Preek/Lezing

---

Type	Datum	Spreker	Thema	opm
preek	2007-08-26 10:00:00	ds. M.M. van Campen (Rotterdam-Zuid)

Tekst:	Schriftlezing:	Geluid:	Reeks:
psa 122:2	deu 16:16,17 psa 122	2007-08-26.1013.mp3 (Preek, 16kPro, 4.7Mb) 2007-08-26T.101.mp3 (Hele dienst, 16kPro, 9.1Mb)	De liederen Hamaäloth

Edit| EditReeks
Samenvatting:
Ga je mee? Dat ligt eraan waar je heen gaat. Ga met ons en doe als wij. Wij zijn pelgrims en we zijn op reis naar Jeruzalem.
We zijn bijna aan het einde van de liederen Hamaäloth. De eerste drie (120-2) horen bij elkaar, 7, 8 en 9 verzen hebben ze. Het begint in mineur in Psalm 120, een balling. In Psalm 121 gaat hij op weg. Psalm 122 is vol blijdschap, we hebben het einddoel bereikt. Een feestelijke psalm.
Eerst de letterlijke uitleg, dan wat deed de Heere Jezus ermee, en wat is de toepassing op ons?

O Jeruzalem!
1. Zijn poorten betreden (1-2), 2 zijn schoonheid beleden (3-5), 3. zijn vrede toegebeden (6-9)

Waar denkt u aan bij Psalm 122? Een reis naar Israël, Jeruzalem. Als je dat in beeld krijgt, zingt de hele bus Psalm 122. Ook denk ik aan een belijdenisdienst. Ik denk ook aan de grote kerk van Maassluis. Achter de kansel staat Psalm 122. In 1639 was de kerk gereed. 2000 mensen zaten er in. In de nacht ervoor was de vrouw van de dominee overleden. Hij sprak over het huis des Heeren, zijn vrouw was in het nieuwe Jeruzalem. Het eerste graf in de Nieuwe Kerk was voor zijn vrouw.

Een psalm van David, toen hij koning werd over de 12 stammen van Israël. Zijn eerste regeringsdaad was het overhalen van de ark. De Koningsstad maar ook de Godsstad. Hij heeft gehuppeld van zielevreugd. De Heere was in de stad!

Een ik-psalm. Het gaat om de gevoelens van de dichter. De opdracht om op te gaan naar Jeruzalem was bedoeld voor het hele volk. We hebben het gelezen in Deuteronomium. Dat waren enorme stoeten. Ze zongen onderweg, massaal gingen de stammen op. De stammen waren heel verschillend. Jeruzalem was het bindmiddel. Voorop ging iemand die op de fluit speelde, een versierde koe er achter, die werd geofferd. De mensen erachter hadden manden, met offerfruit bijv. Ze kwamen er aan - priesters gingen de tempel uit en verwelkomde ze. Bij de tempel zongen ze Psalm 150. De manden zetten ze bij het altaar en ze aanbaden God.

Hun voeten met de modder van Mesech er nog aan, stonden binnen de poort. Ze kwamen niet als toerist maar als pelgrim, het ging om de God van de tempel. Niet om de voorhoven zelf.

Toepassing op de Heere Jezus: Hij heeft ook deze Psalm vaak gelezen. En gezongen, van Zijn 12e tot 33e heeft Hij de feesten gevierd. Bezig in de dingen van Zijn Vader. In de laatste week van Zijn leven ging Hij ook. Iedereen juichte, maar Jezus weende toen Hij de stad zag.

Wat kunnen wij er van leren? Het huis des Heeren is voor een christen de Gemeente. Zondagmorgen – opwekking: Het is kerktijd. David was dolgelukkig. Ga je mee, gaan we samen. Niet alleen gestuurd worden... blijven liggen en 's avonds gaan. Thuis God te zoeken is niet genoeg. Broeders en zusters zoeken elkaar graag op. Hebben jullie gelogeerd, kinderen? Daarna is het toch leuk om weer thuis te komen! Kom we gaan naar het huis van Vader. Om Hem te eren. Eredienst. Het gaat niet om de tempel en niet om het tempelpersoneel (schatten van mensen als ze ook zijn). Het is heerlijk om hier weer terug te zijn, ik vind het fijn uw gezicht weer te zien.

Daar woont Hij zelf. Waar twee of drie in Zijn naam vergaderd zijn, is Hij in het midden. Ik ga niet 'omdat het niet anders is', sjokkend, maar omdat het anders in mijn leven geworden is. “Och....” Zijn beauty aanschouwen. Heerlijk als anderen enthousiast zijn.

2.
Troon van het huis van David. De stad waar de Heilige Geest is uitgestort, waar de eerste gemeente is ontstaan. Dit is geen nationale trots. Centrum van Jeruzalem is de tempel en centrum daarvan is het Verzoendeksel.
Niet alleen de tempel ook het paleis, altaar en troon, eredienst en rechtspraak. Niet alleen vrede maar ook recht.

