Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-04-06 19:30:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)		Goede Vrijdag

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Mat 27:46	Psa 22:1-11 Mat 27:45-56	2007-04-06.1913.mp3 (Preek, 16kPro, 5.8Mb) 2007-04-06T.191.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 10.4Mb)	De Kruiswoorden

Edit| EditReeks
Samenvatting:
De kruiswoorden zijn ons overgeleverd in verschillende vormen. Het eerste is een bede, tweede een belofte, het zesde is een jubelkreet, het vierde is een jammerklacht. Dit is zo diep, zo groot, zo teer, trek uw schoenen van uw voeten, want het is heilige grond. Het leven is de voorhof van de tabernakel, het lijden is het Heilige, het sterven is het Heilige der Heilige, Golgotha. Daar vindt het heilsgeheim plaats.

Jezus' kruisklacht
1. de verduistering, 2. de verlating, 3. de vertroosting voor ons

Het middelste en diepste kruiswoord. De film The Passion of the Christ gaat over de laatste 12 uur van het leven van Jezus van Nazareth, zinloos geweld tegen een weerloze rabbi. Die film heeft niet op het doek kunnen krijgen wat de diepste pijn was, dat is niet de lichaamspijn. Niet met een tong uit te drukken. Gott von Got verlassen, wer kan das fassen, zei Luther al. We zeggen niet meer: wat erg, wat vreselijk er zijn geen woorden voor. Het donkerste stuk, letterlijk. De vernedering op zijn diepst. Nederdaling ter helle, dat vindt hier plaats. Gezonken in deze zee. Dieper dan Gethsemane. Daar zag Hij de beker, maar Hij hoefde hem nog niet te drinken. Toen was het: Abba, Vader, als het mogelijk is. Hier: Eloi – mijn God. Mijn zonde zijn een niet te peilen afgrond, maar evenmin Zijn liefde om dat voor mij te dragen. De kruiswoorden zijn over de vier evangelieën verdeeld. Dit is het enige kruiswoord dat in twee evangeliën voor komt, inclusief de vertaling. Het is Aramees – het is overgeleverd in de moedertaal van de Heere Jezus.
Ik geef mar een bundeltje gedachten door. Vier Aramese woorden. In het oude Testament staan er ook vier in het boek Daniël: mene, mene, tekel, Urfasin. Van mij zelf ben ik te licht bevonden. Maar door Hem kom ik er door.
Wat gaat hier aan vooraf: de eerste drie worden gaan om het lijden van de hand van mensen. Maar van 12:00 tot 15:00 uur gaat het om de vloek en de straf. Het kruis was voor de enen moordenaar een poort naar de hemel maar voor de Zaligmaker een poort naar de hel.

1.
Plotseling wordt het nacht, bovennatuurlijk. Zonsverduistering zeker? Nee, het was volle maan, die heb je alleen bij nieuwe maan, en maar een paar minuten lang. Vogels hielden op met zingen, het bordje aan het kruis werd onleesbaar, angstaanjagend, beklemmend. De schepping treurt. Hij die het licht der wereld is – dat licht gaat uit! De zon, schepsel van de Zoon van God, kon het lijden van Zijn schepper niet aanzien. De zon trok als het ware een rouwkleed aan, de natuur is altijd nauw betrokken bij de heilsfeiten. Bij Kerst werd het 's nachts dag.
3 uur, geen lichtpuntje meer, geen nooduitgang,. God de Vader moest Zijn liefelijk aangezicht, dat vrolijkheid en licht geeft, afwenden. Afgekeerd van de Zoon. God kon geen gemeenschap met zonde hebben, en Hij moest zich afkeren: Er zij duisternis... De Zaligmaker wed tot zondendrager, ga weg van Mij, vervloekte, in de buitenste duisternis. Bij Paulus en Silas was het nacht in de gevangenis, met kapotte ruggen, maar het was licht van binnen. Maar hier is het van binnen ook donker. Geen sprankeltje licht. Zo hangt daar Gods Zoon.
De natuur treurt – een teken ook van Gods toorn, het volle, rechtvaardige oordeel van God. De negende plaag in Egypte is drie dagen duisternis. Vlak daarna de dood van de eerstgeboren zonen. Dat gebeurt hier ook. De negende en tiende plaag vallen samen. Om de overtreding van het volk is de plaag(!) op Hem geweest, zegt Jesaja.

