteling. Zo Gij de ongerechtigheden gadeslaat – hij komt bij de oorzaak van de ellende. De allerdiepste diepte, de zondeschuld.
Ook ik heb het jaar vol gezondigd. Ook met ambtelijke zonde. In gedachten, woorden, daden en wat ik nagelaten heb te doen. Als ik daar over nadenk - wie zal dan bestaan, ook dominee Van Campen niet. Als ik de ballans opmaak kom ik niet op 0 uit, maar ik eindig diep in de rode cijfers.
Hij ziet God als Rechter, dat is niet Middeleeuws,maar Bijbels. Hij gaat ooit afrekening houden met Zijn knechten. Een Rechter voor wie de glans van de sterren verbleken. Wiens toorn de aarde schokt. Eenmaal als die stonde slaat, dat dit lichaam sterven gaat, mijn ziel klimt op tot des Rechterstroon. Wie kan dan bestaan?

Valt u daar nu met uw hart bovenop? Of zegt u: als ik elke week zulke preken hoor, dan ga ik weg? Dominee: wij zijn nette mensen, een keurige vrouw, ernstige ambtsdrager. Deze dichter kleurt zijn leven niet bij. Zegt niet: anderen zijn erger, zeker in zo’n stad. Niet zo lang zeuren over de zonde, dominee. Je moet God milder en de mens beter voorschilderen – het valt eigenlijk wel mee met de mens en met God. Ja – maar dat is niet de God van de Bijbel. Daar valt het niet mee met de mens. Een oud-vader schrijft: er zal een tijd aanbreken dat de hel gesloten is, en de hemel open – m.a.w. dat dat dus gepreekt wordt - - was het maar waar!

2.
”Maar.”
Ik zat op de lagere school. Groep 7 of 8. je mocht ’s middags thee of koffie zetten. We dachten – we doen eerst ons zelf eens flink te goed. Een docent stuurde ons naar de directeur. We moesten een voor een op het matje komen. Ik hoopte dat de wereld zou vergaan. Zou hij gaan bulderen of te keer gaan? Maar die ogen – ik weet het nu nog, daar stond ik, met het klamme zweet in de handen te kloppen op de deur, opgeroepen om voor de directeur te verschijnen. Die man bleef maar schrijven. Na één minuut keek hij op. Ik las in zijn ogen een wereld van verwijt. Hoe heb je dat nu kunnen doen? Je zou je zelf onzichtbaar willen maken – je weet: ik ben schuldig, je wilt onder die ogen vandaan. Ik kan God niet onder ogen komen.

Maar: Er is vergeving op grond van bloedstorting. We gaan door de diepte heen, we kijken naar buiten en naar boven. Vergeving. Niet beperkt, niet voor een enkeling, maar er is bij God vergeving. Hoe zwaar en menigmaal ik ook heb misdreven.
Neem nooit de woorden van Kaïn op je lippen – mijn misdaad is groter dan dat hij vergeven kan worden. Ik heb zo veel verkeerd gedaan. Daar beledigde hij God mee.
Hoe krijg ik daar deel aan? Op grond van schuldbelijdenis is er schuldvergiffenis. Geen bravoure - Hem onder ogen te komen - je schaamt je weg. Wie op zo’n manier pleit, die krijgt vergeving, dan word je nooit meer op het matje geroepen, nooit meer. En kun je zonder verschrikking voor Hem verschijnen. Hij blijft niet schrijven als de directeur. Toen ik het voor de Heere had uitgesmeekt, toen heeft God dat matje opgerold en met al dat vuil, dat aan mij kleefde, heeft hij uitgeklopt op Zijn Zoon. Daar is vergeving, onze ongerechtigheden heeft Hij op hem doen aanlopen. Er is vergeving bij God. Je hoeft niet te vergaan, je kunt voor Hem bestaan. Niet zomaar voor iedereen – je krijgt er deel aan, als je je niet meer verontschuldigt, maar beschuldigt. En op God vertrouwt. De krijgt het vanavond nog, onmiddellijk, onvoorwaardelijk.
Ook op de laatste dag van mijn leven zal Hij naast mijn bed staan, en verwelkomen in het land van de glorie en ik zal geen vreemdeling zijn, ik zal Hem mogen zien als mijn eigen hemelse Vader.

3.
“Opdat”
Dankbaarheid. Opdat Gij gevreesd wordt. De bedoeling van de vergeving. De vrucht blijft niet achter. De Kantekeningen zeggen : allen die vast vertrouwen dat om Christus wil hun zonde vergeven zijn, die beminnen God. Een bewijs dat het echt is. Uit een godvrezend leven, het is je lust en je leven geworden. Je wilt niet anders – niet tegen je zin in. Liefde gemengd met ontzag. Je gaat ontzaggelijk veel van de Heere Jezus houden en wil oprecht voor Hem leven. Ik wil God geen verdriet meer doen. Met liefdevol respect. Slaafse vrees is: je bent bang dat je meester komt. Ben je bang dat Hij volgend jaar terug komt? Kindervrees is bang dat Vader weggaat. Bang dat ik ontslagen word, klappen krijg? Of denk je alleen aan liefde en eerbied?
Wandel voor mijn aangezicht en wees oprecht. Het draait om de vergeving, maar het gaat daarna om de vreze, de verering van jouw Heiland en hemelse Vader. Niet verlost om verder te zondigen. Niet meer op de oude voet verder in een nieuw godzalig leven.

Ik zou graag willen, dat je de laatste uren let op het tikken van de klok. Verlaat u de kerk en ga met deze woorden: bij U is vergeving. En dat u morgen opstaat met deze woorden: opdat gij in het jaar 2007 door Mij gevreesd wordt.

Ik zou graag willen dat iedereen zou zijn als kamelen (Corrie ten Boom): die dragen allerlei ballast, aan het einde van de reis knielt hij neer voor Zijn meester en laat door Hem de last op zijn rug van zich afnemen. Knielt u zo vanavond en laat daar de Meester uw last meenemen, aan de avond van de oudejaarsdag. En wat ik allemaal heb meegezeuld aan bagage, aan wanhoop, aan ongeloof en twijfel, ik laat het door mijn lieve meester van me afhalen. Ik zie achterom en zag zegen en zorg, ik keek naar binnen en zag vele zonden, maar ook omhoog en ik weet: bij U is vergeving en kijk vooruit en zeg: opdat Gij door mij gevreesd wordt.

God zegene deze laatste preek, en laatste waarschuwing aan onze harten om Jezus wil!

Edit