Wat gingen ze daar doen? Er staat: om de getuigenis van Israël (de ark der getuigenis) – d.w.z. onderwijs uit de wet van God. Hoorbaar en zichtbaar. Met zijn voeten en hart was hij in de tempel, zijn ogen zagen prachtige dingen, ze hoorden van prachtige dingen, feitelijk over de komst de komst van de Messias. De rook van het altaar gaat vanzelf in je kleren zitten. “Waar ben jij geweest?”
De lammetjes werden de keel doorgesneden, vreselijk gezicht. Vanwege de schuld, de toorn van God. Daardoor was er verzoening, vrede met God. Een Plaatsvervanger. Voor wie zijn zonde beleidt met zijn hand op de kop van dat dier.
Ik kom u de verzoening verkondigen. Niet in de schaudwen, geen offers, maar in waarheid. Dat u mag brengen tot aanbidden tot verwondering.

Maar belangrijker nog is wat erachter staat: het danken van de Heere. Het draait om de verzoening, maar het *gaat* erom dat God aan Zijn eer komt.
Ik zal met vreugd in 't huis des HEEREN gaan, Om daar met lof Uw groten Naam te danken. (ps 116)

Heel vaak gaan wij naar de kerk om wat te halen. Om wat te ontvangen. Maar ik zal u vertellen dat geen enkele Israëliet zo naar de tempel ging. Hij ging wat brengen. Op het Pascha; Wekenfeest, Loofhuttenfeest, de vruchten van het beloofde land - de Heere danken om wat Hij gegeven heeft.
Een Israëliet kwam niet om de zegen (die kreeg hij wel), maar hij kwam om God te danken omdat Hij hem gezegend *heeft*. Dank aan Hem brengen, dank U voor alles wat U heeft bedacht, wat U mij gegeven heeft, het kind dat U gegeven heeft.
Niet alleen voor aardse, lichamelijke zegening, als je nog kunt lachen. Maar ook voor geestelijk zegeningen. Dank u voor de geetselijke oogst die u deze week gegeven heeft. Vruchten van het hemelse land. Dank u voor Uw onuitsprekelijke gaven in de Heere Jezus. U werd als een lam voor de zonde gesclacht, dank U!
Ik kom in uw heiligdom binnen,
't voorhangsel ga ik voorbij.
'k Breng U mijn offer, een zoete geur,
vrucht van wat U deed in mij.
3.

De vrede toegebeden. 3x Vrede. Harmonie, welzijn, rust. Vers 6 heeft een woordspeling in het Hebreeuws.

Vraag om vrede voor de vredestad. De Heere Jezus heeft dat ook gedaan: Op de helling van de Olijfberg, op Zijn ezeltje, - “och of ge ook deze uw dag mocht bekennen wat tot uw vrede dienen mag...”
Het gaat om vrienden en broeders - vrede zij u. Ik hoop dat wij in vrede binnen deze muren op kunnen trekken. Niet alles onder de mat schuiven. Maar vrede als vrucht van het kruis. Vrede met God en daarom vrede met elkaar. Geen nijd of twist, die vernietigend zijn.

Ook letterlijk, voor dit Jeruzalem. Er is geen vrede en het is er nooit geweest. Zijn sjalom is niet wereldwijd en alleen in de harten van de gelovigen. De Heere heeft 10 maten van lijden in de wereld gezonden, 9 van de 10 kwam over Jeruzalem, zegt een Joodse spreuk. Elke week wereld nieuws. Het laatste hoofdstuk moet nog geschreven worden, en het zal erger worden. Spanning, terreur, detectie-poortjes, het zal erger worden, een lastige steen en de volkeren zullen zich eraan vertillen. Maar de Koning komt, en Zijn voeten zullen op de Olijfberg staan. De Gouden Poort die nu dicht zit zal open gaan, Heeft uw hoofden op gij Poorten (Psalm 24). Hij zal ingaan in de stad en de troon van Zijn vader David beklimmen. Bij de wederkomst. Als ik bid om de vrede bid ook om de komst van de Vredevorst. Twist en wrok zal verdwijnen. Van zee tot zee zal Hij dan regeren. Zo ver men volken kent en Hij zal van de Eurfraat regeren tot des aardrijdks eind.

Als dat vrederijk zal worden opgericht, zullen de volken ook zeggen: kom laten we gaan naar het huis des Heren.
Ik zing: kroont Hem nu alvast naar, met gouden troon
Kroon Hem, de Vredevorst!
Wiens macht eens heersen zal
van pool tot pool, van zee tot zee.
't Klinke over berg en dal.
Als alles voor Hem buigt
en vrede heerst alom,
wordt d'aarde weer een paradijs.
Kom, Here Jezus, kom!
[Joh.de Heer 722:3]

Edit