2.
Het is zo geladen allemaal. In het Heilige der Heilige werd het bloed van een bok eenmaal per jaar gebracht. Op Grote Verzoendag, Yom Kippur. Er brandde daar geen lamp. Door alleen de Hoge Priester werd het volbracht. Ik kan het niet zien, maar ik weet van de verzoening, het wordt daar volbracht.
Drie uur duisternis en stilte. Akelig, maar er is op de negende ure wel wat te horen. Geen zucht, maar een schreeuw naar de hemel, een kreet uit de verlorenheid. Hij verhief Zijn stem niet op de straat. Hier wel: Maar Hij schreeuwt niet om pijn. Hij neemt een Psalmwoord op Zijn lippen. Psalm 22:2. Hij leerde ze vroeger ook uit het hoofd en hart. Een nacht daarvoor heeft Hij ook al psalmen gezongen. Witte donderdag, Psalm 113-118. In Getsemane ging het zingen niet meer. Hier op Golgotha is het helemaal verstomd, maar Hij grijpt wel terug op een Psalm.
De negende ure: Elke dag werd het voorzegd in de Oud-Testamentische bedeling, om 15:00 's middags, het avondoffer werd op dat tijdstip geslacht. Het gebeurde ook in Jeruzalem, op dat moment sterft òns Pascha.

Er staat niet: Abba, de Heere Jezus spreekt anders altijd over 'Mijn Vader', een keer, hier, zegt Hij: Mijn God. De Rabbijnen zeggen: als er [in het Oude Testament] een naam twee keer valt, is dat een boodschap van liefde. De liefde uit het hart van de Zoon. Mijn God, Mijn God. Terwijl God Hem verlaten had, verliet Hij God niet. Ook in het lijden grijpt Hij naar Zijn God, maar op dit moment grijpt Hij mis...! God is er niet. Toen antwoordde God: Gij zijt Mijn geliefde Zoon...Nee, er staat in het geheel geen antwoord. Niet: Mijn God waarom hebben me ze dit aangedaan. In de steek gelaten, losgelaten, helemaal alleen, zonder kleren. Zonder mensen, geen rust, geen ontferming, geen troost, geen engel die Hem versterken, de aarde stootte Hem uit, de hemel sloot toe, de hel open. Lazarus had geen mens, maar wel een paar hondjes en een plekje op aarde, maar Jezus niet. Uitgeworpen. De helleklacht van de Heere Jezus. Gescheiden, God is weg. Verstorven, verbannen. De zonde maakte die scheiding. Hier heeft de Here Jezus de toornbeker uitgedronken.
Hij heeft dat vrijwillig gedaan. Vader laat Mij nu maar verloren gaan, opdat Godverlaters gered zouden worden. Mag ik staan op de plek waar de slagen vallen? De volle vloek van de wet van God voltrokken, het uur van de afrekening. Grote Verzoendag, Yom Kippur. Hiet alleen ging de hoge priester naar binnen, er was ook een zondebok, met een scharlaken rood lintje aan zijn horens. De Hogepriester legde zijn handen en zijn zonden en die van het volk op de kop, en hij beleed alles. Alles ging over op de zondebok en hij werd weggezonden in de woestijn, waar hij hulpeloos zou sterven.
Ik zie mijn Zaligmaker mijn zonde dragen.

