Preek/Lezing

Overzicht | Zoeken | Reeksen || Vorige | Volgende
Type Datum Spreker Thema opm
preek 2007-04-22 10:00:00
ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst: Schriftlezing: Geluid: Reeks:
Psa 125:1-2 Psa 125 2007-04-22.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 5.2Mb)
2007-04-22T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.8Mb)
De liederen Hamaäloth

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Psalm 125 is een lied van Hamaäloth. Het is de vertrouwenspsalm. Drie gedachten:
1.Veiligheid
2.Vertrouwen
3.Verderf (vers 5)
Het gaat in deze psalm over wie de Heere is. Hij beschermt en geeft veiligheid. Het gaat ook over wie Zijn volk is en ten derde ook over wie dat niet is.
Een lied Hamaäloth is een pelgrimslied. De pelgrims naderden Jeruzalem. Drie maal per jaar trokken ze daarheen, naar de stad van de grote Koning, waar de tempel stond. Ze gingen in groepen, over bergen en dalen en naderden tenslotte zingend Jeruzalem. Dan zagen ze die bergen, groot en steil rondom Jeruzalem liggen. Ze gingen naar de tempel om te offeren, om God te danken en te aanbidden. Jeruzalem lag ingesloten, beschermd door de bergen eromheen. Als een krans lagen ze om de stad heen. Als een soort vogelnestje, met de inwoners van Jeruzalem erin. Dat is nu nog zo. Ook nu nog is het uitzicht vanaf de Olijfberg op Jeruzalem het hoogtepunt van een reis door Israël. Triest om nu te zien dat er prikkeldraad en een hek nodig is om ze te beschermen tegen de terroristen. Bergen zijn stevig, die breken niet, waren er toen al en nu nog. Als de vijand komt, moet hij eerst over de bergen voor hij bij de inwoners kan. De psalmist ziet de bergen als beeld voor het geestelijk leven. Jeruzalem als beeld van Gods volk; in het Oude Testament Israël, nu in het Nieuwe Testament de gemeente: hen die op de Heere vertrouwen. Het is een heel bemoedigende psalm.
In vers 2 staat twee keer “rondom.” Met Kerst kwam God naar ons toe: God met ons, op Zijn initiatief. Pasen is: God voor ons. Pinksteren is: God in ons. Psalm 125 is: God rondom ons. De bergen als handen van God om Zijn volk heen. Aan alle kanten heeft Hij ons omvangen. Gods “rondomtegenwoordigheid”. Wie zijn die “ons”? Deze psalm heeft een adres. Voor wie geldt dit prachtige beeld nu? Voor allen die op de Heere vertrouwen. Zo is God.
Stel dat die beschermende God er niet is in je leven? Als je niet op Hem vertrouwt? Als je niet door bergen omringd bent, lig je dus blootgesteld voor de vijand aan alle kanten. Als op het vlakke veld; iedereen kan je kwaad aandoen. Hulpeloos en je, kwetsbaar en in gevaar. Zo ben je als je nog bent zoals je geboren bent. Als je niet geborgen in Christus bent. Wat ligt er dan voor je? Een onbekende angstaanjagende toekomst. Niet veilig en niet beschermd; er kan van alles gebeuren. Je bent dan niet geborgen achter de bergen. Dan sta je open als een prooi voor de dood. Wat ligt er achter je? Je schuldige verleden, met alles wat je gedaan hebt en wat je overkomen is. Wat ligt er aan de zijkant? Mensen kunnen je veel goeds aan doen, maar ook veel kwaads. Ben je dan veilig? Verzoekingen kunnen komen; als een Delila bij Simson. Wij hebben een omheining nodig.
Die omheining heeft Gods volk, ALLEN die op de Heere vertrouwen. Veel of weinig vertrouwen, daar wordt niet over gesproken. Wie Hem vertrouwt is veilig. Het geheim zit hem in de berg Sion. Sion betekent altijd “genade”. Er staat niet de berg Sinaï of Tabor. Waarom Sion? Omdat er in Sion, in Jeruzalem een tempel stond waar bloed vloeide, omdat er een lam geslacht werd. In het NT zou je zeggen hier gaat het over Golgotha, over de Heere Jezus. In Zijn dood ligt voor mij leven. En dat ligt onwankelbaar vast zoals de berg Sion. Als je zo op de Heere mag vertrouwen, wordt het zo anders in je leven. Dan worden de bergen geen bedreigende bergen meer maar beschermende bergen. Aan de voorkant beschermd: wat de toekomst ook brengt: Ik ben met u als de dagen tot aan de voleinding der wereld. De berg van Zijn belofte, waarmee je de toekomst in kan. Aan de achterkant eveneens beschermd: tussen mij en mijn schuldig verleden is God in Christus, die al mijn schuld heeft weggedaan. Aan de zijkant ben ik ook beschermd tegen verzoeking. Alles zal meewerken ten goede voor hen die Hem liefhebben. Tussen de stad en de vijand zit de berg. Tussen mij en de vijand zit de Heere. Ben ik nu voor of achter die berg? Vertrouw je op de Heere? Ben je gevlucht naar Sion? Heb je de horens van het altaar aangegrepen? Dan ben je veilig en gered. Vlucht met je zonden naar Jezus' voeten. Dan ben je veilig, dan ben je in Sion. Wie gevlucht is naar Jezus is veilig. Waarom zijn die bergen nodig? Omdat er tegenstanders en gevaren zijn. Het kan vandaag de laatste oproep zijn voor dat jouw verderf komt. Het kan vandaag het laatste woord zijn dat jij hoort van de lippen van God. Het kan vandaag de laatste minuut zijn van de genadetijd die jij krijgt. Ben je nu voor de berg of mag je er achter schuilen? Ben je veilig?
Het geheim is niet dat wij ons zo goed kunnen verdedigen, of dat de vijand zo zwak is. Maar het geheim ligt in de bescherming van God.
Elisa was eens in de stad Dothan; de Syriers wilden hem gevangen nemen. Er kwam een sterk leger en Dothan werd 's nachts omsingeld. Zijn knechtje schrikt geweldig als hij die legers ziet met wagens en paarden. Elisa zegt niet dat hij maar meer moet geloven en vertrouwen, maar vraagt of God hem wil laten zien dat Gods beschermende engelen met vurige paarden en wagens met veel meer zijn. De Heere is machtige en dichterbij dan de vijand. Geloof je dat?
Je kunt angstaanjagend in de puree zitten. Maar tussen jou en dat gevaar zit de Heere. Geloof je dat? God is dichterbij dan de vijand. Rusten mag je in Gods bescherming, ondanks de vijanden.

