Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2002-01-06 10:00:00	ds. W. van Weelden (Oud Alblas)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
luc 2:29-30	jes 40:1-8 luc 2:25-35	2002-01-06.1003.mp3 (Preek, , 2.6Mb) 2002-01-06.1011a.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.1Mb) 2002-01-06.1011b.mp3 (Schriftlezing, 16kPro, 0.2Mb) 2002-01-06.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.1Mb)

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Simeon heeft de Here Jezus begroet. Wat een voorrecht. Zijn leven was dan ook vol verwachting. Wat een beschrijving wordt er van hem gegeven! Hoe dicht staat u bij Simeon? Ofwel hoe dicht leeft u bij de Heere?
Een belofte voor het toekomende levende blijft niet leeg. Hij doet Zijn woord gestand. Het kan lijken dat hij aleen staat, maar hij is niet alleen gelaten. Zijn verwachting is rijp geworden.
Wachten op de Heere is niet ledig staan, maar ontvangen. Hij doet geen loze beloften. Aan het einde staat hij met dat Kind in zijn armen.
Waarom roept Simeon tot God? Waarom roept u, uit de nood van uw leven? Dan doen alle mensen dat toch? Paulus zegt wij weten niet wat wij bidden zullen. Het woord doet roepen, niet de nood. Het woord moet in vervulling komen. En zodra het er is, is er ook de tegenstand.
De wereld wil elke zonde omarmen, maar van genade niet weten. Alles mag behalve de vergeving der zonde. Als de bestrijding er is, dan strijdt de Heilige Geest voor het woord. Daarom wordt ook door het geloof de verwachting gevoed. De Here komt steeds centraler te staan in het geloof, zodat we afleren te zien op eigen kracht.
Roepen tot de levende God. Om de bevestiging te krijgen, dat God God blijft ook in deze nood.
Simeon zegt nu laat Gij Uw dienstknecht gaan. Het leven is mij Christus. Hij heeft rechtvaardiging in de zaligmaker. Daarom was hij Godvrezend. Hij gelooft dat de Heere regeert.
De enige troost - hij verwacht de vertroosting Israels. Wat een voorrecht de Christus te dragen, niet alleen in de armen maar ook in het hart.
Rembrandt heeft het tafereel geschilderd. Alles is donker, maar op Simeon valt loodrecht van boven licht. Die Hem verwachten sterven niet in het donker, zijn gaan heen in vrede. Het is niet in de tekst te vinden dat Simeon een oude man is. In vrede heen gaan heeft met het Kind van doen. Anna is wel 84.
Jesaja zegt al tegen het hart van Jeruzalem: troost, troost mijn volk.
Zo vindt men vrede, de vrede van God. Door de Heere in het hart gelegd. Dan kan men getroost sterven vanuit een leven met de Heer. Hij heeft Jeruzalem verlost. De vrede Gods die alle verstand te boven gaat.
De Here Jezus heeft die Vrede bewerkt, vergeving en verzoening. Op Golgotha's kruis. Het zal echter weersproken worden. Wij willen er in beginsel niet van weten. In dat verdraaid geslacht is Simeon, hoe anders is hij.
Dit kindeke is de zaligheid. Met Christus heeft u alles, zonder Hem heeft u niets.
Mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien; niet 'mijn zaligmaker'. Gods zaligmaker. Hij zal Zijn volk zaligmaken van hun zonde.

Edit