Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-05-13 17:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
Zondag 21 :54	Eph 5:22-33	2007-05-13.1713.mp3 (Preek, 16kPro, 5.6Mb) 2007-05-13T.171.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.9Mb)	Catechismus

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Vraag 54 was vorige keer al aan de orde. Vier kenmerken van de echte kerk. Een geloofsartikel. Niet om wat je ziet. Nu antwoord 54. De kerk is een kunstwerk van de Drieënige God.

Een vergadering van ware Christ-gelovigen
1. Verkoren door de Vader, 2. Vergaderd door de Zoon, 3. Verbonden door de Heilige Geest

De breedte en de diepte en de lengte van de kerk, uit alle natiën, van het begin der wereld tot het einde. Diepte: 'uitverkoren', hoogte: tot het eeuwige leven. Het hart van de kerk is de uitverkiezing zegt Calvijn. De catechismus zegt maar weinig over de uitverkiezing. Het wordt wel beleden als Bijbels. We moeten terug naar het Vaderhart van God.
Van voor de grondlegging der wereld. Eer er een aarde en heelal was, dacht God al aan een bruidsgemeente voor Zijn Zoon. De vroegste liefde, een eeuwige liefde – dat kun je alleen maar bezingen... Van een nooit beginnende eeuwigheid tot een nimmer eindigende eeuwigheid.
De uitverkorenen zijn dezelfden als de ware Christus-gelovigen. Ik denk aan de Rijn. Door Duitsland en Zwitserland – je komt bij de gletsjers terecht - daar ontspringt de rijn. Zo de gemeente, de Pinksterdag, Pasen, het Vaderhart van God. Voor degenen die Hem liefhebben – Jezus te mogen zien en staan aan Zijn zij. Welk een glorie, ja glorie voor mij. God te mogen groot maken en eeuwig genieten. Dienen en dan zonder zonde!
Wie verkiest God? Een dreigend onderwerp...? Verkiest Hij iedereen? Nee, dan betekent UITverkiezing niets. De Bijbel zegt, het onaanzienlijke. Kohlbrugge: waaraan kan ik het weten? En de tollenaar stond van verre. Zo'n gestalte... Duidelijker? Calvijn: de Heere Jezus is de spiegel van de verkiezing. God verkiest tot het geloof, jij kiest niet voor God. Niet over redeneren om het kloppend te krijgen.

2. Vergaderd door de Zoon. Uit het ganse menselijke geslacht. Dat doet Hij door het Woord en de Geest. En dat gebeurt nu. Vanaf de Hemelvaart tot nu. De Heere Jezus is de eerste die vergadert. Hoe menigmaal heb ik u bijeen proberen te vergaderen... Zoals een hen haar kuikens.
De uitnodiging geldt wel iedereen. Je hoeft het niet kloppend te krijgen. Als je je laat varen in Zijn armen vind je rust. Bijeen vergaderen – letterlijk een vereniging. Erskine zei: de Grieken meenden dat de wereld uit vier elementen bestond. Zo trekt de Heere Jezus uit alle vier die elementen: uit het water, als vissen uit het water vangt Hij ze in het visnet van het evangelie. Uit het vuur: ik ben als een brandhout uit het vuur gerukt. Uit de aarde aards – uit die grond trekt Hij. Ook uit de lucht, bij luchtkastelen van zekerheden vandaan. Hij laat je de werkelijkheid zien. Mensen komen bijeen, de een rijk, de ander een uitkering. Een prof en de ander M.U.L.O., allemaal zondaars. Hij verzamelt ze – samen in de naam van Jezus. Samen bidden, samen zoeken, samen getuigen, Hij is de Heer.
Hij lijdt je heel zachtjes naar Hem toe, soms slaat Hij Zijn handen in je kraag. “Als ik 19 ben kom ik nooit meer in de kerk” – zeg nooit, nooit. Als de Heere je in je kraag pakt zit er volgende week.
Geest en Woord, het werk van God is niet te keren. Gisteren zongen we: hier in Uw heiligdom, zo komen wij tot U met heilig ontzag als de Geest ons trekt tot U. Wat Bijbels!
Het Woord is het voertuig. Of het nu gesproken of gezongen wordt, bepreekt, gelezen. Hij gebruikt het. Ik doe dat niet – ik sta maar wat te zwaaien met het zwaard van het Woord, maar ik kan je niet vangen.
Sommigen hebben het alleen over de Geest. Anderen: de kerk, de kerk. En Luther zei: het woord, het woord. Ik houd het hier bij elkaar. Als het je alleen om dat gevoel gaat, kun je op den duur geen onderscheid maken tussen de Heilige Geest en jouw geest, en... een boze geest. Mystiek. Geestdrijverij noemden ze dat vroeger. Evenmin, alleen het woord, - dan krijg je verstandsgodsdienst, letterdient. Nee, allebei.