Je bent niet alleen geborgen maar je bent ook verborgen. Je ziet eerst de bergen als je bij Jeruzalem komt, en later pas de inwoners. Je leven is in Christus verborgen in God. De christen verdwijnt dan in de Christus. Dan zien mensen niet meer die christen maar de Christus. Hij staat dan op de voorgrond. Wij denken vaak dat wij het christelijk geloof moeten verdedigen. Maar Jeruzalem is niet rond de bergen, maar andersom! Wij hoeven niet voor God in te staan, God niet te verdedigen. Hij staat rondom Zijn volk en niet andersom. Hoe dichter je bij de berg staat hoe groter die berg voor je is.
Wat een rustpunt: de berg van Gods almacht die mij beschermt. Geen bedreiging maar een rust. Zijn almacht staat ter beschikking voor Zijn volk. Orkanen en stormen kunnen op hen afkomen, maar de kracht ervan wordt gebroken op de bergen.
De berg van Gods liefde is de allerhoogste berg, rondom Zijn volk. Die top reikt tot in de hemel. Die grote liefde toont Hij in de gave van Zijn Zoon. Niets zal degene die Hem vertrouwt scheiden van de liefde van Christus.
De berg van Zijn trouw: Kijkend naar je eigen leven wordt Gods trouw steeds groter.
De berg van Gods goedheid: die is zo groot, Hij stapelt de zegeningen op. Zijn goedertierenheid zal van u niet wijken.
Er zijn bergen van beloften voor wie op de Heere vertrouwen. Bevinding is: ervaren dat de Heere Zijn Woord houdt en dat het waar is.
Mag ik zo'n Sioniet zijn, dat ik mag zien op al die bergen van Gods trouw, liefde, almacht, trouw en goedheid. Sla maar veel je ogen op die bergen. Als je het niet ziet, bid ik dat God uw ogen opent om die bergen te zien.
Als je in de mist zit, zie je de bergen niet meer. Dan heb je geen zicht meer op de bergen. Maar ze zijn er wel. Ook als zie je ze niet!! Al voel je het niet, al ervaar je het niet. Maar Hij IS er wel.
Je helemaal aan Hem toevertrouwen, misschien is dat nog wel het moeilijkste. Ik vertrouw op Hem geheel en al. Dat geheel en al, dat is nog het moeilijkste. Het geheel en al met Hem wagen, met Hem alleen. Als Jezus ons roept om over het water naar Hem toe te komen, dan willen wij wel bij Hem zijn, maar we trekken als het ware eerst ons zwemvest aan voor het geval het misgaat.
Op Hem vertrouwen voor de hemel, gaat nog wel misschien,. Maar Hem vertrouwen in alle kleine dingetjes van het dagelijks leven, dat is nog veel moeilijker.

Als je Hem niet vertrouwt, geen krediet op Hem hebt, maar je naar je eigen kromme wegen neigt (vers 5), zijpaden inslaat, zal de Heere je doen vergaan met de openbare werkers der ongerechtigheid. Of je dat nu in het openbaar doet of als kerkganger, je komt in het verderf uit.
Maar: welzalig hen die vast op Hem betrouwen, die Sions vorst (dat is de Heere Jezus) erkennen als hun Heer!

Edit