3.
Waarom – er is een daarom, Hij werd niet om Zichzelf verlaten, maar Hij hield de zondaar vast. Hij moest kiezen tussen Zijn Vader en de zondaar! Daarom moest een Heilig God Hem loslaten. In Bethlehems nacht, had God Zijn Zoon ervoor over. Maar in Golgotha's nacht had de Zoon Zijn Vader ervoor over. God haat niet Zijn Zoon, maar wel de zonde die Hij op dat moment droeg.
Het antwoord vindt u al in Psalm 22: 'Want gij zijt Heilig'. God gruwt van de zonde, kan daar geen relatie mee hebben. Daarom moest God de zonde die op de Zoon lag verstoten.
Waarom? Mijn schuld, daarom. De vrucht daarvan is zo rijk – Het Avondmaals formulier: “toen Hij met luide stem riep: 'Mijn God! Mijn God! Waarom hebt Gij Mij verlaten?' opdat wij door God aangenomen en nooit meer door Hem verlaten zouden worden ”. Wij – wie zijn dat? Niet heel de wereld, niet heel de kerk, niet heel de Maranathakerk, maar alle ware Christ-gelovigen, die met een oog van berouw in zichzelf hebben gekeken en met een oog van geloof op Jezus hebben gezien.
Opdat ik in de Godsgemeenshap zou zijn. Hij in de duisternis, opdat ik in het licht zou wandelen, ik ben met u alle dagen. Hij psalm 22, opdat voor mij psalm 23 er zou zijn. Hij de klacht en ik de jubel. Omdat Hij geklaagd heeft Mijn God waarom.

Ik zie nog een vrucht – kinderen van God in ons midden. Hij is ook verlaten, zodat Hij iedereen helpen kan die in geestelijke verlating zijn. Dan heb je het niet breed. Geen godsverlating, maar geestelijk verlatingen – je bent er niet vreemd aan, als kind van God. Dan ben je de Heere kwijt, Hij is o zo ver weg. Ach Heere, Hij heeft me verlaten. Ik merk niets meer van Zijn gemeenschap. Ik ben God kwijt. Een eenzame mus op het dak. Je bent niet jaloers op anderen, maar je bent God kwijt.... waar bent U nou:? Mijn kind, Mijn kind Ik zal u geenszins verlaten. Ook al voel je me niet, Ik ben er wel. Hij wil je door geloof alleen laten leven en niet het gevoel. Geen God van logica. Maar van Golgotha. Niet: 'en dus', maar 'nochtans'.

Godverlaten. Ik ben voor jou naar de hel gegaan, laat je met God verzoenen – en laat je Hem praten?. Loop je bij Hem vandaan? Je ziet het niet, je gelooft het niet, he? Het is een wonder, dat de zon nog opgaat. Maar als je er in verhard, dat wil de Heere niet. Het lijkt me zo verschrikkelijk als u straks geen 3 uren of dagen of millennia nacht zult hebben, maar eeuwig omdat u op zo'n grote Zaligmaker geen acht hebt geslagen.
Al ben je de grootste goddeloze, niemand is echt door God verlaten. Jij hebt de banden met God wel doorgesneden – ja, je zit hier toevallig, op zich een wonder, maar God heeft de banden met jou niet doorgesneden! Je kunt niet zeggen: Mijn God, waarom.... Als je in het eeuwige verderf zinkt, zegt niemand 'waarom', iedereen zal het precies weten. Voor de troon zul je veroordeeld worden naar je werken. Daarom...

Sprakeloos – ik tuur maar in die donkerheid, daar is het gebeurd. Heere ik wil U zo graag danken. Dank U, dat U als een Lam werd geslacht. Straks komt Hij terug, komt laten we aanbidden die Koning, ook al zie ik het bordje niet meer staan.

Schoon ge in het verdriet nergens uitkomst ziet
wil dan nooit vergeten, God verlaat u niet. Omdat Hij Zijn zoon verlaten heeft.

Hoor ik, hoe Hij klaagde, dat
Hem zijn God verlaten had,
'k weet dan, wat mij ook ontvall',
God mij nooit verlaten zal!
(Herv. Gez. 46:5)

Edit