`wanneer`. De Kerk vanaf het begin der wereld vergaderd. Maar het gaat hier over de Christelijke kerk, de gemeente (Efe 5), de Bruisdgemeente. Tegen Petrus zei de Heere: Op deze Petra zal Ik Mijn gemeente bouwen – die was er kennelijk nog niet – met de Pinksterdag is die geboren. Israël als aards volk had Jezus verworpen, een gedeeltelijk en tijdelijke verharding is er over hen gekomen. Straks zullen ze weer worden aangenomen – totdat die volheid der heidenen is ingegaan, dan gaat God de draad met Israël weer oppakken en ook hen brengen aan de voet van Christus.
In de Oude Testament was de gemeente net als Jezus ook voorafgeschaduwd. Het mooiste voorbeeld is Rebecca. Izak word als het ware geofferd. Eliëzer wordt daarna uitgezonden om een bruid te werven voor Izak. Ook Asnat, de vrouw van Jozef – door zijn eigen broers verworpen. Tot zegen voor de heidenen, krijgt hij een bruid uit de heidenen. Israël is het volk van de Messias. De gemeente is de bruid van de Messias. Om haar als bruid te werven kwam Hij ten hemel af.
Verscheidenheid – in geloofsbeleving, aanleg, karakter, cultuur. Een ding hebben ze toch gemeen: de eenheid van het ware geloof. Als je zaligheid verwachten in Jezus Christus. Eén in het verzoenend bloed. Dat bindt. Doop en Avondmaal moet overal aanwezig zijn, evangelie prediking gebed en lofzang. Geen andere plicht dan liefde tot elkaar en tot allen. Al het andere is voor een gelovige en de gemeente vrij. Hoe je het doet – wij doen het reformatorisch, hoe je het zingt en wat je er bij haalt – even goede vrinden. Als je de lof aan God maar zingt. Welke vertaling je gebruikt – even goede vrienden, als je het evangelie maar preekt. Hoe je bidt, met handen gevouwen of omhoog, even goede vrienden, als je je ziel maar opheft tot Hem, die in de hemel zit.

Aan beide zijden kun je ontsporen. Aan de ene kant denk de een – het moet leuker en eigentijdser, vrolijke muziek, frisse preek – een aanbiddingsteam, een genezingsteam. Als dat een doel op zich wordt is het mis. Het heeft pas functie voorzover het God echt eert, in zoverre het Christus verheerlijkt en het kerkmensen dichter bij God en Zijn Zoon brengen. Als dat de bedoeling is, is alles welkom. Zo denk ik er over. In de kerk van mijn jeugd: het pak ging uit, er kwam turbotaal op de kansel, orgel werd vervangen door gitaar en drumstel – het trok even aan. Als ik er nu kom: alles van mijn tijd en jonger is weg – ...
Ik denk aan een opwekkingslied van Michael W. Smith. I give you more than a song, want een lied op zich zelf is niet waar U naar verlangt, ik wil terug naar het hart van aanbidding en dan gaat het om U, om U alleen.

Aan de andere kant: een Geest-vervulde gemeente kun je niet zijn als je zingt op hele noten en de dominee, die zo'n zalvige toon gebruikt, en het 17e-eeuws taalgebruik – is dit een museum? Dat staat niet meer in de realiteit, het verschil tussen maandag en zondag is zo levensgroot. Dat is het ook niet. Nieuwe wijn hoort in nieuwe zakken. De Heilige Geest gaat een weg, zoals Rebecca geleid werd. Er zijn oases – je moet achter de wolk-kolom aan. De 16e eeuw was een rustplaats, Luther, Calvijn, Zwingli. De Nadere Reformatie was zo'n oase, en dan zegt de Heilige Geest dat we weer verder moeten trekken. En wij zeggen: we moeten terug naar Dordt – dat was het toen – is de HG niet alleen verder getrokken. Als hij met kracht werkt mag je terug zien – maar het gaat voorwaarts naar de Bruidegom die komt. De Geest gaat verder- blijf ik snakken naar het oude? Of wil ik nieuwe wijn, maar die moet in nieuwe zakken – dat is de praktische vraag. Ik heb geen antwoorden, ik heb het neergelegd.

We hebben doop en HA, daar ben ik dankbaar vóór. De bediening van het evangelie – ja ook al doen we het een beetje ouderwets. De prediking mag nog geschieden. We mogen nog bidden en zingen. Over bijzaken mag je verschillende over denken, maar in alles de liefde!

Ben ik daar van een levend lidmaat van? Persoonlijk. Op je vestje getikt. Ben je een levend lid van die bruidsgemeente? We hebben actieve en passieve leden, maar hier gaat het over een levend lid – dat heeft te maken met geloof. In de kerk zijn huichelaars, zei Calvijn al. Een kenmerk is het omhelzen van De Heere Jezus. Je gaat God en je naaste liefhebben, je wilt strijden tegen de zonde, dat doet zeer. Help me nee te zeggen tegen mezelf en ja tegen U.
Je kan van kerk veranderen. Ik beveel mijn Koning aan. Je kunt je laten overschrijven. Echte bekering is geen overschrijving, maar daarvoor moet we de overgang kennen van overmoed naar nederigheid. Van verwaandheid komen tot zelfopoffering. Of het nu je evangelische of gereformeerde ik is.
Daarom wens ik u toe, dat je op de vraag – waar hoor je bij, antwoordt: van Christus ben ik, straks en nu.

Edit